Kabus

Hamileligin ikinci trimesteri en rahat donem olacakti, bulantilar gececek, kafalar rahatlayacak, enerji artacakti.  Hadi len!  Her turlu fiziksel rahatsizlik bir yana, bu down sendromu ihtimalleri ve bununla ilgili testler sunlar bunlar yuzunden kabusa dondu iyice ikinci trimesterin bu ilk haftalari.

Mide bulantilarim gecti ama sonradan reflu oldugunu ogrendigim bir rahatsizlik basveriyor ara sira.  Midem genel olarak rahatsiz, yemekten kalktigimda bile kaziniyor.  Bu reflunun basgosterdigi gun ise bogazimda bir dugum vardi, bir sey takilmis gibi ama ne yesem, ne icsem gitmiyordu.  Yatma vakti geldiginde kendiliginden gecti.  Progesterone vucuttaki kaslari, damarlari gevsettigi gibi mide ile yemek borusu arasindaki kaslari da gevsetiyormus, bu yuzden mide asidi yukari kaciyormus.  Daha ileriki aylarda bebe alttan ittikce azan bir sorun bu ama bende dakika 1 gol 1 yapti.  Aksamlari siziyorum, geceleri 20 veya 45 dakikalik TV dizileri izlemeye ancak dayanabiliyorum, film izlemeye kalkinca bir kismini kaciriyorum mecburi.  Bir de kalca/bel agrilarim var.  Belimin kuyruksokumu ustundeki orta kismi bayagidir agriyordu, pelvic tiltler falan yaparak bir nebze rahatlatabiliyorum onu ama son 1 haftadir bir de kalca agrisi cikti.  Bu inner thigh eklemi agrisi, sanki bacaklarimi ikiye ayirmislar gibi agriyor.  Kucukken balerincilik oynayacagim, bacaklarimi ikiye ayiracagim diye kasarken agrimisti en son boyle.  Arkadasim kalcamin (pelvisin) doguma hazirlandigini, cok kolay normal dogum yapabilecegimi tahmin ediyor.  Daha doguma aylar var ya, simdiden agrimayaydi?

Neyse, dedigim gibi bu fiziksel rahatsizliklar viz gelir tiris gider, cok sikayet etmiyorum, kaderimse cekerim modundayim.  Cektigim stres ve psikolojik sikinti butun bu fiziksel rahatsizliklara, agrilara tur attirir.  Gecen sefer yazmistim ya, bize down sendromu icin 1/110 risk verdiler ikili test (papp-a ve bhcg) ve ense kalinligi olcumune dayanarak.  Tabii benim yasim, kilom ve etnisitem de isin icine giriyor.  Bu cok ideal sayilmayacak oran moralimi bozsa da kendimi asarak pozitif dusunmeye calistim.  “Dur hele 4lu test sonuclarini gorelim” dedim.  Bana 16 Haziran’dan itibaren 4lu test icin kan verebilecegim soylenmisti, buna biraz sasirmadim degil cunku 18 Haziran 15. haftanin bitip 16.ya girdigimiz gun normalde.  Meger bizim zibidi balik bu ense kalinligi olcumu ultrasonunda olmasi gerektiginden 2 gun buyuk cikmis, “gestational age” denen seyi de ona gore degistirmisler.

Dun 16 Hazirandi, gittik kan vermeye.  Bunun icin gerekli formu bizim genetik danisman hazirlamisti.  Ofisinde iki dakika konustuk, dedim “Bu ihtimal boyle de, detaylarini bilmek istiyorum.  Ense kalinligi neydi, papp-a, bhcg ne kadar cikti?”  Basti test sonucu kagidini verdi, butun bu bilgileri iceriyordu.  Dedi ki, “Siz Orta Dogulu musunuz, beyaz misiniz?”  Onun kayitlarinda beyaz diye geciyormusuz, ama testi Orta Dogulu olarak yapmislar (Kaliforniya eyaleti yapiyor testlerin analizini).  Biz de sasirdik, ne bilelim yani.  Bana kalsa ikisi birdenim, hem beyaz hem Orta Dogulu.  Ailede Turkiye’nin her yerinden insan var.  Balkan kokenli daha cok ebeveynimiz oldugunu, cogunlukla esmer degil beyazca tenli oldugumuzu dusunerek “Beyaz deyin” dedik.  Cok fazla bir sey degistirmezmis, oyle dediydi danisman.  Sonra gittik kan verdik, insallah erken vermemiz (bir iki hafta beklemeden hemen vermemiz) sonuclari oynatmaz diye umarak.

Eve geldik, normalden yuksek bhcgmiz ve normalden dusuk papp-a degerimizden ne ogrenebiliriz diye internette surtmeye basladim.  Ben sadece bhcg yuksek oldugu icin sonuc boyle cikti, papp-a normaldir diye dusunuyordum.  Ama DSlilerde oldugu gibi papp-a de dusuktu.  Ben bu degerlerle barismaya calisirken telefon caldi, arayan genetik danismandi.  “Arayip etnik kokeninizi duzelttirdim, beyaz yaptirdim.  Buna gore guncellenen risk orani 1/95” demesin mi?  “Oeeeaoo, tamam, 4lu sonuclarini alinca konusuruz” dedim kapattim.  Saskinliktan ne yapacagimi sasirdim.

