Pasta yoksa ne yiyecegiz?

Aklima geldikce sinir oluyorum, bu yaziyi yazsam belki biraz sakinlesirim diyorum ama bilmiyorum ise yarayacak mi.  Ya da ben en iyisi bir yarim saat bir yuruyus yapayim, parkin etrafinda bir yuruyup geleyim belki kafam dagilir.  Evet dogru okudunuz, yuruyuse cikacagim, ben!  Israrli divan patatesi, ev kuslarinin kralicesi, yuruyuse meylettim! 5 yil once alindiklari halde bemmmmbeyaz yepppyeni dolapta duran spor ayakkabilarimi da giyerim, oh mis.

Yurudum geldim.  Simdi hemen bu pasta olayina dalayim.  Daha onceki yazilardan birinde bahsetmistim, aseren bir insanim ben.  Bazen oylesine, sacma sapan seylere aseriveriyorum ve o seyi yiyene kadar rahat etmiyorum.  Simdiye kadar aserdigim seyler beni cok zorlayan seyler olmadi. Yok patates, yok avocado, yok ateste pismis kirmizi et (Carl’s Jr. burger ile tatmin edilebilen bir sey).  Bu sefer aserdigim sey beni cok zor durumda birakti yalniz, aradim bulamadim, lanet ettim, sinir oldum.  Su Amerika (B.D.) denen memlekette nicin Turkiye’deki en adi pastanede bulunabilecek en basit seyler bulunmaz diye sacimi basimi yolayazdim.

Evet dostlar, canim pasta istiyor, yas pasta.  Soyle cikolatali ve frambuazli bir sey, hem tatli hem eksi falan.  Dusundukce agzim sulaniyor, agzim sulandikca dertleniyorum.  Simdi dusunuyorum da, sanirim ilk defa tatli bir sey aseriyorum, normalde cok tatli seven cok tatli yiyen bir insan degilim zaten (ha pardon bir ara donut asermistim).  Bu pasta isinden kismen Yahsi Cazibe isimli dizi sorumlu.  Dun bir ara uzanmistim, ne izlesem falan derken arkadaslar tarafindan tavsiye edilmis bu dizinin oylesine bir bolumunu actim.  Dizinin bir sahnesinde bu Cazibe’yi gormeye bir arkadasi geliyor ve gelirken de yas pasta getirmis, otururken kesip yiyorlardi.  Pastayi iki saniye ya gosterdiler ya gostermediler, ama bende sigortalar atti bir kere.

Butun bunlar olurken karnimin ac olmadigini ifade etmeliyim.  Gun ortasinda uzanma ihtiyaci hissetmemin sebebi oglen yemeginde minik bir domuzcuk gibi yemis olmamdi.  Ekranda gozuken pasta da zaten Pavlov’un zili gibi bir seydi, o pastayi degil onun birden aklima getirdiklerini istiyordum.  Cikolatali, frambuazli, ustunde parca cikolatalar, icinde ve kenarinda fistik findik bir seyler, hatta hatta belki bir kat krokan ve saire.  Memleketimin guzel pastaneleri ne guzel pastalar yaparlar.  Ya, kestaneli pasta var ya, ohs.  Butun bu pastaneler icinde yeri bende apayri olani ise universite hazirligi icin gittigimiz dersanenin arka sokagindaki, ismini simdi unuttugum ama cok meshur oldugunu hatirladigim bir Ankara pastanesi.  Akman diyesim geliyor ama… Sozluk’te Akman’in Ulus’ta oldugu soylenmis ama google’da aratinca Yuksel caddesinin orada da bir tane oldugunu ogrendim, o pastane benim aklimdaki o zaman.  Bu gizem de boylece cozuldu.  Cok guzel pastaydi ya…

Simdi aklimdaki, aserdigim pastanin kek-krema-meyve orani mukemmele yakin.  Hem keki hem kremasi hafif.  O tur bir pasta istiyorum.  Sabah ciktim ofise gittim dersimi verdim bir iki is hallettim sonra dedim duramayacagim eve gideyim.  Sinuzitim yine bir yokluyor bu aralar, “aklim bir karis havada” tanimina uygun bir haldeydim sabahtan beri. Beynim sanki kafamin 1 karis ustunde takiliyordu.  O halde ders vermeyi becerebildigime seviniyorum vallahi.  Eve donerken sut mut almak icin markete gittim.  Bu market (sprouts) boyle saglikli yasam bik bik marketi o yuzden orada bir “pasta” bulmayi beklemiyordum, yine de baktim.  Klasik “pie” var, yok brownie, lemon cake, cupcake, bilmemne.  Ama kremali pasta hic yoktu bile.  Dedim “Bu boyle olmaz! Biraz daha caba sarfetmem lazim.”  Hemen yakinda bir Ralph’s var, daha bir migros, daha bir halkin marketi.  Halk da yagli, kremali pastalari lopleten obezite krizi icinde bir halk olduguna gore…

