Ayrilik, ayrilik, aman ayrilik

photo (75) photo (74)

[Dun yazdim bugun post ediyorum.]

11 hafta 2 gun oldu baligimizi kucagimiza alali, ve ben bu sure icinde ilk defa bugun kendisinden ayri kaldim.  Gecen donem dogum iznim vardi, ders de vermiyordum, baska sorumlulugum da yoktu.  Hep kizimla basbasaydik, geceleri uyurken ve ben dusa girdigimde ayriliyorduk ancak!  Bu donem ders vermeyecegim ama toplantilara falan gitmem gerekecek.  Yine cogunlukla evde olurum ama arada kampuse gitmem lazim olacak.  Gecen seneden Alman bir ogrencim vardi, degisim programindan.  Cok da iyi bir ogrenciydi, buraya gelmis ziyarete, musaitsem gorusmek istedi.  Ben de artik alismamiz gerektigini dusunup kabul ettim.  Bugun onunla bulusmaya gittigimde 2 saat kadar ayri kaldik.

Bebisle de gidebilirdim aslinda ama onunla disari cikmak daha mesakatli.  Cikmadan bir guzel emzirdim, hatta uyuya kaldi.  Babaannesinin kucagina verdim, hoop gozler acildi.  Daha onceden 130ml falan sut pompalayip dolaba atmistim.  Ben ciktim, gittim, kizim babasi ve babaannesi ile basbasa kaldi.  Biberon bir iki denemistik ama super basarili denemeler degildi.  Bu sefer babaannesi verdiginde bir 80ml kadar icmis ama cok gaz yutmus o arada, yuttugu gazlar yuzunden de 80ml’nin bir kismini kusup cikarmis.  Cok iyi uyuyamamis, uykusunda meme ariyormus, elini agzina goturuyormus emmek icin ama cok isabetli olmuyor uykusunda elini agzina goturme denemeleri.

Bu konuda dertliyim, gece uykularimiz fena degil, o konuda ayri bir yazi yazma planim vardi, Derya kuzusunun gece uykularinin gelisimi diye.  Burada gunduz uykularindan bahsedeyim kisaca.  Gunduz asagi yukari 4 kere yarim saatten 2.5 saate degisen uzunluklarda (tamamen rastsal, hic belli olmuyor) uyuyoruz ama bunlarin hemen hepsi memede uykuya dalma seklinde.  Ha, gece uykusuna da memede daliyor ama sonra yataga koyuyorsun uyumaya devam ediyor.  Gunduz memeden, emzirme yastigindan kaldirdiginda hoop aciyor gozleri.  Eskiden yine yastiktan kaldirip gogsumuzde uyuttugumuz olurdu, simdi orada oyle yatiyor olmak, durup durup memeye yapismak, hatta direkt agzinda memeyle uyumak istiyor.  Kuzumla koyun koyuna oturmak bana koymuyor, kitap okuyorum, ipad iphone bilmemne oyalaniyorum ama uyudugunda yatirsam, yattigi yerde uyusa, azicik is guc baksam fena mi olur?  Babaannesi burada, yemek memek islerini ustlendi de kurtariyoruz.  Uyanik oldugunda ona veriyorum, muhabbet ederlerken biraz ortaligi topluyorum.  Yoksa iyice feci olacakti halimiz.  Su anda da babaanne, baba, kiz yuruyuse ciktilar, ben de firsat bildim yazi yazayim dedim.  Uc aydir ayrilmadik, bugun bu ikinci ayri kalisimiz!!!

Ben Kim West’in The Sleep Lady kitabini kafama uygun buldum uyku acisindan.  6. aya kadar ciddi bir uyku egitimi vermeyi dusunmuyorum, daha cok kucuk.  Ama bazi seylerin temeli de simdiden atiliyor.  Bu memeye duskunluk, uykuda meme arama hayra alamet degil.  Yeni basladi sayilir bu, niye basladi onu da bilmiyorum, elini emmeye basladigindan beri diyebilirim.  Sanirim emmeden haz alma yeni basladi, yani “oral” donem (Cok Freudyen gordum seni!).  Gecen bir yerde okudum, 4.-5. aylarda geciyormus bu takinti, bu kaynagini bile hatirlamadigim bilgiye guvenip oluruna mi birakmali yoksa gunduzleri daldiginda uyanmasi pahasina yataga (memeden uzaga) mi yatirmali?

Gunduz uykusu dedigim gibi cok sorun degil, kucagimda bebe koltuga cakili otururum.  Ama dun gece farkettim ki gece uykusunda (sanirim uykusunun daha hafif oldugu, daha hareketili oldugu REM uykusundayken) araniyor araniyor, elini agzina goturmeye calisiyor, beceremiyor, sinir oluyor, sonra da sesli protesto ediyor.  Bu gece iki kere basina gitmek zorunda kaldim bu sureci monitorden izledikten sonra.  Belki hata yaptim ama alip emzirdim.  Ilkinde hem memem cok sismis oldugu icin rahatlatmakti amacim durust olmak gerekirse ve zaten her gece bir defa bir “dreamfeed” yapiyoruz 3:00 ve 5:30 arasi bir saatte.  Dreamfeed dedigim daha tam uyanmadan emip tekrar dalip uyumaya devam etmesi, en fazla 15 dakika suruyor, geri yattiginda pispislamak bile gerekmiyor, uyuremerlik yapiyor yani.  Ama iki gundur bir de 6-6:30 arasi uyanip emmek istiyor -iste bu acliktan olamaz, direkt emme istegi, comfort sucking ihtiyacindan.  Diyeceksiniz ki “E belki uyaniyordur, normal uyanmasidir?” I ih, normal uyanmasi belli, saat 7-7:30 gibi uyaniyor, cin gibi oluyor, gulucukler atiyor.  Bu onceki uyama aranmali yari uyanik bir sey, protesto eder sesler cikariyor.  Iki firt cekip uyuyor geri bir de tabii.

