7. Ayi devirirken Baby Led Weaning

Nereden baslasam bilemedim simdi!  Bayagidir bloga tek satir yazmadim, yazAmadim. Halbuki neler neler oldu.  Su anda aksam 6:30 ve ben bilgisayar basindayim, inanabiliyor musunuz?  Son birkac yazimi telefonla yazmistim, belki bilgisayar basinda bir 5-10 dakika duzeltme yapmistim, o kadar.  Bayagidir bilgisayar basina oturmak yalandi -eger kuzu uyuduktan sonra hemen yataga gitmeyip, uykumdan feragat edip oturmazsam.  Su anda bicirik uyuyor.  Bu bir saatlik bir aksam kestirmesi mi, gece uykusu mu bilemiyorum, 1 saat icinde anlariz. Onu beklerken yazayim iki satir.

En son 21 Haziran’da yazmisim, amanin ne gunlerdi! O bir iki hafta cooook cok zor gecti.  Arkadaslarimizin evinde balikkiz ve kedikizla basbasa kaldik, kedikiz onu kumu, yemegi, suyu ve toplariyla kapattigimiz bir odadan cikamiyordu; balikkiz sicaktan mi, babasini ozlemekten mi, alistigi odasi ve yatagindan ayri dustugunden mi bilmiyorum uyumak bilmiyordu.  Butun gece kulagim onda ne uyudum ne uyumadim bilmiyorum 1 hafta.  Babaannesi de babasindan 1-2 gun sonra gittigi icin gunduz-gece yalnizdik arada ugrayan arkadaslar haric.  Gunduzleri o uyumazken acele acele bir seyler hazirlayip yiyordum, aksamlari yorgunluktan ve onu uyutmanin gerginliginden bir sey yiyemedigim oluyordu.  Gunduz kahvaltida, oglen yemeginde onu da masada yanima oturtuyordum, arkadaslarin oglunun IKEA Antilop mama sandalyesine.  Ve her sey boyle basladi…

Biz baby led weaning yapmaya kararliydik, emzirirken on demand/on cue yani bebek istedikce emziren bir aile olarak BLW de bunun devami cok dogal olarak, memeyi birakip katilara geciste de onun taleplerini takip edecegiz.  Bir de bu sandalyesini kullandigimiz cici oglan gozlerimin onunde boyle basladi katilara, kitabini okuyarak izledikleri bir yontem degildi arkadaslarin ama kitabini okumus gibi oldu.  Kendisi simdi 3 yasinda ve oyle guzel yiyor ki, insan heves ediyor.  BLW ile ilgili uygulayan ailelerin soyledigi bebegin guzel yedigi, yemek ayirdetmedigi, bu arkadaslarin oglu haricinde bildigim bir diger arkadas da kefil sisteme.  Mamayla, pureyle, ucak geliyooooor!larla ugrasmamak da cabasi.

Bunun yolunu yordamini anlatan bir kitap var, Baby Led Weaning diye amazon’da arativerin.  Onu aylar oncesinden okumus, onluk monluk almistim.  Hevesliydim yani ama kitaba gore sut disindaki gidalari guvenli bir sekilde vermeye baslamadan once iki seyin olmasi gerekiyordu: 1. Cocugun onundekileri alip agzina goturebiliyor olmasi, 2. Cocugun desteksiz veya minimal destekle dik oturabiliyor olmasi.  Bir de yediklerimize ilgi gosterecek, tabaklara atlayacak falan.  Bizim ilk maddede sorunumuz yoktu, bayagidir dis kasiyicilari neyleri, aslen eline gecen her seyi agzina goturuyordu. Ama oturma konusu sallantidaydi, ben hevesle hadi kizim oturalim diye talim yaptirmaya calisiyordum onune oyuncak falan koyup, hiiic orali olmadi, oturtunca ayaga kalkmaya calisiyordu hemen.  Masada yanimizda otururken ilgiyle izlerdi ama tabaga atlamisligi yoktu pek.

Iste mecburiyetten, ac kalmamak icin, oturttum sandalyeye kuzuyu arkasinda bir yastikla.  Ben yemek yerken isyan etmeye basladi, yiyecek gibi bakiyordu.  Dis kasiyicilarini iki isirip geri atiyordu. Ben de sirf o sussun ve karnimi doyurabileyim diye eline bir marulun o en dipteki damar kismini verdim.  Amanin onu emisleri, kemirisleri gorecektiniz!  Dis yoktu (hala yok!) ama cok cok emiyordu.  Baktim marul damarini “yiyor” gunler icinde mesgul etmek icin eline parmak seklinde kesilmis salatalik, kereviz sapi, yesil sogan yesili falan verdim, hepsini agzina goturup emdi.

