The Wonder Weeks/ harika haftalar

The wonder weeks diye bir sey duydunuz mu? Ben duymustum, yok telefon icin app’i varmis bilmem ne diye.  Amaan, bildigimiz “growth spurt”/buyume atagi iste diye gecistirmistim.  Buyume atagi denen seyle ilk haftamizdan itibaren asinaydik zaten, onun icin ne app indirecem?  Meger kazin ayagi oyle degilmis.  Bugun tesadufen bu adi harika olan ama kendi cok da harika olmayan haftalar hakkinda biraz bir seyler okudum da bir aydinlanma yasadim. Web sayfasi su: The wonder weeks

Evlendik baslikli yazimi hatirlar misiniz, bundan iki onceki yazi, yeni evimize tasindigimiz hafta minik bocegimin nasil mizmizlastigini, yapiskanlastigini anlatmistim; “canima okuyor!” demistim.  Gunduz durup durup emmek istiyor, gece zaten uyanip duruyor demistim.  Bunun ya alt azilarin rahatsizligindan ya da yeni eve tasinmanin tedirginliginden oldugunu dusunuyordum.  Tabii ust azilar cikarken bu davranislari gormemis olmamizi ve su anda eve gayet alismis olsa da hala yapiskanligindan bir eksilme olmamis olmasini aciklayamiyorum.  Sucu ufak ufak geleceklerini mujdeleyen ust kopek dislerine atabilirim ama asil sorumluyu buldugum icin kopek disleri yedek kulubesinde kalacak.  Suclu “55. harika hafta” imis!  Bugun bu konuda bir seyleri elimde telefondan okuyordum oturdugum yerde, bicir da oyuncaklariyla mesguldu.  “Mizmiz olur, durup durup gelip emmek ister” gibi bir sey okudum, baktim hatun geldi kucagimda yer yapti bluzumu cekistiriyor.  Tamam dedim, emdi emdi, indi gitti, iki oynadi, geri geldi yine oturdu cekistirmeye basladi.  Indi bir danslar bir sirinlikler yapti, geri geldi emmeye.  Okudugum 55. hafta belirtilerini daha ben okurken bir bir sergiledi resmen!

Durun basa sarayim.  Harika haftalar buyume atagidir diye dusunuyordum ya, bir nevi oyle ama bedensel degil beyinsel buyume atagi.  Bu haftalarda beyinleri bir seyler kesfediyor ve bebek bir aydinlanma yasiyor.  Tabii bu bilissel degisiklik onun icin bir devrim gibi, dusunsenize dunya boyle bir yermis diye bellemisken farkediyorsunuz ki aaaa oyle degil boyleymis.  Bu yeni aydinlanmis kendilerine ve cevrelerine adaptasyon biraz tedirgin edici ve korkutucu onlar icin bu the wonder weeks’i ortaya atanlara gore, ve bu aydinlanmalari yasarken mizmiz, aglak ve yapiskan olabiliyorlarmis, uykulari da kotu etkileniyormus.  Bu kitabi yazanlar haftasina kadar tahmin edebiliyoruz bu davranis degisikliklerini diyorlar.

“Harika haftalar” bir surec, rahatsizlik belirtileri ile basliyor, bu mizmizlik falan.  Bu rahatsizliklar bir tepe yapiyor ve sonunda da “devrim” gerceklesiyor ve bebis yeni kesfini gostermeye basliyor.  Bebek buyudukce bu surec daha uzun vakit aliyor, mesela biz su anda “55. hafta” denen versiyonunu yasiyoruz (dogum tarihi degil beklenen dogum tarihi/due date’ten itibaren sayiliyor haftalar).  51. haftada basliyor rahatsizliklari, 53. haftada tepe yapiyor ve 55. haftada mutlu son (harika kisim burasi olsa gerek).  Bu haftadaki kesif “program”mis, yani -anladigim kadariyla- sunu, sunu, sunu yapinca su oluyor.  Camasir makinesi once dolduruluyor sonra islak camasirlar kurutma makinesine atiliyor.  Mama sandalyesine oturup onlugu giyince onume yemek geliyor.  Dugmeye basinca isik yaniyor ve bu dugme hangi odada olursa olsun isik yaniyor.  Tam neden sonuc iliskisi kurmak degil, bunun otesinde o iliskileri soyutlastirma oluyor (ben oyle anladim).  Son ornekteki gibi ille bu odada degil, herhangi bir dugme ile isigi, herhangi bir mama sandalyesi ve onlukle yemek yemeyi bagdastiriyor.

