Evsiz, barksiz

Bir süredir Email drafti sekinde yazıyordum, bugün (22haziran) artık wordpress iPhone appini indirdim oradan post edeceğim. Yazı kayık görünüyorsa sebebi odur.

18 Haziran:
Memede bebe uyuyor ben de bir yandan haber bakıyordum sosyal medyadan. Bu duranadam’i gördüm, fotografları vardı. Birinde yaklaşık 30 kişi AKM’ye dönmüş oooyle durmuş bakıyorlardı. Duygulandim, insanların direniş gücü, yaratıcılığı ve günlerdir maruz kalinanlar duygulandirdi, başladı yaslar gözlerimden süzülmeye. Twitterda bakınmaya devam ediyordum, aglayarak, memede bebeyi uyandirmamaya çalışarak. Bir RT gördüm: “@RT_Erdoyan: #Duranadam için Sayın Valime gıdıklamaları için talimat verdim.” (Fake Tayyip hesabi). Gazci, dayakci polisin gidip duranadam’i gidiklamasi fikri cok komik geldi, normalde o kucagimda uyurken oksurugumu, hapsurugumu bile tutarım ama bu RT’i okuyunca bebeği falan unutup hihihi diye güldüm, gözümde hala yaslar. Ben gulunce uyaniverdi, açtı gözünü, guluverdi o da. İnsan o gülüşü görünce başka bir boyuta geçiyor. Her şey cocuklar gülsün, mutlu bir gelecekleri olsun diye değil mı?

İki haftadır olayları takipten, endişeden ve taşınma telaşından uyku sorunu yasıyorum. Bebis uyuyor, ben uyuyamiyorum, dalamiyorum. Yorgunluğu bosverdim sutum azalacak diye korkuyorum, rezeneye sardım yine. 5.5 aylık balığım iki haftadır pek kilo almadı, sanırım stresimiz ona da yansıdı. Taşınmayı atlatsak bir: 21inde gidiyor eşyalar! Biz de 30unda uçuyoruz bir kedi ve bir bebek. Bu aralar cok mizmiz bir bebek. Hoppala/jumperoosunda pek mutlu! Ama sonra sıkılıyor ve mizmiza başlıyor.

20 Haziran:
Yukarıdakileri birkaç gün once yazmıştım, bugün 20si aşağıda eşyalarımızı kutuluyorlar. Biz bebisle emerek uyuyoruz. Cok çılgın günler yasıyoruz. Kızımız ve kedimiz cok yorulmadan gidip yeni evimize yerleşsek bir… Yine de durumumuz iyi, çeşitli seyler yaver gidiyor. Mesela buradaki en samimi arkadaslarımız tam eşyalarımızın gittiği gün (yarın) tr’a gidiyorlar ve evleri bir hafta bize kalacak. Halisini kaldıracakları bir oda var, alerjileri olduğu için kedi orada kalacak. Diğer bir arkadascanımız kalan çöplerimizi atmamıza yardımcı olacak. (Bu arada bir başka arkadasım bu civara konferansa geldi, gorusemedik, ona da üzüldüm).

30unda uçuyoruz, 1 gece oteldeyiz (hayvansever otel) sonra eşyalar gelecek. Sonra kutu açma merasimi.

21 Haziran:
Bugün 21 Haziran, en uzun gün. Her acıdan cok uzun bir gün oldu, oluyor. Sabah erkenden kalkıp son kalan seyleri topladık, kedimizi arkadaslara yolladık. Kızın odasının perdelerini indirdik. Annemle yapmıştık perdeleri, odası hazır olduktan 1-2 gün sonra gelmişti kendisi de. Annem BÜTÜN kıyafetlerini utulemisti. Bir daha ütü görmediler tabii yazık! Kadıncağızın beli burku kırılmıştı!

İste böyle, anılar anılar var o evde. 4 yıl kadar yasadık o evde ama evin bahçesinde evlendik,o evin her köşesine surtunup işaretledi kedimiz, o eve getirdik 2 günlük bebeğimizi. Bugün öğlen 1:30 gibi artık her seyimiz kutularda tıra yüklenmişti ve gitti. Çöpler ve burada verilecek seyler kaldı, onları da haftasonu temizleyip anahtarı pazar aksamı teslim edeceğim. Teknik olarak tapu devri yapıldı, ev bizim değil artık!