O bir hafta oyle gecti ve babamiz geldi, kedimizi kizimizi alip yagmurlu bir Dogu yakasi sehrine indik.  1 gece otelde kaldik (kedi de kumu ve mama/suyu haric bombos evde), ertesi gun esyalarimiz geldi ve biz de yeni apartman dairemizde ilk gecemizi gecirdik.  Bu yolculuk ve sonrasindaki “yerlesme” maceramiz sirasinda kizin bu kati denemeleri de biraz sekteye ugradi.  Yerlesmemiz neden bir macera oldu ayri hikaye (aklima geldikce sinirlerim bozuluyor) sonra anlatirim, simdilik acilacak son iki kutuyu daha iki gun once acip bosalttim diyeyim.  [Bu arada kuzu uyandi kurulmus saat gibi yarim saatte, babasi geri yatirmaya calisiyor.  Uyku hikayelerimizi de bir sonraki yaziya sakliyorum.]  Iki uc gun evde resmen oturacak yerimiz yoktu emzirme koltugu ve yatak haric.  Yemek masamizin bacaklari ayrilmisti tasinirken, geri kuracagiz ama her yer kutu oldugu icin kuracak yer yoktu.  Bebek odasini en hizli sekilde normal, olmasi gereken haline (yakin bir hale) gecirdik, cocuk fazla hirpalanmasin daginikliktan diye.  Evde yemek yedigimizde bebisin odasinda sehpada yiyorduk.  Onu da bumbo oturaga yere oturtuyorduk.  Evde yedigimiz yemekler basit seylerdi, mikrodalga yemekleri, kahvaltilik, salata falan (cunku gaz hala baglanmamisti). Zavalli kizim da kereviz, salatalik ve sogana talim etti bu surede.  Bir noktada artik isyan bayragini cektim, kocambeye bu yemek masasi kurulacak, cocuk sandalyesine oturacak, masada yemek yiyecegiz diye.  Butun kutularin yigildigi o bolgeyi bosaltmak icin bayagi ugrasti ama sonunda masamiza ve mama sandalyemize kavustuk.

BLW’ye iki cumle ara verip cay meselesinden bahsedeyim.  ISYANIM DAGLARA kategorisi icin gelsin.  Ben kutulayan adamlara dedim ki, su icinde birkac sey olan kutuyu ellemeyin, ona ben birkac sey daha ekleyip kapatacagim. Sunlari paketleyin bunlari paketlemeyin diye her seyi de gosterdim.  Paketlenmeyecek seyler arasinda cay kutulari ve caydanlik da vardi.  Banyo perdeleri, temiz carsaflar, dolap/cekmece kagitlari gibi eve yerlesirken hemen ihtiyacimiz olacak seyleri bir “ilk acilacak” kutuya topluyordum, caydanlik ve caylar da oraya girecekti.  Gerizekali herifler o kutuyu bosaltip baska kutulara dagitmislar koydugum seyleri (cunku kullandiklari kendi kutulari kadar para aliyorlar), benim gayet saglam, guzel kutumu kenara atmislar. Tertemiz carsaflarimi koyduklari kutuda ustune tuvalet/banyo paspaslarini koymuslar, araya kagit falan koymadan. Caydanligi da bir yerlere paketlemisler, nerede oldugu bilinmiyor.  Cay kutularini sonra kendim bir valize tiktigimdan nerede biliyordum ama caydanligi bir turlu bulamadik. Ama pek kullanmadigimiz “cay makinesi” cikti hemen (bir tarafi kettle, bir tarafi alttan isitmali cam demlik olanlardan).  Onunla cayimizi demledigimiz anda bu daire evimizdi artik!  Hala kocaman, ferah, guzel evimizi ozluyorum(z) ama Metallica’nin da dedigi gibi “where I lay my head is home” olmasa da “where I brew my tea is home”! Bu parantez kapanabilir artik!

O sirada bu BLW kitabi da bir yerlerden cikti ve ben bebis kucagimda uyurken ona tekrar goz attim, eee, aylar olmustu unutmusum bazi seyleri.  Mesela, bazi ufak detaylar haric, once sunu ver sonra bunu ver yapmamiza gerek yokmus, direkt ne yiyorsaniz ondan verin diyor.  Tek kisit tutabilme becerisi -henuz tamamen kolayca tutamadigi, kasik kullanamadigi icin yediklerini “parmak yemek/finger food” seklinde kesmek, hazirlamak gerekiyor.  Biz de cesitleri artirdik bunun uzerine.  Simdi bizimle 3 ogun masaya oturuyor.  Sabahlari meyve, avocado, string cheese (cubuk seklindekiler), ekmek kiyisi (bazen humusa banilmis), biz yiyorsak omlet yiyor. Oglenleri yogurt, rice cake, ekmek kiyisi, pismis ya da pismemis sebze yiyor.  Aksam da oyle, aksam et veya tavuk olabiliyor aksam, kofte, tavuk budu falan verdik. Kofte bir kere kuru olmustu, o zaman sevmedi, oburu biraz aci olmus olsa da yemeye calisti.  Son gunlerde “pincer grasp” denen cimdik hareketini becerebilmeye basladi, bu sayede blueberry/yaban mersini de tatti (bunlari, uzumleri falan boydan ikiye bolup vermek gerekiyor).  Cimdik hareketini kollarimizda da calisiyor, uyuturken emzirirken falan morartti resmen.