Gittim Ralph’s a, “bakery” bolumu diger markete gore bayagi bir genisti.  Klasik Amerikan tatli cesitlerinin bayagi temsil edildigini soyleyebiliriz bu markette.  Simdi Amerikalilarin hakkini vereyim, tatli pasta kulturleri kendi capinda basarili, guzel yaptiklarini guzel yapiyorlar.  Turtalar (pie), kurabiyeler (cookie), brownieler, cheesecakeler, dondurmali pastalar, boyle minik mousse’lu tatlilar, ve daha neler neler.  Bir de “cake”ler var, en meshuru carrot cake (havuclu kek) -ki tarcini bastiklari icin ben gelemiyorum ona.  Simdi elemanlarda kremali kek var, cream pie denen sey var, lakin bizdeki yas pastaya denk gelen bir sey yok.  En azindan bugun Ralph’s ta yoktu.

Simdi kek/cake turu pastalarda koccamaan bir kek oluyor, bunu ikiye uce kesiyorlar, arasina ve ustune incecik krema koyuyorlar. Krema da “icing” denen bir sey, nasil yapiliyor bilmiyorum ama agzimda biraktigi hissi genelde sevmiyorum, puturlu gibi sanki.  Bizim kremalara, hadi krema olmadi pudinglere benzemiyor.  Kremanin tipini gec, kapkalin keki yiyorsun ve kek de boyle guzel, hafif, “moist”/islakimsi degilse kuru kuru hic guzel olmuyor.  Yani iki tane ucer parmak kalinliginda kek arasinda ve ustunde azicik hindistan cevizi kremasi beni acmaz, uzgunum.  Ralph’s ta, bakery kisminda dolaplar arasinda gittim geldim, gittim geldim. Bir German chocolate cake’e meylettim ama ustune garip, elmali pasta icine benzeyen bir meyve bir seyi yaymislar, o cok itici geldi biraktim.  Sonra cikolatali bir keke meylettim ama onun da cikolata kremasi azicikti ve keki kuru gorunuyordu.  Bir ona, bir buna bakip yine de gonlumdeki pastayi bulamayip diger dolaba yonelirken sinirden sacimi basimi yolacaktim.  Abi adam gibi yas pasta niye yok burada diye delirecektim.  Bakin, bu normal ben degilim, benim yemek yuzunden sinire kestigim gorulmemistir.  Asermelerimde hic boyle gerilmemisimdir.  Ama iste o istedigim gibi pastayi bulmayi birak, ona yakin bir seyi de bulamamak beni bir delirtti.  Mantikli dusunemedim o bakery reyonunda, asermeyi kontrol eden hormon mudur, beynin bir bolgesi midir nedirse artik, butun beyinsel faaliyetlerimi ele gecirdi.

Sonra dusundum, “Lem” dedim, “Bunlarin dondurulmus gidalar kisminda da tatlilari pastalari vardir dondurulmus.”  Oraya segirttim, gercekten de biraz daha cesit vardi ama bunlar da cogunlukla ya meyveli pie ya da “cream pie” denen turdendi.  Simdi benim kafamdaki yas pasta kremali mremali bir seydi ya, ve bakery’dekilerin kremasi az keki coktu.  Iste bu dondurulmus olanlarin da keki yok, bir taban var sadece, tabanin ustunu de silme krema doldurmuslar.  Vicik vicik krema yani.  “Al sana krema!” dedim, kendime guldum.  Elim bos bir sekilde Ralph’s i terkeder, arabama yururken kendimi sakinlestirmeye calistim.  “Memleketimin pastanelerindeki yas pastalarin guzelim krema-kek-envai malzeme oranini burada yakalayamayacaksin belli ki.  Marie Antoinette’i astin bu asermeler yuzunden.  Yok pasta masta, git ne halt yersen ye” dedim.

Istanbul’da en guzel frambuazli, cikolatali pastayi kim yapiyor?  Mekani belirleyeyim de ne zaman gelecegim belli olmasa da bari geldigimde gidip yemenin hayaliyle gecireyim bu aserme mevsimini de.  Pasta yoksa hayallerle karnimi doyurayim, hungurt sakirt.

Du bakim, cicek bocek fotosu sozu vermistim.  Yuruyuse ciktigimda bir iki bir sey cektimdi, koyup yollayayim yaziyi.