Ben 1/110u kendime zorla kabul ettirmisken simdi de risk 1/95e yukseldi?  Iyice kafam bulandi, moralim bozuldu.  Kabus gibi bir sey bu.  Ihtimaller, bir parametre degisimiyle oynayan risk oranlari, ve genel olarak bir bilgi eksikligi.  Bu degerlerin dagilimi nedir, yasa gore dagilimi nedir, ne gibi bir formulle bu oranlari belirliyorlar?  Bircok hasta icin “pozitif” veya “negatif”i duymak rahatlatici, gerisini bilmek istemiyorlar, soylesen gereksiz yere paniklemeleri mumkun.  Ama benim icin de kocambey icin de bu verilen 1/95’in 1/110’un neye dayandigini, nereden geldigini bilmek onemli, anlayinca daha rahat icsellestiriyoruz ne nedir ne degildir.  Belli ki bu bhcg ve papp-a degerlerinin ortadogulular ve beyazlar icin dagilimi farkli, ona gore degisiyor.  E ama, ne o dagilim? Ya sabir deyip bir an once su 1-2 haftayi atlatmayi istiyorum.  Sonucta hersey guzel, normal olsun istiyorum.  Bu kabustan uyanmak istiyorum.

Karar verme acisindan ayni yerdeyiz.  4lu testin sonucunu al, sonra ona gore amniyo yaptirip yaptirmayacagimiza karar ver ve yaptirmaya karar verirsen en kisa zamanda amniyo yaptir.  En erken gelecek hafta yapilabiliniyor zaten, o zamana kadar test sonuclari cikmis olur.  Kendi aramizda bizim kendi cutoff’umuz nedir, ne gibi bir risk orani amniyoya karar vermeye yoneltmeli bizi onu dusunuyoruz, ona karar veremedik henuz.  Ben su birkac hafta “hadi 4lu sonucu ciksin” vs. diyerek kendimi karamsarliga suruklenmekten alikoyabildim.  Ama o da 1/150den 1/200den kotu bir oran cikarsa o oranla, o ihtimalle hamileligin sonuna kadar stres icinde yasayamam.  Her ne kadar aklima getirmemeye calissam da aklimin bir kosesinde hep bu var.  Hamileligimden zevk alamiyorum.  Gelecek 4-5 ay boyle gecmez, bunu kaldirabilecegimi sanmiyorum.  Eger 4lu sonucumuz cok iyi cikmazsa amniyo olacagim gibi gorunuyor.  Amniyodan kotu bir sonuc cikma ihtimalini dusunmek bile istemiyorum.  Sadece su birkac haftanin hemen gecmesini istiyorum.  Iceride balikcan orta boy portakalliktan avocadoluga terfi edeyaziyor, tarti uzerinde her sabah “Cus!” dememe sebep oluyor.  Umarim guzel guzel buyuyordur, umarim sagliklidir.  Gobegim hala cok iri degil, kocambey hala daha gorenin “Aha, hamile bu!” diyemeyecegi kadar ufak oldugunu dusunuyor. Bakalim ne zaman “yemegi cok kacirmis” boyutundan hamile boyutlarina terfi edecek gobek.  Balikcanimi dusunmek istiyorum, gobegimi dusunmek istiyorum, gidip alisverisler yapayim, sunu aldim bebise bunu aldim diyeyim istiyorum ama su anda her sey bir nevi askiya alinmis durumda.  Bebis iceride buyumeye devam ediyor ama benim icin zaman durdu gibi.

Haftaya sali (24u) ebemizle randevumuz var, kalp atislarini duyacagiz yine 🙂 O zamana kadar 4lu test sonucunu da almis oluruz, konusuruz onlari da ebeyle.  Bir sonraki yaziyi ebe randevusundan sonra yazarim herhalde.  4lu test 2liden ne kadar farkli olabilir onu bilmiyorum.  1/95 (110?)dan 1/300e terfi ettirir mi bizi bilmem ki. Daha da kotulesmesin de… Bakalim, sonuclarini aldigimizda detayini yazarim buraya.   Simdilik bir yerlerden konsantrasyon ihsan olsa da bira is guc bakabilsem, aklimi baska seylere verebilsem diyorum.

Ha bir de son olarak: Bebegin ilk hareketleri ilk hamilelikte daha gec hissediliyormus.  Bu ilk hareketler gazla karistirilabiliniyormus, cunku cok hafif, kelebek kanadi cirpmasi gibi bir hismis.  Bebeler tatli ve cukulata yendiginde hareketleniyormus.  Ben de biraz once cikolata yedim ama yaziya dalip dikkat kesilmeyi ihmal ettim.  Simdi bir iki parca cikolata daha yiyip uzanayim diyorum 🙂  Kim bilir belki hissederm de su kabus icinde biraz guzellik olur, moral olur.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s