Zalım tavşanlar, hayın tavşanlar…

(Yazinin bir kismini sabahin 6sinda emzirirken ipadde yazdim, o kismin arasina notlari ve gerisini de kuzu gunduz uykularindayken ekledim. Zamansal kaymalar varsa ondandir.)

Bugun bizim bicirin dunyadaki 40. gunu.  40i cikiyor yani.  40 cikmasi ile ilgili cesitli ritueller var, bakliyatli banyolar falan.  Biz bugun bir banyo yaptiracagiz ama ne zamandir yikamadik koktu cocukcagiz diyerek, isin geleneginde rituelinde degilim vallahi.  40. gun benim icin bir esik oldugu icin onemli.  Hep derler ya, “40i ciksin x, y, z olacak” diye, x,y,z hep istenen, ozlenen, hayati kolaylastiran seyler, bir seyler duzene girecek umidi veren seyler.  Aslinda bu donum noktalarinin pek manasi olmadigini 40. gunu, 6. haftayi, 3. ayi, 6. ayi oyle merakla beklememem gerektigini biliyorum.  Ama iste insan sabrinin sinirlarina geldiginde tutunacak bir dal ariyor, ne yaparsin?  Sen o dallara tutunurken minik sipa kendi hizinda, kendi keyfince buyuyor, bir seyler daha iyiye giderken yeni yeni de icatlar cikiyor.

Bizim baligin bazi komik bazi da -hmmm, nasil desem- cileden cikaran uyku halleri var. Uyku dedigin cogunlukla cok hafif bir uyku, REM yani. Goz kapaklari kipir kipir, her an acilmaya musait ve hatta azicik acik bile. Bu uykuya ilk gecis anlarinda cok sirin oluyor, surati garip garip ifadeler aliyor. Ilk haftadan beri bu haldeyken bilincsizce gulumserdi, o an bu minigi gogsune bastirip icine sokasi geliyor insanin ama aman uyanmasin diye dizginliyorsun kendini. Su anda da kucagimda memeyi birakti ve o garip suratlari yaparak uykuya dalmaya calisiyor (ben ipadde yazarken bu satirlari). Bu gulucukler ayni zamanda “hah uykuya daliyor, ben de birazdan yataga gidebilir iki gidim uyuyabilirim” demek oldugu icin ayri bir guzellik, onu da itiraf edeyim.

Neyse, biz bu uykuda gulumsemeleri gorunce “kizim ruyasinda tavsanlari kovaliyor!” diyoruz. Ruyasinda kim bilir neler goruyor, ya da ruya goruyor mu bilmiyorum ama boyle yemyesil kirlarda zip zip ziplayan bir tavsanin pesinden kosturdugunu hayal ediyorum 🙂

Tabii bir de uykulardan uyanmalar var. cogunlikla aglayarak uyanmiyor yavrucak, ikinarak sikilarak uyaniyor (Uykuda aglamaya enteresan bir istisna var ama: Arada wooaah! diye bir vizildiyor uykusunun arasinda, uyanmadan, pispis yapiyorsun geri uyuyor susup.  Niye oyle aglar gibi yapiyor bilmiyorum.  Cisini yaparken genelde boyle bir feryat ediyor, onun disinda aciklamam yok. Su sirada devam eden gunduz uykusunda 3-4 kez yapti bu woaaah! feryadini).  Bir de agzina (cikardigi ya da cikarmadan geri yuttugu) kusmuk geliyor ve onun verdigi rahatsizlikla uyaniyor. Iste hem onun hem benim uykularimizi haram eden bir gaz ve kusma sorunu var. Boyle bir rahatsizlikla uyandiginda da “Kuzumu tavsanlar kovalamis!” diyorum. Ozellikle de uykusuzluktan perisan ve yataga gitmek icin sabirsizlandigim bir andaysam o tavsanlari yahni yapasim geliyor. Iste bu tavsanlara isyeeeaaan ediyorum, “Zalım tavşanlar, hayın tavşanlar!!!” diye.

