Iki aylik bir kuzu

Bugun iki aylik olduk!

Yaziyi hemen bugun bitirip post edemeyebilirim ama yazarken niyetim kizimin ikinci aydonumunu kutlamak. [Bir gun gecikmeli post ediyorum!]

el ele gunduz uykusu

el ele gunduz uykusu

emmi oturusu

emmi oturusu a.k.a. #agalar

Gecen gun kendisini eve getirisimizin ilk gunlerinde cekilmis fotograflara bakiyordum, ne kadar kucukmus, ne minicikmis!  Simdi buyudu baligim, kocaman oldu, daha da buyuyecek. Baska yenidogan bebekleri kucagima almaya korkardim, cok narinler cunku. Bizim kuzunun o minnak fotograflarina bakinca “Ay, nasil elimize aldik bunu? Nasil kirip dokmedik?” diye sasiyorum.   Simdi etlendi butlandi, ozellikle butlandi kisminin altini cizmek isterim. Ilk dogdugunda, ilk haftalarda bacaklari cok cirpiydi, baktikca hamileyken iyi beslenemedim mi ki diye uzulurdum.  Simdi kollar, baldirlar tombul tombul oldu, tam isirmalik. Karnimda iyi besleyemediysem de disarida iyi besledim cok sukur.

Artik newborn/yenidogan boy kiyafetlerimizi tedavulden kaldiriyoruz. Hamileligimde yenidogan kiyafeti almayin, 3 aylik alin, kullanilmiyor denmisti. Ben de 1-2 yenidogan almistim sadece, onlari da hastaneye goturmustuk cikarirken giydiriz diye. Hastanede devamli ciplakti, yani ya ten temasi halindeydik ya battaniyede kundakliydi. Fotografci geldiginde kafasina gecirelim diye kedili sapkayi verdik, kadin bir iki cekti onunla ama i ih, cok buyuktu sapka, cikarttik. 3 aylik sapkasi bu ondan diye kendimi avuttum. Cikis islemleri yapilirken yenidogan boy kiyafeti giydirdim, araba koltuguna baglamak icin kiyafet giydirmek gerek, kundakla olmuyor. Giydirdim derken, icler acisiydi, kiz icinde kayboluyordu minicik badi ve pantolonun. Evde uzun sure swaddlemeler icindeydi, hatta “aman bu kiza baska bir sey olmuyor!” diye panikle 3lu bir set daha almistik. Birkac hafta oyle gitti, sonra biktik bebisi swaddlemeler icinde gormekten, gittik yeni newborn tulumlar aldik. Onlar da basta buyuk geliyordu ama sonra tam olmaya basladi, “kurutmada mi cekti ne oldu?” dedik. Bu hafta baktik ayaklilarda cocuk bacagini uzatamiyor, ayaksizlar kapri olmus. 3 aylik badi-pantolon takimlarina gectik, onlari cok kullanisli bulduk. Ama alisverislerimizin hepsi icin ayni seyi soyleyemeyecegim.

Hamileligin ortalarinda, amniyosentezimiz temiz cikip icimiz rahatladiktan sonra kendimizi carter’s a vurmus, bir suru ciciler almistik. Bu kiyafetleri alirken kriterimiz “Ayyyy cok ciciii!” “Amanin ne sevimliii!” idi. Oradan buradan duydugumuz tavsiyeler vardi elbet, kafamda ne tur kiyafetler elzem gibi bir fikir vardi ama basa gelmeyince bilemiyor insan ne lazim, ne kullanisli. Bizim kokos bir arkadas (hello Esra!) kizina da kokos kokos elbiseler neyler almisti, ben de ozeniyorum oyle cici elbiselere ama gel gor ki biliyorum pratik olsun diye giydirmeyecegim alsam da. Anca 9 aylik ve sonrasi aldik elbise falan, onun disinda tulum, penye alt ust takimlar. Ha, tulum demisken, mesela citcitlari tek bacaktan asagi inenler var, kullanissizmis onlar, citcitsiz bacagi sokup cikarmasi zor oluyor cunku, gece gece alt degistirmeyi iyice zorlastiriyor. Citcit acip kapamaya alisiyor insan bir sure sonra ama simdiki aklim olsaydi genis bogazli, alttan 3 citcitli badi ve pantolon takimlarina agirlik verirdim. Fermuar super de, onda da tek bacak sorunu var.

