Iki haftalik anne

Anneligin bu kadar zor oldugunu neden kimse bana soylemedi???

Yani tamam, cok romantize bir annelik beklentim yoktu, cefasinin cok oldugunu biliyordum ama bildigin perisanim, perisaniz. Cektigimiz zorluklarin en buyuk musebbibi ise acemilik. Daha dogrusu acemilik ile etraftaki kakafoni biraraya gelince taze ana-babalar perisan oluyor.

Daha bebis gelmeden bir suru sey okuyup ogrendik, teorimiz yeterince yerindeydi ama pratik sifir tabii. Is basa dusunce boooyle apisip kaliyorsun. Hamile arkadaslara tavsiyem gercekci olsunlar, perisan olmaya hazirlansinlar. Ha cok kolay bir bebeginiz olur, hiiic perisan olmazsiniz, ne guzel olur. Ama en kotusune hazir olun. En kolay bebegi bile iki saatte bir beslemek gerekiyor ilk haftalarda, 7/24 emre amade sut bankasi olmaya hazir misiniz?

Valla bebisle bir butun olmaya raziyim, perisanlik, uykusuzluk her neyse dayanirim ama birisi bana ne yapacagimi soylesin. Herkes farkli bir sey soylemesin. Bu iki hafta icinde beni en cok yipratan ve yoran uzmanlarin farkli farkli, tutarsiz seyler onermesi.

Bizim bebis ilk gunden sarilik oldu, jaundice denen sey. Yenidoganlar icin normal ama bizim doktorlar fazla heyecan yaptilar, ilk gunden oldugu icin. Bilirubin seviyesi o kadar da yuksek degildi ama sutumun gelmesini beklemeyip mama dayadilar. Neyse ki sutum cabuk geldi de mamadan sute donduk. Ama tutunma problemi vardi, sutu siringayla bilmemneyle vermek zorunda kaldik. Bu cok yipratici idi. Bebegi devamli fototerapi battaniyesinde tutmak zorunda kalmak, onsuz sarilirken, emzirmeye calisirken hemsirelere yakalanirsak azar isitmek… Zordu. Emzirme baslangicimiz zor oldu, her gelen hemsire, emzirme danismani baska seyler soyledi. O yorgunluk (bir gece once hic uyumadan cocuk dogurmusum dusunun) uzerine bu kakafoni bitirdi beni.

Eve geldik, isler yavas yavas yoluna girdi ( ama o arada ne agladim, ne uzuldum, ne icim parcalandi) ama hala sorunsuz degiliz. Emiyor artik, sut var masallah ama reflu gibi bir sey var. bir danisman diyor cok besliyorsun, emzirme suresini kisalt, digeri diyor istedigi kadar kalsin memede, o bilir. Biri diyor pompaya gerek yok, bebek ayarlar, digeri diyor gunde 3-4 kere pompa yap sutun artsin. Artik neye inanacagimi ne uygulayacagimi sasirdim. Ama kizimin kusmasi fazla, ve kusmak onu rahatsiz ediyor. Ben reflu oldugunu dusunuyorum, ama kimse umursamiyor. Kusmak normal onlara gore. Ama cocuk aci icinde, kivraniyor? Anne oldugum icin abartmiyorum rahatsizligini, tok, temiz, sicak, gazi alinmis bebek niye aci icinde aglasin? Anne kucaginda bile?

Neyse, durum ozetle boyle. Ilk iki haftamizi atlattik, buyudukce baska seyler de yoluna girecek, o da buyuyor, ogreniyor. Dogum kilosuna geri donduk, hizla kilo alir umarim. Ilk gunlerde cok yese de (sutu sagip disaridan verdigimiz icin miktarlari biliyorduk) bir turlu normal ciktiyi bulamiyorduk. Cisi de kakasi da azdi, hatta kaka yoktu. Hastaneden ciktigimizin ertesi gunu kontrole gittigimizde tartilma oncesi bir sicti, aman Allah! Sonra bir kez daha! Biz o ilk kakada doktor ofisinde ellerimizi cirpip sevinc gosterileri yaptik, kimse inanmazdi bir avuc bok icin o kadar havalara ucacagimiza gorse. Ama sariligi sistemden atmanin en iyi yolu kuzunun sicmasiydi. Doktor deriden olctu, bilirubin seviyesi dusmus gercekten de, sonra yavas yavas akca pakca haline dondu baligim, derya kuzum. Simdi cis, kaka sayimiz normale oturdu. Bir defterimiz var, hangi memeden ne kadar emdi, cis mi yapti, kaka mi, hepsini yaziyoruz. O deftere veda edecegimiz gunleri hevesle bekliyorum. Azicik daha buyusun, kilo alimi normal bir duzleme otursun, insallah her kakaya heyo demeyecegimiz gunler de gelecek!

Son sozum sezaryen veya suni sanci ile bebegini 40 haftadan once dogurmayi secenlere: gerekli bir durum olur, tabii ki bu yollara basvurulur ama sirf tercih ettiginiz icin bebegi 40.haftadan once dogurursanız ona haksızlık etmıs olursunuz. Bızımkı 38+5 idi, bir hafta erken dogdugu belliydi. Bir haftada biraz daha kilo alirdi, sindirim sistemi olgunlasirdi, daha kuvvetli emebilirdi. Dogumundan sonraki bir haftada cok yol katetti, onlari halletmis dogabilirdi. Dogumu erkene “ayarlayip” hem cocuga hem kendinize zorluk cikarmayin!

Bebisle ilgilenmekten kendimi unutuyorum, dikis bakimlari, peri bottle bikkinligi, meme ucu acilari, sisen me.me acisi, degisen vucut, hormonlar, aglama krizleri…yeni anneye dair cok sey var soylenecek ama simdilik baska bahara. Zira taze anne hicbir seye vakit bulamiyor genelde, kendine bile. Bu yazinin cogu da bebe me.medeyken yazildi.

Bize sans dileyin!

Reklamlar

2 thoughts on “Iki haftalik anne

  1. Bol şans dilerim. Kızım iki yaşında ancak kendime bakabilmeye başladım 🙂 Yazıları okurken yaşadıklarım gözümün önüne geliyor… Her şeye ve her duruma rağmen çocuklu hayat muhteşem 🙂 Sevgiyle ve sağlıcakla kalın:) Bu arada bebişi acayip merak ediyorum…

    • Cok sagol nagihan, bize findigin ikinci yasgunu bir omur kadar uzak geliyor su anda. Zor ve eski hayatimizdan coooook farkli bir hayatimiz var artik ama oyle tatli ki, her seye deger.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s