Bitmeyen yaz

Herkese evimizden selamlar!

Turkiye’de gezerken ve dondukten sonra jetlag ile bayagi bogustugumuzdan yazamadim.  Tabii doner donmez yeni donem basladi, onunla ilgili kosusturmacalar da oldu.  Su anda tami tamina 26+0’iz (yukaridaki gobek bugunden), ilerleyen haftalarda daha duzenli yazabilecegimi umuyorum.  Gecenlerde ilginc bir miladi daha atlattik: 2 gun once beklenen dogum tarihimize tam 100 gun kalmisti, artik cift haneli sayilarla geri sayimimiz devam ediyor!

Los Angeles’a THY direkt ucuslari var bir seneden fazladir, gidisimizi kasirga vs. yuzunden aktarmali yapmistik ama donusumuzde bu direkt ucusla geldik.  Ustelik ekstra para verip comfort class denen bolumden bilet almistik, gobegim buyuyecegi icin daracik bir sirada sikisip kalmayayim diye.  Hakikaten de iyi oldu daha genis koltuklardan almis olmamiz, bayagi rahat ettim.  Turkiye gezimizin basinda kalca agrim hic kalmamisti, sonradan sonraya yeniden peydahlandi, yolculukta da biraz rahatsiz etti ama cok cok kotu degildi.  Geldigimizin ilk birkac gunu hem jetlagden hem de yatakta agrilarim yuzunden dogru bir pozisyon bulmamaktan cok kotu uyudum, cok perisan oldum.  Sonra agri yine geciverdi, 1-2 gun sonra da geri geldi ama bu sefer pubic kemigimin kendisi (sol tarafi) agriyor.  Bu agrilara hala anlam veremiyorum, gidiyor geliyor farkli farkli yerlerde cikiyor.  Umuyorum ki genisleyen kalcamla ilgili olsun, bebisin kolayca cikmasina yer hazirliyor olsun.  Bos yere bu agrilari cekmiyor olayim.

Pazartesi gunu doktor randevumuz vardi, ilk sefer (teee 6.5 haftalikken) gordugumuz doktoru degistirmistik, asil doktorumuzla ilk randevumuz oldu.  Bundan sonra kendisini bir daha ne zaman goruruz bilemiyorum.  Doktor randevusunda da yine ebenin yaptigindan farkli bir sey olmadi.  Karnimi olctuler, tam olmasi gerektigi gibi 25 cm cikti. Dopplerle kalp atisi dinledik, arada tekme mekme savurdugu icin onlarin sesleri boldu kalp atisi seslerini bu sefer, cok komikti.  Valla bizim zilli kipir kipir.  Cogunlukla uyuyor tabii ama bir hareket etti mi ortaligi yikiyor.  Elimi kolumu gobegimin ustune yasladiysam onlari ziplattigi oluyor.  Kiyafet ustunden gorulebiliyor hareketleri.  Cok hosuma gidiyor hissetmek.  Arada oyle ittiriyor ki, “Dur kiz, sakin ol!” diyorum.

Beni bebis ile ilgili tedirgin eden tek sey pozisyonu.  Hep boylu boyunca yatiyor gozukuyor (breech position diyorlar).  Bir de poposu tam mesaneme geliyor galiba, devamli bir “cisim var” modundayim ama gidip yapsam bir sey cikmiyor da pek.  Bebisin basinci ile bir Savas Ay’la roportaj yapan Tarkan oldugumla kaliyorum.  Sonraki haftalarda doner diyorlar, donmesini tesvik edici bir iki sey ogrendim internetlerden umarim doner.  Rahatina duskun cikar da “Ne basasagi haftalar gecirecem, yatarim boyle boylu boyunca” derse yandik.  Cok hevesli oldugum dogal dogum yerine sezaryen’e donmek zorunda kaliriz o zaman.  Sezaryen yapmak zorunda kalinca kendilerine kusen kadinlar var, ben dogal dogumu cok istesem de o mentaliteyi de anlamiyorum.  Cocuk hayata en saglikli ne sekilde gelecekse o sekilde dogurursun yani, breech cocugu normal dogumla cikarmak anne icin de cocuk icin de ideal degil.  Neyse bakalim gelecek haftalar neler gosterecek.