Bizim cadicik 9 Ocak beklenen dogum tarihliydi, yani 52 haftasi 9 Ocakta dolmus oluyor. Tasindigimiz hafta tam da 50-51. haftalara denk geliyor. Su siralar artik “harika”ya ulasmamiz an meselesi olmali!  Bize tek uymayan sey, bu surecin basinda mizmizlik vs. belirtileri yogun yasadik ama sonra 10 gunlugune Kaliforniya’ya gittigimizde ortam degisikligi yuzunden o “tepe”yi gormedik. Geri donduk ve geri geldi tam guc gunduz de gece de yapiskanlik.  Oyle ki son birkac gecedir ya yatagimizda uyuyor yanimizda ya da koltukta benim/bababeyin kucaginda.

Bu “evlendik” baslikli yazimda gece uykularimizin kotu oldugunu ama uyku egitimi vermek yerine bu boluk porcuk uykularin “normal” oldugunu kabul edip rahata erdigimi yazmistim.  Bu the wonder weeks olayi dogru ise o diger yazimda bahsettigim seylerle bayagi ortusuyor.  Beyinleri mesgul, kafalarinda yuz tilki dolaniyor ve bu uykularindan ediyor zavallilari. Umuyorum ki su “harika”ya yakinda ulasiriz ve gece uykularimizda bir duzelme olur.

Gece uykulari demisken: bayagidir perisaniz, geceleri artik zombi modundayiz.  Kaliforniya donusu iki ebeveyin hastalandik (neyse ki benim bagisiklik ise yaradi, bebis hastalanmadi, yasasin sut!). Cok agir gecmedi hastaliklarimiz ama gece on kere kalkmaya takatimiz yoktu.  Kaliforniya’da arkadaslarin evinde yer yataginda ben kuzu ile yatiyordum zaten sartlar oyle gerektirdigi icin, eve gelince de bizim yataga aramiza yatirdik bazi geceler.  Hatun emip emip guzel guzel uyuyor, olan bana oluyor, ben uyuyamiyorum o yanimda olunca.  Cosleeping denemis olduk, basindan beri sicak bakmiyorduk ve hala bakmiyoruz bu olaya.  Ama aglatmali uyku egitimi mi cosleeping mi derseniz, cosleeping derim.

Iki arkadaslarimiz yaklasik bir ay arayla bebeklenmislerdi bizden 6-7 ay sonra.  Ikisi de uyku egitimi verdiler bebelerine, biri Kim West digeri Weissbluth kitaplarini takip etmis.  Bu bebeler gece devamli uyanan bebelerken simdi 11-12 saat uyanmadan (ya da uyanip aglamadan) geceyi cikariyorlarmis. Kocambey bunu duyunca kendinden gecti tabii, Kaliforniya’ya gidip donunce hemen baslamak istedi.  Ben hala aglatmayi reddediyorum, aglarken yaninda durup “ss sss” diye teskin etmek de dahil.  Weissbluth’un kitabini aldim, okudum, bazi onerilerini (erken yatirma, rutin vs.) uygulamaya koymaya calisiyorum ama eninde sonunda aglatmaya geliyor is.  Ben de gece onyuzbin kere kalkmak istemiyorum ama uyku isine daha nazik yaklasmak istiyorum.

