Bebekle yolculuk

Birkac saat once sali gunu ayrildigimiz evimize geri donduk.  Dusununce aslinda 5 gun falan anca oldu yoklugumuz ama oyle yorulmusum ki… Tabii bu yorgunlukta dogu kiyisinda saatlerin su anda gece 10 olmasi ve benim uyku saatim olmasinin da etkisi var, 3 gunde adapte olmusum demek ki.  Bicir da adapte olmus olmali, bir sure emerek uyudu, baktim kendinden gecmis, memeyi birakmis, cikardik yatagina yatirdik.  Firsat bu firsat bir iki satir yazayim dedim.  Cok garip boyle gunduz vakti (aksam ama hala bayagi aydinlik su anda) bebek yataginda uyuyor ve ben bilgisayar basina oturabiliyorum!  Gunduz uykularini yataginda uyumaya alistirmamis lazim artik!

Beynim de pek yorgun o yuzden daldan dala atliyorum goruldugu uzere ama asil konumuz tabii bu yolculugun nasil gectigi, hepimizi yormasi disinda.  Aslinda guzel gecti! Gitmeden once kafamda kurdugum felaket senaryolarindan uzakti.  Burada bir restorana giderken bile endise duyuyorum, balik kizim gunlerce oradan oraya gezdi durdu, hatta dun biraz hirpalandi da dogrusu ama bir iki istisna haricinde gayet iyi idare etti.  Cogunlukla ya keyfi yerinde etraftakilere gulucuk dagitti ya da carseatinde/babasinin ergo’sunda uyudu.

Bu yolculuktaki tasima yontemlerimiz carrieri uzerinde araba koltugu ve Ergo idi.  Bizim henuz bebek arabasi yok, bu frame/cerceve uzerine oturttugumuz araba koltugu/carseat’i kullaniyoruz bebek arabasi yerine.  Baby k’tanimiz yanimizdaydi ama benim belim biraz agriyordu, araba itmeyi tercih ettim bucurle yalnizken.  Sirf carseat veya sirf ergo ile olmazdi, dogrusu ikisini de almis olmamiz iyi oldu.  Ama carseat’in base/tabanini bosuna tasimisiz.  Oralarda araba/taksi’ye bindigimizde o base’i install etmedik hic, direkt koltugu geriye donuk sekilde emniyet kemeri ile tutturduk.  Super guvenli bir kullanim degil bu tabii ama gecici, kisa sureli yolculuklarda basei takip cikarmak, oradan oraya tasimak cok zor.

Bu ikisinde de cogunlukla agzinda emzik vardi.  Alissin ama cok da alismasin istiyordum ama hakkini vermeli ki emzik cok elzemdi bu yolculukta.  Ozellikle anne kucaginda emerek uyumaya alismis kizcagiz icin.  Emerek uyuyor, bu aliskanligini bir ara yikmak gerekecek ama bunun vakti bu gezi degildi.  Anne memesi yerine emzik emerek uyudu anlayacaginiz.  Arada uyuyamayip mizildandigi huysuzlandigi oldu, arada uykusundan erkenden, uykuyu alamadan uyandigi oldu ama dunyayi dar etmedi, idare etti kuzucuk.  Dogu kiyisindaki ilk gecemizde ve son gecemizde (dun gece) cok guzel, uzun uzun uyudu. Bir gece saat basi, olmadi iki saatte bir uyandi emmek istedi (o gun biraz ayri kalmistik benim toplantilarim yuzunden, babasi biberon vermis ama belki de gun icinde iyi beslenemedi ya da beni ozlemis de olabilir bilemiyorum).  Bayagi zor is her iki saatte bir uyanip emzirmek yahu, ben normalde hemen yatarsam en az bir 5 saat, normalde 6 bazen 7 saat emzirmeye kalkmadan uyuyabiliyorum. O noktadan sonra “ikinci uyku”su biraz daha boluk porcuk olabiliyor ama oncesinde uyumussam sorun olmuyor.