Bu ziyaretimizde glukoz testi icin sekerli su sisesi verdiler (gazoz gibiymis, fanta gibi gorunuyor).  Bir sonraki randevuya (4 hafta sonra) gitmeden icecegim, randevu saatimden once gidip kan verecegim.  Umarim gestational diabetes/hamilelik diyabeti falan cikmaz.  Idrar testlerim falan hep guzel cikiyor, bakalim ne olacak.  Bir de grip asisi olduk, hamileler icin prezervatifsiz/civasiz olanlardan.  Randevudan sonra hastaneye yatis formumuzu verdik, dogum yatisi icin onceden yapilan bir evrak islemi.  Dediklerine gore 250 dolar falan verecegiz dogum icin. Eger “Anacim benim sancilar basladi” deyip hastaneye kosarsan ama dogum baslamazsa 50 dolar gozlem ucreti aliyorlarmis, 2-3 saat hastanede gozetim altinda kalma karsiligi.  2013e kayarsa -beklenen dogum gunu 9 Ocak- fiyat artisi olabilirmis.  Bugun de Kasim ortasi ve Aralik basi icin bebek egitimleri randevusu aldim. Cumartesileri tum gun dersler bunlar. Birinde dogum, emzirme ve yenidogan bakimi isleniyor, digeri tamamen dogum, dogum sirasinda rahatlama vs. konulari uzerine.  Umarim bir seyler ogreniriz, umarim faydali olur.  Kocambeyle gidecegiz bunlara.  Artik yavas yavas bebek bakimi ile ilgili bir seyler okumamiz gerekiyor. Hamilelik kismini hatmettim asagi yukari ama bebek dogup kucagima gelince apisip kalacagim resmen.  Teorim saglam olmayinca pratikte tekleyen bir insanim. Onceden calismam lazim.

Bu donem benim 1 saat mesafede bir yerde bursum var (fellowship).  Orada bizlere birer daire ayarliyorlar, orada kalmamizi istiyorlar.  Bizim ev 1 saat ama git gel ugrasmak yerine degisiklik olsun diye esyalarimizi ve kedimizi alip gidecegiz.  Dayali doseli daire, esya derken kiyafet ve onun gibi ihtiyaclari goturuyoruz toptan tasinma yok.  Bakalim nasil olacak.  Bu dairenin oldugu sitede havuz var, o konuda heyecanliyim.  Yuzmek bebek donmesi icin iyiymis 🙂

Kedi demisken.  Ah Nazlikizim ah…  3 haftalik ayriliktan sonra bir geldik, bu her zamanki mev mev sitemli karsilayisini yapti, kopek modunda pesimden ayrilmaz oldu.  Lakin ilk defa basimiza gelen bir sey oldu.  Mevlemeyi kesip grrr grrr yapmaya basladi.  Hani klasik kedi guruldamasi/purrrlarmasi gibi ama surekli.  Guruldamaktan nefessiz kaliyordu, yutkunurken zorlaniyordu falan.  Eve gelip hemen yatmaya hazirlandik zaten, bu da her zamanki gibi geldi yanima yatti purrr purrr.  Ben sizmisim o arada.  Gecenin 2:30unda bir uyandim (jetlag) bu hala gurulduyor, purrr purrrr.  Korkmaya basladim, dedim bunu yarin veterinere gotureyim.  Sabah kalkinca ilk is arayayim ofisini adamin, araya sikistirsinlar bizi.  O arada uykum kacmis zaten, yattigim yerde takip ettim nefesini.  Purrledi guruldadi guruldadi, sonunda derin uykuya gecince normal nefese dondu, rahatladim ben de.  Derin uykusundan uyaninca yine basladi guruldamaya ama. “Haydaa!” dedim.  Sabah kalkinca duzene bindi nefesi, normale dondu.  Elimi degdirdigim anda yine guruldama basliyordu ama oyle surekli nefes kesen endise veren bir guruldama olmadi, normale dondu.