Iste boyle, firsat buldugumda yazmaya basladigim icin biraz daldan dala, butunluksuz bir yazi oldu malesef ama gidisatimiz hakkinda bir fikir sahibi olmussunuzdur.  Hala biraz sag memeyle bogusuyoruz cok sut gelince, hala biraz gazimiz var, biraz kusuyoruz.  Ama iste zaman her seyin ilacidir yeni dogan bebelerde, gazimiz, gaz yuzunden bolunen uykularimiz, kusmalarimiz bayagi azaldi.  Iyiye gidiye yane.

Bu arada neler oldu:

– Odalari ayirdik, kizimiz iki haftadir kendi odasinda uyuyor (ama yaninda devamli birisi nobette oluyor.)  Bu deneyimimizi yazmakti niyetim, bir dahaki yaziya insallah.

– Saclarimiz cikiyor.  Daha onceden arkalarda sac vardi ama kafanin tepesi bayagi keltostu, simdi daha belli oluyor, biraz da yeni cikan saclarin eski tuyumsu saclardan daha koyu renk olmasi yuzunden.  Hala sarisin ama anasi gibi acik kumrala yakinsamaya basladi sanki.

– Muhabbet ediyor, karsisina gecip konusursan aguuu guguuu karsilik veriyor.  Konusmaya usenirse gulucuk de gulucuk.  Masallah gulec kizim, hele de babasina pek gulec.

– 2. ay kontrolunde asilari yapildi, rotavirus asisi da tabii.  Bu asi konusunda suphelerim vardi, bazi cocuklarda gecmeyen ishallere sebep oldugunu okumustum ama doktor sorun yok deyince itiraz etmedik.  O gece ates olmadi asilardan sukur ama 3 gun sonra ishal oldu kizim (yesil mukuslu kaka ve nokta veya ince cizgi seklinde kan).  Bol bol emzirdik susuz kalmasin diye, takip ettik.  Birkac kakasi boyle cikti, sonra once kan kesildi, sonra renk duzeldi, sonra sumuk gecti.  Boyle boklu bezlere yakindan bakan, gerekirse doktora gostermek icin fotografini ceken insanlar olduk.  Bok onemli!

– Bazen kaka yaparken cok sikiliyor ikiniyor, kabiz oldugundan degil, kakalar hep sulu sulu ama iste cikarmakta zorlaniyor nedense.  O zaman cok zorlaniyoruz cunku elimizden bir sey gelmiyor.  Sancidan uyuyamiyor, uyuyamadigi icin huysuzlaniyor, huysuz oldugu icin emmiyor, memeyle kavga ediyor, emmedigi icin acikiyor daha da huysuzlaniyor ve daha da uyuyamiyor.  Bok pusur sebepten (!) boyle zorlandigimiz oluyor. Neyse ki cok sik olmuyor bu artik, ama tahtaya vuralim.

– Kizim 3 aylik olmak uzere ama annesi heyecan yapti ona 6. ayinda kullanmak uzere “lovey”ler aldi (bunu daha sonra anlatirim). Bir de kitap aldim, bebe kucagimdayken bayagisini okudum, baby led weaning uzerine, yani bebek tarafindan yonlendirilen kati gidalara gecis. Bayagi kafama yatti, bunu uygulamak istiyorum bakalim nasil olacak.

6. Haftayi nasil dort gozle beklemistim, biberona baslayacaktik, ben de bebegi babasina birakabilecektim, rahat rahat dus alabilecektim, pedikure gidebilecektim :))). Biberonu ilk kez ciddi olarak bugun kullandik!  Yine bayagi sik emiyor ama babaannesine, babasina birakip rahatca dus alabiliyorum, oyle yaygara koparip perisan hale gelmis bulmadim hic dustan ciktigimda (duslarim uzun surer, hele simdi tomar tomar dokulen saclarimi toparlama cabam yuzunden daha da uzun suruyor!). Onu birakip bir yere gitmek ise istemedim sonradan, bugun artik denememiz lazim diye gittim, pedikur icin birakmam yavrumu. Ilk zamanlar cok bunaldigim icin evden, bebekten bir mola alma ihtiyaci icindeydim sanirim, simdi daha eglenceli ve daha az kulfetli oldu zilli, o istek kalmadi pek. Velhasili kelam, 6. Haftayi bosuna bekledigim gibi 6. Ayi da bosuna mi bekliyorum? 6. Ay hem katilara baslama, hem uyku egitimi zamani, o yuzden beklentim ama ne bileyim, olaylar bekledigim gibi gelismeyebilir :). Bir de tam bu degisimler olurken biz Isvicre’ye gidecegiz (en azindan plan bu sekilde), jetlagdi, disarida yeme mecburiyetiydi her sey allak bullak olabilir.

Zaman her seyin ilaci, 6 hafta 6 ay derken bir bakacagim 6 yasina gelmis zilli!  Bebislerin zorluklarina gogus gererken tadlarina varmayi da ihmal etmemek lazim. Zorlandigim anlarda (gece uykuya dalamayip benim uykumdan calarken!) bu bicirik zibidiyi ne cok istedigimi, ne cok bekledigimi, ne cok hayal ettigimi dusunuyorum. Sabahin dordunde besiginde mikildandiginda monitordeki videosundan izleyip “yavruuuum, kuzuuuum” diye seviyorum, guzel uyurken nasil guzel, nasil yemelik oluyor!  Uykusunu alip nesesi yerindeyken nasil sevimli oluyor. Aferim bana diyorum kendime, cok guzel bebe yapmisiz!  Bahti guzel olsun kuzumun.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s