Kizi buyuttuk, uc aylik kiyafetlere gectik, bazilari biraz buyuk geliyor ama olsun.

Kizimizin buyumesi sadece boydan belli olmuyor. Davranislar, rutinler de degisiyor. Mesela bir iki gundur elini agzina sokabilir oldu. Artik kendi kendini sakinlestirebilir. Emzikle aramiz super degil, en azindan eli hep yaninda, istedigi zaman emrine amade. Bir suredir bilincli gulumsemeleri basladi, karsisinda soytarilik yapinca cok guluyor, muhabbet de ediyor aguuu guguu diye. Gecenin 5inde altini degistirmek icin yatirdigimda oyle sevimli oluyor ki, gulucukler gulucukler!  Baska turlu sabahin besinde, en tatli uykularin vaktinde sicacik yataktan cikmaya lanet eder insan zaten. Gozleriyle takip ediyor ilgilendigi seyi. Mesela babasinin kucaginayken icli icli bana baktigi oluyor, “anasinin kizi” diyor bababey, ben de “Yok” diyorum, “bana degil, memelere bakiyor o oyle!”

Uyku durumumuz biraz daha iyi, aksam 8 gibi uyuyor, bazen 9u bulabiliyor gerci. Ben bebisi babasina verip yataga kaciyorum. Onlar asagida ne yapiyorlar hic bilmiyorum. Bir sure kucak kucaga uyuyup sonra parkyataga yatiyor galiba zilli. Gunduzleri bu formul islemiyor, yatirdigin gibi aciyor gozlerini, o yuzden hep kucakta (deminden beri emzirme yastiginda uyuyordu, biraz once uyandi tekrar emmeye basladi).  Degisken saatlerde uyaniyor, babasi getiriyor, bir beslenme seansi ve genelde cok sorun olmadan yatip uyuyor. Rekoru 5.5 saat simdilik.  Bu seanstan sonra top bende, kocambeyle yataklari ayirdik, o misafir odasinda yatiyor cogunlukla artik!  Ben bebisle takiliyorum, o uyurken uyumaya calisiyorum. Genelde sabah 3:30 gibi kivranmaya basliyor gazdan, bu sirada gozler kapali, uykuda oluyor. Ben yavas yavas kiz bu durumdayken iplemeyip uyumaya calismayi ogreniyorum. Cunku o uyuyor ve gaz konusunda yapabilecegim bir sey yok (denedim, denediklerim o saatlerde faydali olmadi). Sonra 4-5 arasi artik gaz ve hareketleri onu uyandiriyor ve sesi daha protest cikiyor. Kalkip altini degistiriyorum, bacak hareketleri o saatte ise yariyor biraz, pirt pirt basliyor. Emiyoruz yine, daliyor ama bu dalma kucakci dalma, yataga yatirdin mi bes dakika anca suruyor uykusu. Genelde alttan gaz/kaka iteyim derken ustten kusup ona uyaniyor yavrum. Sonra emzir, uyut bilmemne derken 6 oluyor, gun doguyor. O arada uyuyor aslinda ama artik yatirmakla falan ugrasmiyorum, kendim yataga yatsam da uyuyamam o saatten sonra zira. Emzirme koltugunda emiyoruz, koyun koyuna yatiyoruz. O uyurken gazete falan bakiyorum telefon/ipadden, ya da siziyorum ben de. Bababey 8den once uyanmiyor gec yattigi icin, o kalkinca kahvalti mahvalti derken gun basliyor. [Bu hikayede kedikiz nazli’nin rolunu anlatmadim. Son zamanlarda azitti, miyavlamalar, park yatagi tirmalamalar derken cogu gece kapidisari ediliyor malesef. Zar zor uyutulmus, yerine yatirilmis, uyanmak icin bahane arayan bir bebek varken bu kedi numaralarina tahammul gostermek zor. Uzuluyorum kediye boyle davrandigim, ihmal de ettigim icin ama ne yapayim ki?]