Kizim bu sabahtan beri yine goz sorunu yasiyor.  Arada gelip giden bir sey bu.  Sanirim bir virus aktive oluyor (genelde stresten oluyor) ve bir gozunu kismaya basliyor.  Ben duzenli sicak pansuman yapinca kisa surede geciyor.  Ilk oldugu 1-2 seferinde panik olup veterinerlere gittik, antibiyotikler, goz damlalari ile hayvani daha da stres ettik, gecmek bilmedi, bir gozunden diger gozune atladi falan.  Simdi ogrendim, once kendim pansumanla gecirmeye calisiyorum.  Simdiye kadar hep basarili oldum, gecmese yine vet’e gideriz.

Buralar cok sicak hala, zavalli kedikiz tasta yatiyor zavallim, bitmedi yaz, gelemedi sonbahar.  Gelse iyi olur artik ama…  Sicaktan uyuyamiyoruz bazen, neyse ki gece serinliyor.  Bir hamile yastigi aldim, agrilarima iyi gelir, daha iyi uyurum diye.  Dun ilk denememdi, bilemedim…  Bu gece bir daha deneyecegim.  Bacagimin arasina kendi yastigimi sikistirmaktan daha farkli bir rahatlik saglamazsa iade edecegim valla.  Beklentilerim cok yuksek degildi ama bir farki olsun bir zahmet.  Sonra yastigin bir fotografini cekip koyayim, komik bir sey.  Dusununce, acaba kedikiz yastiga mi gicik oldu da gozu rahatsizlandi?

162 pound olmusum, ohhhhh danaaaaa!  Hamilelige 140la basladigimi varsayarsak 22 pound, yaklasik 11 kilo.  Daha 27. haftadayim!!!  Turkiye gercegi var, anne yemegi gercegi var.  Simdi daha duzgun beslenirim umarim.  Reflu geldigimden beri daha fazla kasiyor zaten.  Hamileligi 20 kiloyla kapatabilir miyim acaba?  Of ya, cok sismeyeyim, sistikce her sey zorlasiyor.  Neyse ki (insallah mi demeli?) ben yuvarlanacak moda geldigimde artik havalar serinlemis olacak.

Sacma sapan uykularimin arasinda garip ruyalar da goruyorum arada.  Dun geceki bayagi korkunctu ve uyandigimda bile icim bir garipti, kotu hissediyordum.  Ruyamda doguma birkac hafta kala bir bebek cikmis icimden, onu karyolaya koyup birakmisiz.  Hala hamile oldugum, bu bebek cikarken hic dogum gibi sanci cekmedigim, ve vakti gelmedigi icin asil bebek bu degilmis gibi davraniyoruz.  3 gun sonra bir hemsire eve ziyarete geliyor, bakiyor, diyor bu sizin bebek.  Ben hem sucluluk duygusu hem panikle kaptigim gibi emzirmeye calisiyorum.  Cok komik, bu sahnelerde izledigim emzirme videolarinda uygulanan teknikleri uyguluyorum. Bebegin alt dudagina dokunup agzini acmasini sagliyor sonra me.meyi agzina tikiyorsunuz.  Yavrucak yorgun bitkin emmeye calisiyor ama ben 3 gun hic emzirmedigim icin gelmiyor kolustrum da sut de.  Hemsire mama vermemiz lazim, daha fazla ac kalamaz diyor.  Ne gerekiyorsa yapalim diyorum, sucluluktan geberiyorum, bebege sariliyorum, anneme “Niye farketmedik, neden oyle biraktik” diye serzeniste bulunuyorum, giydirmisiz ama bebegi, “Battaniye getir saralim” diyorum.  Neyse iste boyle garip bir ruyaydi, keske hic hatirlamayaydim!

Bu gece daha guzel ruyalar gormeyi umuyorum.  Ha bitirmeden iki hafta oncesinden ege denizi manzarali bir gobek resmi paylasayim bari.  Doyamadik denize ya 😦  Bu misafir olacagimiz sitenin havuzu biraz suya doyurur belki.  Ya da yaz bitsin artik, bitsin de deniz ozlemimiz de dinsin!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s