Bu arada yemek derken daha cok emmek kastediyorum, dis yok nasil yesin? damak ve disetleriyle hasat ediyor, sularini emiyor ve bir kismini yutuyor.  Bir de kasigina yogurt veya cok koyu corba koyup eline verirsen yiyor (kasikla yedirmek sozkonusu degil zaten, elimizden aliyor).  Daha onceleri salatalik cekirdeklerine bile garip hareketler yapip cikarirdi, simdi daha fazlasini yutuyor.  Bu kakalarindan da belli, feci kokuyor, kivami koyulasti ve icinde yedigi seyler parca parca cikiyor, yaban mersini kabuklari mesela!

Bebek resmen hazirim dedi bize, kendi becerilerini bizden iyi biliyor.  Ben 6 ay dolsun anca oyle, dik oturmayi becersin anca oyle diye bekletiyordum katilari cok hevesli olsam da.  Babaannesi benden gizli ona bir seyler vermeye kalktiginda ve farkettigimde uyariyordum, vermeyin diye. Tabii burada kilit kelime “vermek”.  Arkadaslarda masaya oturttugumda resmen “aldi” yiyecekleri, istedi.  Sonrasinda benim oturma denemesine bile gelemeyen kizim bir baktik ki oturuyor.  Yeni eve yerlesme telasesi icinde cok da “calisma” yapacak durum olmadi, normal oyun, debelenme derken baktik oturuyor. Iki gunde oldu, hic oturmakla  ilgilenmeyen cocuk desteksiz oturabilmeye basladi.  BLW’ye baslarken de o yonlendirdi bizi, hazirim dedi, hazirmis!  Ilk basta kisa surede yikiliveriyordu desteksiz ama simdi bayagi oturuyor, yorulunca saliveriyor.  Henuz yatar konumdan oturura gecemiyor, cabasi emekleme uzerine saniyorum.  Abla oldu benim kizim, 7 ayi devirdi. Bundan sonrasi daha da hizli gececek, emekleme, yurume, konusma.  Bir yandan hevesliyim diger yandan korkuyorum, endiseliyim. Her ayin 1’inde bir hos oluyorum, kizimin aydonumu diye, o bir ay nasil geciverdi, gecerken zor geciyor ama gecince geri de gelmiyor.  Telas, endise ve yorgunlukla yeterince tadina varamadim 1,2,3,4,5,6,7 aylik hallerinin diye uzuluyorum.  Onumuzdeki maclara bakacagiz artik. Nice aydonumlerine, saglikla guzellikle!

Burada sehrin tam merkezinde olmasa da etrafinda restoranlar, cafeler, parklar olan merkezi bir yerde dairemiz. Yuruyus mesafesinde yani, Kaliforniya’da yuruyus mesafesinde pek bir sey yoktu, 15 dakika uzaktaki park haric.  Havalar ilk bir iki hafta cok nemli, sicak ve bunalticiydi. Bu aralar daha iyi. Uyku ve yemek rutinlerimizden firsat bulursak disari cikiyoruz.  Bugun sabah uykusunu 1/2 saat uyuyup hortlayinca biz de kahveciye gittik, sonra da oglen ofisinden gelen babayla bulusup yemek yedik orada bir yerde. Kahvecide bagel tatti ama restoranda kaymakla mesguldu, yemekle ilgilenmedi.

Saat 8i geciyor, ben gidip yatayim artik, deminden beri (1 saatten fazladir) uyanip uyanip duruyor, geri uyutuyoruz.  Bu gece uzun olabilir, uykumu alayim.  Bu sefer fotograf yok, bilgisayarlarimi universiteye teslim ettim, kocambeyin eski bilgisayari kullaniyorum ama time machine ile transfer yapmadim henuz.  Insallah yakinda kizim vakitlice uyuyup butun gece uyuyacak ve ben tavuk gibi erkenden yatmak zorunda kalmayacagim.  O zaman daha cok yazarim diye umuyorum.

Son olarak: 26 Agustos Turkiye’deyiz 3 haftaaaa!

Ha bir de: Son zamanlarda iki dost ailemiz bebeklendi, biri ilk bebek digeri ikinci, ikisi de oglan, ikisi de pek tatli pek guzel.  Uzun guzel omurler dileyeyim buradan da. Her gunun tadini cikarin zor olsa da, zorluklar unutuluyor, gulumsemeler, oyunlar, sirinlikler kaliyor akilda. Her dogumla ilk haftalarimizi aniyorum, nasil zor gectigini, sarilik, tutunma guclugu derken nasil perisan oldugumuzu hatirlayip uzuluyorum.  Sirf o ilk gunleri daha doya doya yasayabilmek icin ikinciyi dusunuyorum ha! Ha ha ha!

Reklamlar

2 thoughts on “7. Ayi devirirken Baby Led Weaning

    • Son dönemeci de dondunuz! Haydi bakalım, hastane çantası hazirlamaca :)). Guzelce tamamına ersin, saglikla kucağınıza gelsin bicir. İsim sectiniz mı?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s