Ozlediklerim, ozleyeceklerim

gobis1213

36+1’lik oldu derya kuzusu, 37. haftanin icindeyiz yani, bu hafta bittiginde -gelecek carsamba- artik “at term” olacagiz, dogsa da premature olmayacak.  Full term’i bekleyecek mi bizimki iki hafta daha, post-mature’lige gececek mi “benim burada yerim iyi” diyerek bilmiyorum.  Pazartesi gunku muayenemizden sonra daha iyi bir fikrimiz olur sanirim cunku anladigim kadariyla bu muayenede rutinlerin disina cikacaklar biraz, ultrason olacak, GSB (bakteri) icin test yapilacak, kan testi, idrar testi su bu yapilacak.  Cati muayenesi denen seyi yapacaklar mi bilmiyorum ama bebisin pozisyonuna bakacaklarini biliyorum. Belki NST’ye baglarlar da “Kasiliyorum da hissetmiyor muyum?” soruma cevap bulurum. Umarim “Tamam, pozisyon iyi, kafasi kanala girmis” derler.

Hani gecen haftalarda alt bel ve sag kalcamda aglatan agrilarim olmustu ya, 2 haftadan biraz fazla bir sure cektim ben bunu.  Oyle devam edecek sonuna kadar saniyordum.  Ama sonra gecti!  Hatta fizik tedavi icin dahiliyecime gittigimiz gun bayagi azalmisti, yazmistim.  Sonrasinda daha da azaldi!?!?  Anlamadim ki ne oldu??  Korktugum sey, balik kafasini oturtmustu, ondan agri oluyordu, sonra bir sekilde kafasi kanaldan cikti.  Hickiriklari hala asagida hissediyorum ama yer degistiriyor gun icinde bile hickiriklarin geldigi yer.  O agrilardan kurtulmus olmak guzel tabii, sikayetim yok ama doguma negatif etkisi olmasa bari agrinin gecmesinin.

Tabii bir ihtimal de kalca, legen ve omurga kemiklerinin genisleyip kafanin oturdugu yeri genisletmesi ve bu sebeple agri veren sinirlere yapilan baskinin azalmis olmasi.  Bu ihtimali guclendiren bir sey varsa o da her gece kalca bolgemdeki kemiklerden catir cutur sesler gelmesi.  Gece hamile yastigima dolanip sola donuk yatiyorum, gece bir noktada (cisimin cok geldigi, mesane baskisindan uyandigim nokta) sirtustu donuyorum ve iste o anda catir cutur bir sesler geliyor.  Bazen alt omurgadan, bazen sag kalcadan geliyor, bu sabah ilk defa sol kalcadan geldi.  Birkac gece once -daha da tam uyanmamistim- donmeye kalktim, caattt diye bir ses geldi tam kuyruk sokumumun biraz ustunden, korktum sesten.  Kulak tikaclarimla bile duydum.  “Eyvah” dedim, “Ters bir hareket yaptim ve belim kirildi!” Felc olmadigimi kontrol etmek icin ayaklarimi, ayak parmaklarimi falan oynatmaya basladim.  Sonra kalkip tuvalete yollanirken odanin karanligi yaninda bir de “ya belim kirildiysa, yigiliverirsem yere” korkusundan agir agir adimlarla gittim (patlayayazan mesaneyle zor oldu).  Neyse ki o geceki dahil bu catir cuturlar agri sizi vermiyor, bilakis rahatlatiyor sanki.  Su anda tee ikinci trimestr basindan beri cektigim sol ic kasik agrisi var, bir de kuyruk sokumuma yakin az bir agri (ayakta durunca), bunlari onemsemiyorum, cok kotu degiller, yurumeme engel degiller.

Gecen gun kocambeyle konusurken biraz huzunlendim.  Oburgun annemler geliyor, onlarin gelisiyle artik hayatimizda bir donem kapaniyor.  Belirli bir duzenimiz var bizim, kedikizimizla beraber ucumuzun kurdugu bir hayatimiz.  Simdi o duzen bozulacak ve hicbir zaman eskisi gibi olmayacak.  Bu bebegi tabii ki cok istedik ve merakla bekliyoruz ama “end of an era” hissini de uzerimden atamiyorum.  Bebekle beraber ev iyice kalabaliklasiyor birden.  Once benim annem ve babam gelecek, 3 ay sonra onlar gidince de babaannemiz gelecek.  Evde kocambeyle basbasa kalma gibi bir durumumuz olmayacak.  Bahsi gecen kisiler anamiz babamiz, el degil, ve bize destek olmak icin geliyorlar ama yine de biliyorum ki evde biz bize kalmayi/olmayi ozleyecegim.  Bebis gelince yeni bir hayata yelken acacagiz, eminim ki cok guzel olacak.  Bekarken bir basima yasarken evli hayata adapte oldum, simdi de bebekli hayata adapte olacagim.  Her adimda daha guzellesiyor bence ama o alisma donemi bazen zor olabiliyor.

