Son Yemek

Bu donem ders verdigim ogrencilerden bir kismi donem bittiginde benimle yemek yemek istediler, ben de neden olmasin dedim.  Tam bir love fest seklinde gecti birkac saat, bana bir de matina notlar yazdiklari ve bugun cektigimiz fotografi koymam uzerine soz aldiklari bir cerceve hediye ettiler.  Her ders icin degerlendirmeler yapiliyor okulda ama aldigim en guzel degerlendirme de bu oldu herhalde (Notlar coktan teslim edildigi icin bu gol yolunda kaleye dogru yapilmis artistik hareketler kategorisine girmiyor).  Ben de cok yasli degilim sonucta ama genc insanlarin seni bir nevi rol model olarak gorduklerini hissetmek ilginc bir his.  Bunu boburlenmek icin soylemiyorum, “aa, demek ki bende ornek alinacak bir sey varmis” saskinligiyla soyluyorum.

Neyse, konumuza gelelim.  Sevgi pitircikligimizdan sonra eve donuyordum, arabada radyoda “halk radyosu” (hehe) dinliyorum.  Su programa denk geldim.  Linki acip bakmadin di mi pis okuyucu! Neyse, senin icin ozet geceyim.  Elemanin teki seramik/porselen boyama kursuna gidiyor, cunku yemek tabaklarina idam mahkumlarinin son yemeklerini resmetmek uzerine kurulu bir projesi var.  Bu projeyi gerceklestiriyor da, bu haber de o projenin sergisi ile ilgili.  Kadin haberde bunun nereden aklina geldigini, idam cezasi hakkindaki fikirlerini ve fikirlerdeki degisimi falan anlatiyor.  Bu “son yemek” olayi da neden var ki diye sorguluyor.  Arastirmis, hangi mahkum hangi tarihte hangi yemekleri istemis ve yemis seklinde.  Ve idam cezalari devam ettikce bunu yapmaya devam edecegim diyor.

Burada cok fazla sorulmasi gereken soru var tabii.  Ne kadar cani olursa olsun, bir insanin canini alarak adalet saglayabilir miyiz?  Adalet saglamak ugruna oldurulecek birine “Son yemek” vermenin manasi nedir?  Ve tabii, manali da manasiz da olsa, bizim politik tarihimizde bir “cigara”yla idama yollanmis gencler geliyor akla, ki o idamlarda adaletin varligi bile tartisilir.  O genclerin olmeden once soyle guzel bir yemek (nedense kuru-pilav diyesim geliyor, canim mi istedi bilmem ki) yemis olduklarini bilsek acaba icimiz daha rahat eder miydi?  Bu derin mevzulari bir kenara koyup, belki daha yuzeysel ama daha da kisisel bir soruya yogunlasalim.  Bu haberi dinlerken aklima gelen soru: Birkac saat sonra oleceginizi, su fani dunyaya elveda diyeceginizi bilseniz, giderayak ne yemek isterdiniz?

Farkindayim, Do not resuscitate’di falan derken cok fazla “aci son”dan bahseder oldu blog, fazla kasvetli ve depresif oldu ama iste cagrisim ne yaparsin?  Vallahi ben dusundum, aklima bir sey gelivermedi birden.  Yani hani sorsaniz, karnimin da acikmis oldugu su saatlerde yemek isteyebilecegim bir seyler siralarim hemen (iskender?).  Ama “su anda karsinda tatli cadi var say, onune ne yemek koysun?” ile “1 saate nallari dikiyorsun, ne yemek istersin en son?” farkli sorular (su anda ergen ergen fallik gondermeli fikirler ortaya atan bir superzekaysan derhal terket blogumu, buyu de gel).

Son yedigin sey olacak, olurken agzinda o tad olacak, ne bileyim yememis ve merak etmis oldugun bir sey varsa onu tatmak icin son sansin olacak.  Mesela hayatinda hic dogumgunu partisi yapilmamis bir idamlik dogumgunu pastasi istemis.  Giderayak dunyanin hic bilmedigin mutfaklarindan hic bilmedigin seyleri tatmak istemek cok acikli olurdu.  Cheesecake Factory’deki butun cesitlerden birer lokma almak istemek falan.

Hem niye “son yemek”?  Neden bir insanin hayatinin son demlerinde yemek yemek isteyecegi varsayiliyor?  Acikcasi ben yemek yemekten cok fazla zevk alan bir insan degilim.  Guzel bir yemek oldu mu hosuma gider tabii de, harbi yemek yerken zevkten kendinden gecen insanlar var (dun Julie&Julia filmini izledim, anlasilan Julia Child oyle birisiymis).  Ben oyle birisi degilim, bazen yemek yemeyi unuttugum bile oluyor, yemeyi (yapmayi degil yemegi yemeyi) angarya olarak goruyorum cogunlukla.  Ha simdi, benim gibi bir insan icin hayatinin son 1-2 saatinde yapilacak sey yemek yemek degil yani.  Ne bileyim, kedimin gozlerine bakmayi isterdim mesela (kocambey su anda kiskanclik krizine girmis olabilir).

Neyse iste, attim ortaya soruyu, dusunun ne yapmak ya da ne yemek isterdiniz.  Ben fazla depresif buldum, ve boyle gereksiz gerilimlerden hoslanmam, son istegim 2 saat sonra gelecek olumun 2 saat once (o anda) gelmesi bile olabilir yani.  Ne o oyle aglak aglak “gidiyorum ben sen hoscakal” modlarinda gececek suluzirtlak iki saatle mi sona erecek omrum.  Gelemem sikintiya, kitaplarin once sonunu okuyan, LOST spoilerlarini duzenli takip eden bir insanim.  Direk ileri sararim o ani da, ne olacaksa olsun diyerek.  Fonda “koy koy koy koy koooyy” calabilir.

Bu bahsi kapatalim ama bakmadiysaniz o linkten kadinin yaptigi seylerin orneklerine de bakmayi ihmal etmeyin, slideshow var.  Baktiniz mi?  Ya simdi, konuyu degistirmek gibi olmasin da, abi bunlari sergiliyorlar?  Yani kabul konu ilginc, fikir guzel de… uygulamasi pek feci be?  Benim Color Me Mine‘daki birkac eglencelik seramik boyama deneyimimin sonucu bile daha guzel urunler oldu?  Eger superamator havasi vermek istiyorduysa eleman cok basarili, ayakta alkislarim; lakin oyle bir amac yoktuysa (ki bence yoktu) tabak ustu cizimler ve saireler berbat.  Su yazidan cok sikilmis olabileceginiz su noktada sizlere iki satir yukarida linki de verilmis Color Me Mine’i reklam edeyim.  Gidin boyayin abi, cok guzel date aktivitesi olur, arkadaslarla eglenceli bir toplanti olur, cocuklarla hem eglence hem beceri ve deneyim olur.  Ha diyorsaniz, “ya ama guzelim biz Turkiye’deyiz, yok burada oyle bir mine?” iste size muk-kem-mel bir is firsati.  Acin abi Istanbul subesini, bizinis oporcuniti, para kirarsaniz komisyon bile istemiyorum.  Yeter ki bik bik ederek degil, gulumseyen suratlarla ayrilin blogumdan.  Hadi cav bellalarrrr!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s