Iki gece once anira anira agladim bu zalım tavsanlar yuzunden. Uzuuuuun uzun emdikten sonra memeyi birakti, gozler kapali, biraz kucagımda tuttum ıyıce dalsin diye. Bu haldeyken insan bir celiski yasiyor.  Bir yandan bir an once gidip yatmak, uyumak da uyumak istiyor.  Ama diger yandan da, eger erken kalkarsan canavari yataga koydugun gibi gozler acilacak ve istedigin kadar pispisla kapanmayacak. Sonra yine emzir, yine gaz cikar, yine kussun, yine yine yine.  Uyku saatin minimum yarim saat otelenir o gozler acilirsa.  15-20 dakika kucakta pispislayip, uykuyu derinlestirip reflu ihtimalini azaltmak mantikli olan ama o yatak da oyle cekici ki!  Iste iki gece once “tamamdir herhalde!” deyip de yatirdigimda hoop acti gozleri, bunu bir kac kez tekrarladik.  Her seferinde ben daha da perisan oluyordum cunku bu saatler benim sarj saatlerim, 9-12 arasi alabildigim uykuyla gecenin gerisini idare edebiliyorum zira.

E hani nobetlesme vardi, o saatlerde kocambey ilgileniyordu bebekle, ben de uyuyordum?    Yalan oldu o nobetlesme sistemi biraz kendisi is gezisinden geldiginden beri -daha dogrusu gittiginden beri, cunku annemler de devam ettirmediler.  Ben aksamlari 7den sonra kucagimda bebek pispisladigim her dakika daha perisan gececek bir geceye adim atiyorum.  O anlarda cok yalniz hissediyorum.  Benim disimda herkesin bir noktada kosesine cekilip isine, gucune, uykusuna bakma luksu var.  Hadi ben yatiyorum bayyy deme luksleri var ve diyorlar da.  Ben bebisle basbasa kaliyorum, herkes horul horul uyurken gecenin bir korunde kusmuk silmek bana kaliyor.  Benim “Hadi ben yatiyorum, iyi geceler!” deme luksum yok.  Bebis uyudu, uyudu, ben de yatabilirim.  Ama uyumuyorsa, “yikilmadim, ayaktayim, bebegimle basbasayim!”

Bu bagimlilik beni biraz daraltti dogrusu.  Yani bebegin bana bagimliligi.  Her an “emmek istiyorum” isaretleri verebilir, onlari dinlemezsen aglamaya ve feryada baslayabilir.  Dus alacagim zamani onceden planlamak zorundayim.  Gecen hafta sicak su isiticimiz bozuldu, bir de onunla ugrasmak zorunda kaldim kocambey yokken.  Annemler ingilizce bilmediginden “Tamirci bebek uyurken gelsin, emzirirken gelmesin!” diye umdum.  Neyse, sonunda tamir isi bitti, suyumuz isindi, dus almalik oldu.  Ben de gunlerdir yikanmadigim icin kasiniyorum artik, kendimden igreniyorum oyle (Allah’in Orta Asya’sinda bu kadar pis olmamistim).  Ama girip bir dus alabildim mi? Hayir!  Bebisin aksam emme saati geldi, sonra onu uyutmaya calistim uzun uzun.  O yattiginda da sadece dislerimi fircalamaya takatim vardi, gittim yattim.

Bir ayri daralma sebebim de eve tikili kalmak.  Annemler gecen hafta gittiklerinden beri artik yatak odasina tikili degilim en azindan, oturma odama kavustum, gunduz oraya tasiniyoruz, orada emip orada uyuyoruz, bu biraz rahatlatti, ferah cunku oturma odasi, aydinlik, ic acici.  Ama disari cikamiyorum doktor randevulari disinda.  Gecen gun kuzu uyurken posta kutusuna gittim geldim, hava da pek guzeldi, icim acildi.  Bir de baby k’tan’imizla cikip bahcede dolandik azicik havanin guzel oldugu baska bir gun, sirtim cok agridi, kisa kesmek zorunda kaldik.  Bebisle disari cikmaya alismam gerekiyor ama korkuyorum.

Korkumun baslica sebebi, etrafta grip vs. salginlar olmasi ve bebisin daha cok cok kucuk olmasi.  Buyudukce daha iyi hissedecegim onunla insan icine cikma konusunda, buyudukce direnci de artacak cunku.  Ikincisi, havalar bazen cok igrenc oluyor: Dun market alisverisine gitmek istiyordum hep beraber ama soguk ve yagmurluydu, biz evde oturduk bababey gitti, geldi.  Hayalimde bebisi de alip bir restorana gidip yemek yemek var.  Neresi olursa olsun, ozledim insan icinde oturup bir seyler yemeyi.  Sevdigim, uzuun zamandir gitmedigim, ozledigim restoranlar var.  Gecenlerde Rubio’s da cooook acele bir yemek (taco!) yemistik bebisle emzirme klinigi sonrasi, ne guzeldi.  Ama gidemiyoruz, cesaret edemiyorum.