Muahaha.  Yaziyi yazarken bir yandan da yemek hazirliyordum. Pastanin yaninda sonuk kalsa da alttan alttan bir de tavuk ve tavuk suyuna pilav aseriyordum.  “O sorun degil canim, yapabilirim ne de olsa” modunda sakin karsiladigim bir asermeydi.  Sprouts’tan tavuk da almistim netekim.  Tavuk haslandi, resim eklemeden once kalkip onu firina atayim pilavi da “asayim” dedim.  Gel gor ki pirinc bitmisssssss!  Yine sinirden sac bas yolayazdim, ne bicim kader lan bu dedim.  Sushi pirinci vardi ama onunla da olmaz ki, yapis yapis olur.  Normalde pirinci ortadogu marketlerinden aliyorum, Turk pirinci yani.  Firina attim tavugu, atladim arabaya, en yakindaki Albertogullari markete gittim.  Pirinclerin oldugu reyonda hep etnik pirincler var.  Yok jasmine rice, yok basmati rice, yok sushi rice.  Bizim pirincler boyle sisko oluyor, “long grain” olmuyor.  Bu etnik pirincleri kendi mutfaklarinin yemekleriyle bayilarak yiyorum lakin benim tavuk suyuna pilavim onlarla asla olmaz ki.  Baktimm, baktimm, baktim.  En sonunda, gereksiz pahali da olsa benim pirincler gibi sisko diyerek risotto pirinci aldim.  Bu risotto pirinci suyunu az koysan da muhtemelen biraz -ee nasil tarif etsem- lapa degil de boyle sutlacimsi oluyor.  Tane tane tavuk suyuna pilavdan gecmistim artik, ama kadere yenilmeyecektim.  Aldim pirinci.  E gelmisken bir de bunlarin bakery reyonunu deneyeyim dedim.  Aslinda Ralph’s bakery reyonu gibiydi cogunlukla.  Ama “Amaaaaaan, risotto pirincinden tavuk suyuna pilav yapiyorsun, vur dibine cilginsapkaci baciiiiii!” dedim, beklentilerimi minimum da olsa karsilayan frambuazli bir pasta aldim.  Ucgen bir dilim satiyorlardi, onu aldim, koskoca pastayla basbasa kalmaktan kurtuldum. Frambuazi meyve degil recel gibi, cukulatasi beyaz (sevmem), ama iste yad ellerde bu kadar oldu.  Iste o pasta!

Bu arada ben tavuklu pilavimi yedim, cayimi demledim, pastaya yumulmaya hazirim. Yaziya baslama ve bitirme arasinda saatler gecti yav.

Reklamlar

4 thoughts on “Pasta yoksa ne yiyecegiz?

  1. pasta icin cin marketlerini japon pastanelerini dene (bkz. ranch doksandokuz, satura gibi seyler) bir de biz sushi rice’tan yapiyoruz evde pilav, ben hic yapis yapis oldugunu gormedim, sonucta once yagin icinde biraz gezdiriyoruz, yagli pirinci yapistir yapistirabilirsen

    • Ya burasi Palo Alto degil, bir satura, bir prolific ovenimiz yok (gerci p.o. pastalarinin keki de cok fazla geliyordu bana, hastasi degildim). Ama dusununce, daha iyisi var ayol, Ermeni pastanesi! Varligindan bir suredir haberdarim ama hic firsatim olmamisti gitmeye. Yarin ders cikisi solugu orada alacagim, umarim basarili bir girisim olur.

      Pirinc konusunda ise beni sasirttin, harbi sushi pirinci ile bizim pilav oluyor mu? Biz bir tek sushi icin kullandik, her turlu yapisir diye dusundum. Eger yapismiyorsa basmati tipli long grain pirinclerden de, risotto pirincinden de daha yakin tip olarak bizim pirince. Deneyecegim bir dahaki sefere. Insan neler ogreniyor hayatta 🙂

  2. Ben de ayni duygulari yasiyorum zaman zaman. Portekiz pastenelerinde ve Italyan Pastanelerinde bizim bildigimiz gibi yas pastalar oluyor. Trader Joes var ise sizin yasadiginiz yerde orada da guzel yas pastalar oluyor. Pirince gelince http://bestturkishfood.com/

    • Portekiz Italyan bizim buralarda olacagini hic sanmiyorum, ama sonradan aklima gelen Ermeni pastanesinden cok umitliyim. TJ’s in her turlu hastasiyiz ve yedigimiz tatli varsa o da TJ’s in dondurulmus reyonundan geliyor. Dondurulmuslarin disinda yas pasta var miymis, hic dikkatimi cekmedi, bir dahaki gidisimde bakacagim. Turk pirinci “Arap bakkal” dedigimiz dukkanlardan buluyorum ama iste aksamin o vakti ha deyince cikip gidilecek yerde degil, 24 saat acik da degil 🙂 Ben tulumba’yi biliyordum, bu bestturkishfoods’a da bir kere bakmistim galiba. Tadim cekirdek icin onlara basvurmak gerekiyor!!!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s