Bu koşturmaca ve telaş zaten yorucu, bir de bebekle. Buradaki en yakın arkadaslarımız da bugün Türkiye’ye uçuyorlar (tesadüf) ve bir haftalığına bize evlerini actılar sagolsunlar. Onlar da 1de cikacaklardi, telaşları vardı yani. Oyle ayaküstü, acele vedalastik ki. Ağlamaya fırsat buldum yine de 🙂 özleyeceğiz onları, 5-6 senedir derdimizi paylaşıp yardımımıza koştular her ihtiyaçta. Hele bebek sahibi olmak isteyip hayal kırıklığına ugrarken, hamilelikte ve ilk haftalarımızda cok dostluklarını gördük. Kedimiz de biz evde yokken onlara emanetti. Haklarını helal etsinler. Döndüklerinde burada olmayacağız 😦

Onları yolculadik, onların arabasıyla (bizimki sabahtan alınmıştı) eve donduk ve eşyalarımızı yolculadik. Sonra valizleri alıp onların boş evine yerleştik.

Bu uzun gün boyunca kuzum biraz hirpalandi, uykularını iyi uyuyamadi çünkü. Gürültüden, cok alışık olmadıgı birisiye (babaanne) uyumaktan, yeni bir evde etrafa merakla bakmaktan uyuyamadi. Sonuncusunda baby k’tan’in icinde kapkaranlik walk in closet/elbise odasına kapandık, o karanlıkta sızdı. Şimdi de bu uzun gunu sonlandirmaya çalışıyor ama güneş bir türlü batmadigi için uykuya tam dalamiyor. Az kaldı…

Sabahın köründe kocambey conference hopping için yola çıkacak. Once Amerika ici sonra İsvicre. Dönünce hemen buradan artık yeni mekanımıza uçacağız, bir kedi ve bir bebek, eşyalar inşallah vardığımızın ertesi gunu gelecek. Pazartesi aksama kadar babaanne bizimle, sonra o da gidecek balikkizla ve kedikizla basbasayiz!! Kedikiz da burada bir odada kalmak zorunda, çıkamıyor o odadan, cok sıkıldı şimdiden. Fırsat buldukça yanında otururuz bebisle. Matini/gymini o odaya götürürüm otururuz. Uzun bir hafta olacak!!! Sonra evi biraz yerleştirip tatile gitmek istiyorum bakalım fırsat olacak mı. 4 oda evi 2 oda daireye sigdirmaya çalışırken cinnet geçirmezsem gideriz inşallah. Neyse bunları düşünmeyeyim. One day at a time.

6 Mayıs randevumuza 6.305 kiloydu bicir, son kez emzirme kliniğine gittik, tartildik 19 Haziran’da ve 6.633 gibi çıktı. 6 hafta oldu yaklaşık 300 gr kadar almış. Keyfi yerinde genelde ama az bu alım. Etrafa bakmaktan emmedigi için olabilir, ittire kaktira emziriyorum ama iste? Cok hareketlendi, hopluyor zipliyor devamlı kucakta, hoppalada. Daha cok yakıyor yani, belki ondandir. Benim uykularımı kaçıran stresim ona da yansıyor olabilir. Gider gitmez doktor bulup randevu alıp 6 ay muayene ve aşılarını yaptırmamız lazım!!! Kilo konusunda o ne diyecek bakalım.

Bebis uyudu, ben de yatacağım. Yarın fırsat bulup post etsem bunu… İphone’a wordpress app’i indirmem şart oldu artık!

22 Haziran:
Bababey sabahın bir körü çıktı gitti havaalanına, hosgitsin hosgelsin geri. 1 Temmuz’da yeni dairemizde, yeni sehrimizde 6. Ayımızı tamamlayacağız. Fırsat buldukça telefondan yazmaya çalışırım. Fotograf eklemeyi falan da öğreneyim de. Ben de tam o gün akademisyenlikten stay at hime mom/ev hanımı anneliğe adım atacağım!!! Bebis kucağımda uyuyor ben de azıcık sızayım diyorum. Emzirme koltuğumu cok özledim!

20130622-113700.jpg

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s