Neyse yolculuga donelim.  Bir arkadas yakin zamanda Turkiye’ye ucacak, onun icin deneyimlerimizden yola cikarak birkac oneri yazmistim emaille, onlari buraya azicik duzenleyerek kopyalayacagim.

Biz minige ayri koltuk almistik ama hic oturmadi, donus ucusunda carseati ucaga almadilar bile zaten. O koltuk daha rahat yayilmamizi sagladi sadece. Yanimizda 3. birisi olsa cok rahatsiz olurdu.  Bebek cok agladigi icin degil, biz cok yayildigimiz, bir suru dokuntumuz oldugu icin.  Emzirme yastigimiz (asagiya bkz) diger koltuga tasiyordu mesela. Turkiye ucusunda ucagin arkasindaki iki yanyana koltuk olan siralari almaya calismak mantikli olur bence, tabii en ondeki bassinetli koltuklar olmazsa.   Tuvalete ya da kabinler arasindaki mutfak bosluklarina yakin olmak iyi oluyor, cocugu kucaklayip volta atmak gerekirse. Tuvalet dusen emzikleri yikamak, alt degistirmek vs. icin sik ziyaret ediliyor.  Tuvalet muslugundaki su icilmiyor yalniz, sise suyu ile yikamak lazim emzikleri ve saireleri.

Buyuk muyuk demeyip emzirme yastigi yana alinmali (kullaniliyorsa).  Bizimki ucakta genelde kucagimda yastikta yatti, uyudu, emdi. Emzirme yastigi yoksa ucaktaki yastiklardan extra alip, hic olmadi kolun altina destek yapmak lazim, uzun yolda kolda uyuyan cocuk kolu hasat eder desteksiz.

Havaalanindaki sivi kisitlamalarindan muaf anlasilan bebegin yiyecegi, icecegi. Bizim kendi mataralarimizda su kalmisti, dokmeyi unutmusuz. Xray’in oradaki gorevli “Bu bebek icin mi?” diyor kafasini evet anlaminda asagi yukari sallayarak, biz de saf saf “Yok aslinda bizim icin” falan diyoruz, “Dokuverin gitsin” diyoruz, adam israrla “Bebek icin mi?” diye soruyor kafa sallayarak, sonunda biz de kafa sallamaya basladik!  Suya degdirmeden bir test yapti biz esyalarimizi toplarken.  Bazi havayollari onceden arayip soylersen bebe mamasi bulunduruyor ucakta, yemek servisi gibi ama bebek mamasi (yemek servisi yoksa mama da olmaz tabii!).  Biz sutcuyuz hala, o yuzden o mamalar bize gore degil.

Yusufcugumuz ve papaganimiz vardi yanimizda, uyanikken onlarla oyaladik, agzimiza soktuk.  Cok gurultulu oyuncaklar secmemek lazim tabii.  Ucakta alip yedigimiz parlak kirmizi pringles kutularina iceceklerin acma kapaklarini atip cingirak yaptik, cok sevdi ama cok gurultuluydu, fazla oynayamadik onlarla.

Bir dahaki sefere yanimiza carry on/kabin bagaji almamaya calisacagim, sadece bebege lazim olacak esyalarin oldugu bir valiz belki. Parasi neyse verip kurtulmak lazim valizlerden. Kontrollerden gecerken, terminal kosturmacalarinda vs. gereksiz yuk ve aklin kalacagi parca olmasa daha iyi.  Kontrollerden gecerken cok rezildik canim, valizler, cantalar, araba, ayakkabi, bilmemne, bin parcamiz vardi. Bir dahaki sefere kendime ayri canta almak yerine diaper bag olarak kullandigimiz sirt cantamin bir kosesini kendime tahsis edecegim. Ne kadar az parca o kadar iyi.

