Ucuncu trimester’a girerken

Bugun itibariyle 27+1 olduk, yani 28. haftaya girdik.  Bu da ucuncu trimester’a girmis oldugumuz anlamina geliyor.  Beklenen dogum gunune 89 gun kaldi.  Gerisayim tum hizla devam ediyor.

Minik zipir daha once ultrasonlarda falan hep yaymis yan yatiyordu, ama artik yavas yavas basasagi pozisyona donmesi gerekiyor.  Donmezse dogum kanalina giremez, breech olur, bu da sezaryen demek, ve hatta belki erken dogum demek.  Biraz daha bekleyip hala donmezse kendimce bir yontemler denemeyi dusunuyordum.  Ama bugun sanirim dondu balik kiz.  Bugunku tekmelerini karnimin alt kisminda degil gobek deligi hizasinda hissediyorum.  Sadece sag tarafta hissediyorum gerci, belki basasagi donmustur ama bir yana yaslanmistir.  26sindaki randevumuzda ebe bakip soyler herhalde ne pozisyonda oldugunu.  Bir de bugun ilk defa sanirim hickirigini hissettim, ritmik bir sekilde 5-6 kere pit pit oldu.  Zaten o sirada “eger bu hickiriksa, hissettigim yere bakilirsa donmus bu!” dedim, sonra da butun gun tekmeleri yukarida hissettim.  Hareketleri hissetmek cok guzel ama uzun sure hareket hissetmezsem Salih abi diyen kedi gibi “nooluyo noooluyo salih abi noooluyo” diye hafiften panik oluyorum.  Serserinin sagi solu belli olmuyor, bazi gunler cok coskun, bazi gunler tembel.

Kizin tekmeleri hakkinda komik bir detay anlatayim.  Bizim grup toplantilari oluyor, onlardan onceki 1-2 gun haril haril okumalari yetistirmeye calisiyorum 2 haftadir.  Koltukta bacaklarimi uzatip kitabi da gobegimin ustune koyuyorum.  Bizimki devamli kitabi tekmeliyor.  Ya kitap kurdu olacak ya da kitap yuzu gormeyen bir hayta, bu tepkilerin bir anlami olmali!  Kitap okurken hareketli oldugunda biraz daha farkli hislere kapildim.  Itiraf edeyim gicik oldum, “dur kiz, kiprasma” dedim ona.  Sonra da sucluluk hissettim.  Ama gicik oldugum hareketleri hissetmek degil aslen, kitap okumak zorundayken, haril haril bitirmeye ugrasirken, aklimi okudugumu anlamaya vermem gerekirken bu yaramaz aradan “benimle ilgilen” dercesine kiprasinca benim “aman da aman, tekmeni sevsinler” diye onunla ilgilenecek, aklimi ona yoneltecek halim ve vaktim olmamasi gicik ediyor.  Bu hafta son ana birakmayayim okumalari, gerektiginde bebise tepki verebileyim diye bir cabam var.

Bayagidir gecen haftalarda ne yazdigimi ne yazmadigimi hatirlayamiyorum, tekrar oluyorsa kusura bakmayin.  Mesela seyi yazdim mi: Turkiye’den gelirken 1 bavul dolusu bebek kiyafeti getirdik.  Yegenimden kalma, yepisyeni, tertemiz kiyafetler.  Bu kadar sey getirecegimizi bilsem belki hic alisveris yapmazdim kiyafet icin, harbi gerek yokmus.  Ama o cilgin hevesimizi koreltmek icin bir seyler almamiz sartti!!!  Artik kiyafet ihtiyacimiz yok, ese dosta da “ne olur bize kiyafet hediye etmeyin” diye yalvarmamiz gerekecek.  Es dost demisken arkadasimiz Ani’nin yolladigi hediye elimize gecti gecen hafta.  Kendi elcegizleriyle cok guzel battaniye ormus, renkler cok guzel, yumusacik.  Cok hosumuza gitti, ozellikle de dusuncesi.  Battaniye guzel, anisi daha guzel.  Zavallim aylarca bununla ugrasmis, basladiginda daha cinsiyeti bile belli degilmis, bizim amniyo maceralarinin oldugu siralarda oruyormus mesela, “46 ciksin 46 ciksin” diyerek.  Baska bir arkadas da “Gorunce dayanamadim size diaper bag aldim” dedi telefonda.  Bizim Derya kuzusu cok kismetli bir bebek olacak, hep boyle devam eder insallah.