Bu vesileyle iki liste yapayim dedim.  Birincisi, hamileligimin (yaklasik) son 27 gununde hamilelik suresince en cok ozledigim seyler, ikincisi de hamileligim tamamina erince hamilelige dair ozleyecegimi dusundugum seyler.  Hadi bakalim.

HAMILELIK SURESINCE OZLEDIGIM SEYLER:

– Yuzustu uyumak:  Malum, agrilar yuzunden sirt ustu bile yatamadigim zamanlar oldu, hep yuzustu uyuyan ben hasretle dogumdan sonra tekrar yuzustu uyuyacagim zamanlari bekliyorum.  Tabii deliksiz bir uykuyu da ozluyorum, agri ve cis ihtiyaci yuzunden uyanmadan uyudugum. Ama uyku olayini bir sure askiya alacagiz mecburen, fazla ozlemeyeyim.

– Agrisiz, sizisiz, endisesiz hareket ozgurlugu:  Pek hareketli bir insan degildim zaten, oyle sportif falan degildim yani.  Ama bir yerim agrimadan buyuk buyuk adimlarla yurumeyi ozledim, yan odada telefon calinca kostura kostura gidebilmeyi ozledim, her egilip kalkisimda, merdiven cikisimda “aman, agir agir, sarsmayalim, bir yamukluk olmasin” diye dusunmemeyi ozledim.  Malum, dikkat etmeme ragmen agirlik merkezi degisiklikleri sirasinda iki ayak bilegimi de birkac gun arayla burkmustum, dikkat etmek gerekiyor.

– Yerken/icerken iki kere dusunmemek: Ha belki bu yedigine ictigine dikkat etmek hamileligin insana kazandirdigi iyi bir aliskanlik olabilir ama ben sikildim artik.  Fincanlarla cay icmeyi ozledim, sushi yemeyi ozledim, margarita hupletmeyi ozledim, ejderha modunun her an basgosterdigi su gunlerde “aman midemi yakar mi?” diye dusunmeden kocaman porsiyonlar yemeyi ozledim, domatesli/salcali seyleri ozledim, “aman demir hapi aldim, kalsiyum almamam lazim” derdi olmadan canim sut/yogurt cektiginde istedigimce goturebilmeyi ozledim, ispanak/paziyi yogurtla yemeyi ozledim.  Yediklerimi yerken proteinini, kalsiyumunu, vitaminini dusunmeden, yarasin diye degil, sirf zevkine yemeyi ozledim.

– Bencillik: Hamilelikten once istedigin gibi bencil davranabiliyorsun, kafan rahat.  Ne bileyim, esini, kedini falan da dusunur insan tabii de, cogu zaman kendi keyfinin kahyasidir.  Hamile olunca “ben”den once “bebek” geliyor, en azindan bende oyle.  Insan bebek icin en iyisi neyse oyle davraniyor, zarari olabilecek seylerden uzak duruyor, her seyi bebege faydasi olacak sekliyle yapmaya calisiyor.  Bunu isteyerek yapiyorum ben de ama bazen yorucu oluyor iste, “hamile olmasam var yaaa..” dedigin anlar oluyor iste.

– Kafa rahatligi: Deminki maddeyle direkt alakali bir sey.  Hamilelik demek endise demek, hele benimki biraz fazla oyle bir hamilelik oldu.  Aman tutundu mu, aman dusmesin, aman genetik testler, aman amniyo bilmemne, devamli icerideki parazit bozuntusu icin endiseleniyorsun, elinden bir sey de gelmiyor olasi aksilikler konusunda, cok caresiz hissediyor insan.  Bu endiselerden azat, kafa rahat gunleri ozluyor insan.

