Ohh, dunya varmis!

Gecen Carsamba gunu, tam da 18+0 iken amniyosentezin uzerinden 12 gun gecmisti.  Artik sonuclari alma konusunda sabirsizlanmaya baslamistim.  Genetik danismana email yollamaya falan niyetleniyor, kendimi zor tutuyordum.  Derken ogleden sonra telefon caldi, hastaneden ariyorlardi, “46 kromozom ne eksik ne fazla” dediler, ben kendimden gectim.  “Bize kiz demislerdi ultrsonda, hala oyle mi?” dedim, dogruladilar.  Omzumda kanatlar cikti ve havalandim gibime geldi birkac saniyeligine!  Amniyo sonrasi bir rahatsizlik olup olmadigini sordular, yok dedim.  Telefonu kapatip baba adayimizla sarildik, ben oyle hafiflemistim ki!  Mutluluktan aglayacaktim ama kafam fazla karmasik oldugu icin aglamayi beceremedim bile!

Tabii bir hamilelikte riskler hic bitmiyor, ilk yegenimi 5. ayinda kordon dolanmasi nedeniyle kaybettik mesela, anne karninda olmustu.  Dogumuna gunler kala olen bebekler var.  Bunlari unutuyor degilim ama aldigimiz guzel sonucla sonunda hamileligimi, minik baligimi korkusuzca, endiselenmeden sahiplenebiliyorum artik.  Bu arada amniyosentez hakkinda yazistigim bir anne adayi benim guzel haberi aldigim gun amniyo yaptirmisti, birkac gun sonra ogrendim ki amniyodan 3 saat sonra suyu bosalmis ve bebegi kaybetmis.  Amniyodaki dusuk riskinin hic de gozardi edilmeyecek bir sey oldugunu yuzume carpti bu haber.  Onun icin nasil uzulduysem, kendim icin de sucluluk hissettim.  Simdi bu amniyo defterini tamamen kapatmanin zamani artik.

Bu guzel haberle kendimi alisverise vuracaktim sozde lakin hala 1 cop almisligim yok bebise.  Babasi bir star-trek uniformasi sekline onesie gozune kestirmis, onu alacakmis.  Ben ise kafamdan plan yapma asamasindayim.  Neler lazim, neler alinacak onlari dusunuyorum.  Sonra gidip bir seferde bile alabilirim hepsini.  Hele de ilk bebegin heyecaniyla her seyi her seyi almak istiyor insan, ama oyle cok duyuyorum ki o alinanlardan hic giyilmeden kenara ayrilanlarin ne cok oldugunu.  Bebekler hizli buyuyor, gidip 20 tane 0-3 ay kiyafeti alirsan olmaz tabii, bir kismi kalakalir bir kere giyilmeden.  Mesela cicili bicili cok kiyafetler var piyasada, hele de kizlar icin.  Ama gundelik hayatta o kiyafetleri giydirmiyorsun, ne anne icin rahat oluyor ne bebek icin.  Onlar anca disari falan cikarsan.  Oyle ozel durumlar icin al 3-4 takim ama gerisi tulumdu, onesieydi, zibindi olacak.  Ben bir de kundak isine girmeyi dusunuyorum, bakalim becerebilecek miyiz.

Bu kadar agirdan almamin bir sebebi de arkadaslar. Daha bebek henuz hayalken bir suru bebek esyasi verdilerdi.  Gecen gun torbalar icindeki cicileri cikarip bir elden gecirdim, amanin ne cok battaniyemiz varmis!  15 tane falan varmis, penye battaniyelerden.  Deneyimliler cok kullanisli olduklarini soyluyor, boyle bol bol battaniyem olmasi super.  Daha ekstra almam herhalde, kalinlarindan 1-2 tane alirim, kis bebesi olacak sonucta.  Bir suru corap ve baslik da vardi.  Montumuz da hazir 🙂  Kiyafetlerin yaninda ana kucagi/sallangac, yurumeyen yurutec gibi cicilerimiz de hazirdi.  Bu hafta diger bir arkadaslara gittik, onlar da stroller ve park’n’play (park yatak) verdiler.  Bir digeri de elektrikli pompa ve diger bir seyler verecek.  Mama sandalyemiz ve infant car seat’imiz de arkadaslardan gelecek.  Bize bir bebegin yatak odasi mobilyalarini almak kalacak, bir de gunluk ihtiyac olan malzemeler.  Turkiye’den de bir ganimetle donecegiz gibime geliyor, anneanne ve babanne hevesle alisverise girisiyorlardir.

Bu hafta sosyallestik, arkadaslar misafirlige geldiler, biz gittik, haftasonu da Malibu’ya gittik.  Okyanusun sesinden uyuyamamak da cok garip bir duygu.  Ertesi gun Santa Monica beach’de dolandik, Entourage seyircilerinin asina oldugu Urth cafe’de guzel mamalar yedik.  Yalniz sahilden cafe’ye yuruduk park sorunu yasamayalim diye.  O kadar yuruyus bana fazla geldi galiba, gun icerisinde artik alistigim icin cok kasmayan kalca agrim aksam evde feci boyutlara gelmisti, gece yatarken yatakta donerken acimdan uyandim hep.  Bir pilates topu/stability ball aldim, onun uzerinde pelvic tiltler yaparak rahatlatabilir miyim, daha mi kotu yaparim onu bilemiyorum.  Agrilar bugun daha iyi.

Cok sicak bu aralar, bir haftadir boyle, artik gecsin bu sicak dalgasi ya.  Zaten dun yedigim okyanus havasi, her zamanki gibi, carpti beni.  Dun eve geldim leyla gibiydim, bugun de basim agriyordu.  Iyi ki yazin ucuncu trimestr’i yasayanlardan degilim, kim bilir ne zor olurdu.

Cok sicak, sizmaya basladim, iki de resim koyayim bari.  Biri park yatagimiz, digeri de bu park yatagi kendi oyuncagi sanan, altina girip saklandigini sanan, basinda nobet tutan kedikizimiz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s