Bebisin ilaclarini yanimiza aldik, bu onemli. Bizimki huysuzlandiginda iyi gelen little tummys yanimizdaydi, verdik de donuste, sakinlesti. Termometre bile yanimizdaydi, daha paketi acilmamis ates dusurucu de.

Yedek kiyafet bol bol aldik sirt cantasina.  Alti tasar, ustten kusar, degismek gerekir.  Bizimki ucakta zicti iki sefer de ama neyse ki tasmadi.  Butun esyalari yanimizda, kabin valizlerindeydi gerci.  Gunduz gezmelerinde de genelde sorun olmadi sadece bir keresinde guzel guzel cicilerini giydirmisken (her zamanki kiyafetlerinden farkli cicili tulum) patlatmis, boklamis kiyafeti. Babasiylaydi, degistirmis babasi.

Bol bol bez, yeterli islak bez ve popo kremini almak sart. Biz sandvicler icin satilan, ince ziplocklardan bir kutu aldik, bezleri onlara koyup cantaya attik atacak yer bulamayinca. Ucakta da oyle paketleyip attik, kokmasin ufacik kabin tuvalet zaten. Bizim ucaklarda bebek degistirme masasina sigdi bicir ama daha buyuk bebelere dar gelebilir. Biz yanimizdaki carseatten bos kalan koltukta da degistirdik tuvalet sirasi cokken. Hizli calisinca koku gitmedi kimseye, hemen ziplockladik.

Erken check in etmek lazim, ya da koltuklari yan yana alabilmek icin onceden ayarlama yapmak. Insanlara rica minnet yapmaya gerek kalmasin mumkunse. Bazi insanlar cok haldenanlamaz hatta gicik olabiliyor. Biz donuste bir turlu ayarlayamamistik, ben ve bebis pencere kenari ve ortada oturacaktik, babasi da arkada pencere kenarinda.  Bizim sirada koridordaki adam gelince arkadaki pencere kenarina gecmesini rica ettik, kabul etti ama mirin kirin etti, koridor tercih edermis.  E gel otur, cocuk ustune kussun da gor!  Yanindaki adamla yol boyu muhabbet ettiler, bence gayet iyi oldu onun icin.

Ucaklar serin oluyor mutlaka hirka ve battaniye bulundurmak lazim.  Ben kucagimda yatarken battaniye seriyordum, hirka giydir cikar uzun is. Gittigimiz yerde bizim kizin ayaginda coraplar vs. vardi, hep uzun kolluyla dolasti. Restoranin tekinde bebeler cibildak cibildakti, gorunce “Amanin klasik Turk annesi mi oldum?” dedim ama yani hirka yoktu bizde o anda.  Amerikalilar cok cibildakci, biz kaliforniya bebegiyiz, o kadar alisik degiliz serin havalara.

Biz cok cok bez aldik yanimiza, gittigimiz yerde almaya firsatimiz olmayabilir diye.  Bir de bez, islak bes, gogus pedi vs. almak zorunda kalmadik.  Tasimak biraz hamaliye tabii ama boyle bir yolculuk icin rahatlik oldu.

Neyse, yavastan sonlandirayim yaziyi.  Kuzucukla babasi toplantilara gitti, ben arkeoloji muzesine gittim, aksamlari yemeklere gittik, yuruyuse ciktik, emlakciyla ev baktik, babasinin is arkadasinin evine caya gittik.  Kizim endiselenip duran annesini utandirdi, uslu oturdu.  Hatta indigimizde tuvalete gittik babasi bagaj beklerken, altini degistiriyordum, iki kadin geldi “Ayyy, canim ne sirin, ne usluydun sen” falan dediler, “ayni ucakta miydik?” dedim, “Evet evet” dediler.  Kuzucum cok sosyal, asansorlerde, restoranlarda cok gonuller fethetti!  Boyle sevimli, sirin bebis olunca mizildanmalarina da daha cok tolere ediyor insanlar, dogruya dogru.

Hadi ben kactim, kaliforniya saatiyle uyku saatim de geldi!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s