– Kafanin kendisi: preggo-brain denen bir sey var, ya hormonlardan ya da aklinin hep bebisle mesgul olmasindan.  Bu sersem, saskoloz halimi cok sevmiyorum, eskisi gibi olsam. Cok cingoz degildim ama aklim vardi iki gidim, su anda o da yok!

– Hislerim uzerinde kontrol sahibi olmak: Ulu orta, durduk yere, sebepli sebepsiz agliyorum, aglama krizleri tutuyor.  Ha, her gun her gun olan bir sey degil ama, cesmelerin bu kadar kolay acilmasindan biktim dogusu!

– Kendime yetebilme hissi: Gecenlerde kocambey sehir disindayken yalniz kalmistim ya, oksuz cocuklar gibi kalmistim.  Ozellikle su donemde bayagi bir sey icin ona bagimli oldum.  Kendi isimi gorebilmeyi, markete gidip alisverisimi yapip torbalari rahatca tasiyabilmeyi, evi supurebilmeyi, ayakkabilarimi baglayabilmeyi ozledim.  Finish’e yaklastigimiz su gunlerde hele hic yalniz kalmak istemiyorum, birden dogum baslayiverirse diye endiseleniyorum cunku.

Yukaridakilerden farkli olarak soyle bir durum var: Gecen gun bir sebepten 2006daki fotograflarimiza baktim, kocambeyle yeni cikmaya basladigimiz zamanlar. Tey tey teeeeyyy, bir karis belim varmis, incecik bacaklarim varmis, gobek denen seyden eser yokmus.  Simdi her turlu sistim.  Hamile halimi seviyorum dogrusu, gobegime hastayim, o yuzden o eski halimi su halimdeyken ozluyor degilim aslinda.  Ama dogumdan sonra bir daha hic o halime geri donemeyecegimi bilmek uzucu.  Dogumdan sonra aldigim kilolari versem, fit olsam da o 0 beden cilginsapkaci artik tarih, olsam olsam 6 beden falan olurum, o bile mucize olur.  Simdi bebek gelmeden biraz dolaplari temizlyorum, o 0-2 beden kiyafetleri elden cikarmak uzere ayiriyorum.  Artik onlarin icine giremeyecegimi kabullendim.

HAMILELIGE DAIR OZLEYECEGIM SEYLER:

Bu liste icin daha erken aslinda, bittikten sonra hamilelige dair ozledigim seyler diye yapsam daha mantikliydi.  O zaman guncellerim, ekleme yaparim belki!

– Icimdeki cocuk: Tekmelerini, hareketlerini, su anda gayet rahatsiz eden bir sekilde sag kaburgamin altina baski yaparaktan karnimin saginda tortop yatisini, hickiriklarini, bebegimin icimde olmasi hissini ozleyecegim.  Onunlayken hic yalniz olmadigim hissini de. Gobegimi de.

– Gurur: Muhtesem bir is yapiyor olma hissi var hamilelikte.  Tamam bir suru kadinin yapabildigi, yaptigi bir sey ama icinde bir canliyi buyutuyorsun, vucudun bu sureci en guzel sekilde yonetiyor kendi kendine.  Yaratma surecinin varilabilecek en uc noktasindasin, bu icten ice gurur veriyor. Artik dogunca da cocuga bakip gurur duyariz 🙂

– Beklenti: Tunelin ucundaki isik da diyebiliriz.  Bir suru seyler oluyor bedenime, bedenimin icinde.  Butun bu degisimler sonrasinda kucagimiza bir nurtopu alacagimizi bilmek, o anin beklentisi ozleyecegim bir sey.  Su siralar yasadigim bugun mu, yarin mi, uc hafta sonra mi seklinde vuslat anini beklemek, gun saymak biraz endiseli bir is de olsa ozleyecegim bir sey.  Mutlu sona bu kadar yaklasinca icin bir hos oluyor, o hissi ozleyecegim.

– Saclarim: Millet hamilelikte dokulmeyen, gurlesen saclarina cok agit yakiyor dogum sonrasinda. Benim saclarimda miktar olarak cok bir fark olmadi, dokulmesi daha yavaslamis degil mesela.  Ama farklari da var hamilelik oncesine gore: daha kolay sekil aliyor ve yaglanmiyor.  Oyle bir gunde vicik vicik yaglanan saclarim yoktu ama hamilelikle bir hos oldu, yaglanmiyor, kirlenmiyor.