“Sizi tutan nedir?” diye soracaksiniz muhtemelen.  Cesaret edemiyorum iste.  Evde nasil yemek yedigimizi bir gorseniz anlardiniz.  Kostur kostur, hurra. Cogunlukla uyuyorsa “aman uyanmadan yiyelim” uyaniksa “sen oyala ben yiyeyim sonra sen yersin” ya da “ver emzireyim, yemegi de yanima ver, bir yandan yerim” oluyor.  Cocukcagiz restoranda yaygara koparirsa memeyi dayayabilirim, emzirmenin oyle bir guzelligi var.  Ama iste bir yandan emzirirken bir yandan yiyebilir miyim uluorta?  Deger mi ortalikta perisan olmaya?  Bilmiyorum valla.  Bir noktada ortamlara cikacagiz elbet, ama o nokta bizim zipirin saatlerce bir sagdan bir soldan sonra tekrar sagdan emip tatmin olmadigi saatler degil biraz daha buyuyup isini max. yarim saatte hallettigi bir nokta olacak sanirim.  (Aksamlari sut uretimi azaliyor ve bicir da gece uyumadan once midesini iyice doldurmak istediginden cluster-feed yapiyor, o yuzden uzun suruyor.  Sanirim bir de isin icinde biraz comfort sucking denen memeyi emzik yerine kullanip kendini rahatlatma var acliktan ote.)

Bir noktada biberona gecmemiz lazim, yani “Buyur yavum, bu biberon, ara sira sutunu bununla iceceksin ama cok hastasi olup memeye tu kaka da yapma ha!” dememiz lazim.  Biberonu 6. haftadan itibaren verin diyorlar, memeye kusmesin, “Aaa, biberondan cok ugrasmadan geliyor sut, memede emip durmam gerekiyor, biberon > meme” demesin diye.  Fazla gecikirsen de reddediyor biberonu.  Biberon benim kurtulusum olabilir, bu “bagimlilik” biraz kirilir cunku biberon olunca.  Buzlukta biraz sut stogmuz var, gun icinde sagmam da mumkun.  Atiyorum, babasina birakip bir iki saatligine bir yere gidebilirim.  Aciktiginda o da sutu biberonla verip bebeyi doyurabilir.  Aksamlari bu cluster feeding moduna girdiginde ben fosur fosur uyurken babasi sutu verip bebisi doyurabilir.  Biberona baslayacagiz yavastan ama bakalim nasil olacak.

Saat 1e geliyor, bebis hala uyuyor, beni de uyku bastirdi.  Biraz uzanmaya niyetliyim ama oglen yemegi de yemem lazim.  Son olarak, dun evden cikip gezmeye gittigimizi soyleyeyim.  Insan yuzu gormek istiyordum, bizim buradaki arkadaslarimizla klasik cuma aksami caylarimizi ozlemistim.  Kalkip gidelim, ya herro ya merro olduk.  Aksam yemegi ye, bebisi ve cantasini hazirla, git 2 saat otur, 9gibi geri gel ki bebis uyusun sen de uyu.  Iyi oldu, oradayken paso emdi.  O emdi biz muhabbet ettik.  Eve geldigimizde 10a geliyordu, kizcagizin duzeni azicik bozulmus oldu, o yuzden uykuya dalmasi zor oldu (ben yine zalım tavşanlarrr! diye tavsan yahnisi yapma moduna girmistim).  Bana iyi geldi evden cikmak, arkadaslarimizi gormek.

Uykuya baslama saatimiz biraz sasmis olsa da asil butun gece gaz yuzunden zavallimin mikil mikil uyumasi ve benim de gece boyu onu pispislamak icin uyanip durmam kotu oldu, dun gece de boyle gecti.  Simdi gecenin uykusuzlugunu birkac saattir uyuyarak atiyor zilli, ben de sizacagim o uyanmazsa birazdan.  Gunduz uyuyamam normalde ama artik her firsatta uyuma moduna gectim.  Annem gideli ev isleri de uzerimize kaldigindan ve o isleri ancak bebis uyurken yapabildigimden gunduz uyku imkanim oyle super cok degil ama hic yoktan iyidir.

40imiz cikarken ozetle: “uykuuuu, biraz uykuuuu, butun istedigim buyduuuuu!” ve kahrolsun uykumuza engel olan tavsanlar!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s