Diger kizimiza gelecek olursak… Zavalli kedikizimiz, tam bir cilekes modunda bu aralar.  Pazardan beri gecici olarak tasindigimiz 1 oda 1 salon dairedeyiz (bu yuzden bu haftaki fotografin fonu daha farkli).  Zavalli kiz 1 saatlik araba yolculugundan sonra yeni, yabanci bir yere geldi.  Boyle travmatik durumlarda bana duskunlugu artiyor, devamli dibimde geldigimizden beri.  Ben etrafta olunca, mamasi, suyu, kutusu yerli yerinde olunca rahatladi biraz.  Biraz yatagin altinda takildi ama sikildi galiba.  Simdi ya yanima uzaniyor boylu boyunca sirtini bacagima dayayip, ya da kanepenin altinda yatiyor goz onunde ama korunakli bir yerde oluyor.  Ruyamda hep onu goruyorum, ya kayboluyor arkasindan agliyorum, ya bir sekilde yaralaniyor ona uzuluyorum.  Diger hamile kadinlar bebekleriyle, dogumla ilgili ruyalar goruyorlar.  Ben bebek yerine kedikizimi koyuyorum galiba, onu da bir bebegim gibi seviyorum ne de olsa.

Tek cilekes kedi degil, ben de cileli geceler geciriyorum.  Gecen gun sabah kalktim, “aa hic agrim yok” dedim, gercekten rahatti kalcam.  Sonra ofise yururken agri girmeye basladi.  Butun gun sandalye tepesinde oturmak azdirmis olabilir, geri yururken iyice kotu oldu.  Aksam evde ayakta, otururken, yatarken her pozisyonda agridan geberdim.  Geceleri uyurken hamile yastigina sariliyorum ediyorum ama sizliyor resmen.  Yastik olmasa daha kotu olurdu herhalde.  Yastik agriyi gecirmiyor ama en azindan uyuyabilecegin bir pozisyon bulabiliyorsun.  Bu dairedeki yatak kotu bir yatak degil ama bizim yatagimizin sertligine alistigim icin belki rahat edemiyorum.  Bizimkinden bayagi daha ufak oldugu icin kedikiz da geceleri rahat rahat yayilamiyor, yazik.  Geceleri uykum bolunmuyor degil ama en azindan uyuyabiliyorum boluk porcuk de olsa.  Reflu vs. rahatsizliklari rahatsizliktan saymiyorum artik, soda, elma, sut, sakiz, olmadi tums ile bir sekilde geciyor o.  Bu agrilari gecirmenin yolunu bulamadim.

Gobegim hizla buyumeye devam ediyor, simdilik catlak patlak yok, umarim sonradan da olmaz.  Bakalim onumuzdeki uc ayda vucudum nasil sekilden sekile girecek!  Gobegim buyudukce gobek deligim bambaska bir hal aldi, genisledi kocaman oldu.  En nefret ettigim sey disari firlayan gobek delikleri, umarim benimki firlamaz ilerleyen haftalarda!!

Bir de bitirmeden bir sey daha yazacagim: Bu aksam VP debate vardi, Joe Biden’in performansini icimin yaglari eriyerek izledim.  Hele en son Katolik olmasina ragmen kurtaj meselesinin kadinlarin kendi meselesini oldugunu dusundugunu soylediginde “Helal beaaa!” dedim.  Bir de bu ulkede sadece hristiyanlarin olmadigini hatirlattigi icin ayrica alkisladim.  Obama’nin da, Biden’in da kurtaj ve kadin bedeni konularindaki tutumu tam da olmasi gereken (bence).  Gecen gun oturdum propositionlari calistim, 10 tane falan var. Onceden okuyup ogrenmek, pozisyonlari gozden gecirmek sart, oyle hazirliksiz oyunu vermeye gidersen ya atmasyon olacak, ya da yarim saatini orada kulubede gecireceksin.  Cogu hakkinda pozisyonumu belirledim ama 1-2si konusunda hala kararsizim, biraz daha dusunmem gerekiyor.  Baskan, senator vs. secenegim belli ama bazi yerel pozisyonlar var, adaylari da tanimiyorum, onlari biraz arastirmam gerekecek.  Bir de oy verme gunu toplantimiz oldugu icin erken oy vermeye calisacagim.  26sinda evimize donecegiz haftasonu icin (ebe randevumuz var o vesileyle), gitmisken oyumu da vereyim diyorum.

Reklamlar

One thought on “Ucuncu trimester’a girerken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s