– Cevremin comertligi: Bu biraz garip oldu, sonucta bahsi gecen insanlar hamileligimden once de comertti, sonrasinda da comert olacaklar.  Ama iste bebis sozkonusu olunca comertligi sergilemek icin sebep oluyor belki.  Daha onceden de soylemistim ya, kizim kismetiyle geliyor.  Arkadaslar, es-dost, en onemli ihtiyaclarini karsiladi, Ani kendi elcegizleriyle cok guzel battaniye ordu falan.  Ne bileyim iste, daha dogmamis bir bebisi, bir paraziti boyle sevip bagirlarina basmalari, ona ihtimam gostermeleri insana guzel hissettiriyor.

Herkes hamileyken yabancilardan gordugu muameleden iyi veya kotu bahseder.  Ben cok bir yabancili ortamda bulunmadigim icin bir sey diyemeyecegim.  Hamileligimde oyle ekstra bir tepki almadim yabancilardan sosyal ortamlarda, gobegime dokunmak isteyen, gereksiz tavsiye vermeye calisan, gobegime bakip gulumseyen, kalkip bana yer veren ve saire olmadi.  O yuzden, hamileligin sosyal boyutu hakkinda yorumum yok!

– Hamile sizmalari: Ilk donemde cok oldu, su siralar yine oluyor. Gunduz gunduz, bazen oturdugun yerde icin geciyor, siziveriyorsun.  Cok tatli bir uyku oluyor o 🙂

– Vucudumdaki tuylenme azaldi, ayip mayip demeyin, hep boyle olsun/kalsin isterdim.

– Hastanedeki randevularimiza hic ucret odememek.

– Kitaplardan, applerden bebisin hafta hafta buyumesini takip etmek.  Bu hafta mango kadar, bu hafta karpuz kadar diye dusunerek, o hafta vucudundaki gelisimi okuyarak neye benziyor, ne kadar oldu diye hayaller kurmak, tahminlerde bulunmak.  Karnina bakip icerisini hayal etmek.  Ultrasonla iceri goz attigimda, dopplerle kalp atisi dinledigimde icimi kaplayan mutluluktan aglama durtusu.

– Yavaslayan hayat temposu:  Ha cok hizli yasiyor degildim dedigim gibi ama kosturmaca azaliyor hamilelikte mecburen.  Ben sansliydim, yogun bir calisma tempom olmadi, herkes icin dogru olmayabilir bu madde.

Simdilik bu kadar sanirim!

Bu aralar bu regl sancisi gibi sancilar bir yokluyor, daha cok sabahlari.  Kisa suruyor, gelip gidiyor.  Onlar geldikce asil dogum sancilari nasil olacak, epidural almama kararim yuzunden kendime lanet edecek miyim diye dusunuyorum.  “Aci yok Rocky, aci yok!!!”   “Adriaaaannnn!” replikleriyle, The Final Countdown esliginde dogurmayi dusunuyorum.  No pain! No pain!  Guided imagery falan yapmayi deneyecegim ama bakalim olaylar nasil gelisecek!

28 Aralik’ta gelecegini tahmin ettigimi soylemis miydim?  Dogru cikarsa nasil tahmin ettigimi anlatirim, cikmazsa bosuna parmaklarimi yormus olmayayim diye simdi yazmiyorum!!!

Son olarak: Yakin zamanda ard arda hamilelik haberleri aldim yakin arkadaslardan, cok sevindim! Bizim zilli geldikten sonra hamile takibi devam edecek yani!  Valla cok guzel olacak, sira sira dogurup hep beraber buyutecegiz (bir de cografi uzakliklar olmasaydi!).

Reklamlar

6 thoughts on “Ozlediklerim, ozleyeceklerim

  1. 28 Aralığı nasıl bulduğunu biliyorum 🙂 Ben de öyle bulmuştum hihihi 🙂 Doğruuu çıktı …

      • 14 gün formülü tabiki canım:) Bebek isteyen her kadının bildiği şey:)

  2. Bir yerde daha okurudum, salca domates yemedigini. Niye yemedin? Ariyorum tariyorum interneti, sebebini bulamiyorum. Ben tutturdum cocugumuz turk kahvaltisiyla gunune baslayacak diye, her sabah illa beyaz peynir, zeytin ve domates yiyorum. Simdi okudukca tirstim birseyi mi atladim diye.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s