Iki gundur bababey kahvalti sonrasi ofise gutti, biz butun gun evde kaldik. Oglen yemegi yeme kismi biraz komedi oluyor ama fena degil.  Kiz uyudugunda kucaktan baska yerde uyusa aslinda gayet guzel olacak, o uyurken isime gucume bakardim. Neyse artik, zamanla bir seyler degisecek ve ben saclarimi taramaya vakit bulabilecegim. Simdilik sacima tarak vurabilmeyi degil, kizin sindirim sisteminin oturmasini diliyorum. Gece kivranmadan yapsin kakasini, cikarsin gazini. Bu sayede 7ye (6ya da raziyim) kadar guzel guzel uyusun, kusmasi da azalsin, bitsin.

Kizim iki ayini bitirdi, sonra uc, dort, bes derken bir yasina girecek. Bir yandan yorgunluk, uykusuzluk, perisanlik ve acemilik yuzunden bu iki ayda, ozellikle ilk ayda bebisin tadini cok cikaramadik diye uzuluyorum.  Geri gelmeyecek o gunler. Diger yandan da cabuk buyuse de isler biraz kolaylassa diyorum, otursa, tutsa, emeklese, tepkileri cogalsa, anne dese!  Haziran sonu Isvicre’ye gitme ihtimalimiz var, o zaman 6,5 aylik olacak. Kizimi Ergo’suyla yuklenip gezilere cikmak istiyorum.  Sabahin korunde emzirirken bunu hayal ediyorum. Simdi yavas yavas disari cikar, restoranlara gider olduk ama hep “ya yaygarayi koparirsa” endisesi icindeyim. Ha koparmiyor mu? Trader joe’s un ortasinda yaptigi gibi kopariyor. Gittim arabaya oturdum dayadim memeyi, oyle bir rahatligimiz var, iyice follos olduk, ortuyorum ortumu, dayiyorum memeyi her yerde (or: restoran).  Lozan’daki bir cafenin buradaki restorandan eksigi kalmasin!

Kuzumla her gun biraz mucadele ama cok da guzel. Ama itiraf edeyim hamileligimi ozluyorum. Hamile olmayi ozluyorum yani. Okuyanlar bilecektir, cok kolay gecmedi hamilelik, agrim sizim mide yanmam cok oldu. Yurumekte zorlandim bir sure, topalladim. Ama yine de ozluyorum bebisimi icimde, gobisimi. Gecen gun okulun oradaki tacocu rubio’s a gitmistik. O subesine en son gittigimde hamileydim. Yemek sonrasi tuvalete ellerimi yikamaya gidince hatirladim, feci nostalji oldu. O son defa tuvalette kapida beklemistim, hamile iken iskence oluyor tabii cis olayi. O tuvalet kapisina dogru giderken iste gobegimi ozledim. Garip geliyordur eminim kucagindaki yavru dururken gobegini ozlemek. O yavrunun icimde, tamamen bende, benim olusunu, o ikimize ait bir bedendeki dunyayi ozluyorum, ne bileyim. Simdi 4. Trimester da bitince iyice bagimsizligini ilan edecek, benim parcam olmaktan iyice cikip birey olacak. 9 ay alisip sevdiginiz bir parcaniz bir gecede cikip gidiyor, biraz phantom limb/hayalet uzuv sendromu belki hissettigim. Sirf bu gobek ozlemi yuzunden ikinciyi istiyorum ama zooooooorrrr! Zor dostum zor!

Zilli kizim, minik baligim, Derya kuzum iki aylik oldu. Icimde, disimda, mememde, kucagimda, yataginda, her haliyle hastasiyim, delisiyim, asigiyim! Nice guzel aylara, yillara!

Reklamlar

2 thoughts on “Iki aylik bir kuzu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s