Bizim kizin en buyuk sorunu emerek uyumasi (ki Weissbluth’a gore bu sorun degil) sonrasi yatagina yatirinca uyanivermesi.  Yani bir besik sorunumuz var.  Kaliforniya’dayken gunduzleri yer yatagina oturup emziriyor, gozleri kapaninca yanima yatiriveriyordum.  Eve donunce odasina bir yorgani iki kat serip yine boyle yerde uyutmaya basladim gunduz uykularini.  Yaninda oturuyorum yine ama sallanan koltukta, kucagimda olmuyor en azindan (ki Weissbluth’a gore bu sallanan koltukta kolda uyuma “yapici/restorative” uyku olmadigi icin cok kotu).  Simdi niyetim ciddi bir yer yatagi edinip odasini da ona gore duzenleyip geceleri de yer yataginda uyutmak.  Besik/crib donemini yavastan sonlandirmak gerekecekti zaten, hatun kenarlara asilip asagi sarkmaya basladi zira.  Yerde yanina uzanip, emzirip, uyuyunca fiyma, gerekirse bizim degil onun yataginda cosleep yapma vs. imkani olacak o zaman.  Bir de disler konusunda ilerleme kaydettigimizde (kopekler geldikten sonra mesela) gece emmelerini kesme niyetindeyim.  Burada is babaya dusuyor, cunku bir miktar aglama olacak o zaman kesin, babasi koynuna alip uyutur artik, ona da tahammul zor olacak ama katlanabilecegim tek aglama bu sekilde babanin kollarinda aglama.  Benim sut kokulu memelerle gidip yok ememezsin demem iskence olur yazik.  Bebeler yeterince akillandiklarinda “gunes batinca memeler uyuyup sut yapacak, gece meme yok, gunes dogunca memeden sut istedigin kadar” gibi telkinlere gayet guzel uyum sagliyorlarmis, bizde de oyle olur diye umuyorum.  Onun disinda oturmayi, ayaga kalkmayi, yurumeyi benden ogrenmedigi gibi uyumayi da benden ogrenmek yerine kendi kendine ogrenecek.  Ben ona guvenli, rahat, huzurlu bir uyku ortami ve belirlilik (gunluk ve uyku oncesi rutinler vs.) saglarsam uzerime duseni yapmis olurum bence.

Kaliforniya’ya gittik geldik, dogumgunumuzu kutladik orada da.  Dostlari gormek, onlarla bir sure beraber yasamak cok guzeldi.  Kuzucuk da abi ve abla ile yasamaktan, onlarin pesinde kucu gibi dolasmaktan cok mutluydu.  Subat’in ilk haftasi da Turkiye’ye gidiyoruz ani bir kararla.  Babam rahatsiz, onun yaninda olalim, Derya ile biraz moral verelim istedik.  Bu konuda icim cok dolu, ayrica bir yazi yazma niyetim var, simdi detaylara girmeyeyim.

Kocambey is yemegindeyken kizi uyutup iki dakika bilgisayar basina oturma firsati bulunca yazdim haldir huldur, umarim cok karman corman olmamistir.  Ayni zamanda bir 13 aylik olduuuuuuk! yazisi olsun bu, 2 gun sonra yeni yasimizin ilk ayini deviriyoruz zira.  Guzel kizim benim nasil geciyor gunler, buyuyup gidiyorsun, harika haftalarin icinde olsan da olmasan da hep harikasin sen zaten!  Diyordum ya etrafa nese saciyor diye, bir anekdotla bitireyim: Gecen gun alisverise gittik, kosedeki dukkandan bir iki bir sey aldik, kasada odemeyi falan yaptim, kasiyer kuzunun gozlerini cok guzel buldugunu falan soyleyerek muhabbet yapti. Aldiklarimi toplarken kuzunun arabasini kendime dogru cekip arkadan gelen kisinin kasaya yaklasmasini saglamaya calisiyordum.  Havalar buzzz gibi (polar vortex olaylari), kar kis kiyamet (Kaliforniya’da tshirtle dolasiyorduk bohu bohuuu).  Balikkizi da uyku tulumu gibi kis tulumu icinde oturtmustum arabasina haliyle.  Siradaki amca “That’s not fair!” dedi (yani “Ama bu haksizlik!”).  Oy dedim kendime, cok mu agirdan aldim, adam kasaya ulasamadi isyan ediyor herhal.  Meger bir yandan da kuzunun tulumunu kapatiyor olmama isyan ediyormus, dur hemen kapatma, su gul yuzunu bir gorelim biz de diyormus!  Iki hosbes ettik, gonlunu hos ettik amcanin ve ayrildik oradan.

Gecen gun twitter’da internetten buldugu genc kiz/cocuk fotograflarini cok igrenc bir sekilde paylasan rezil pedofilin teki afise edilmisti friendfeed’de.  Kuzunun fotograflarini burada paylasirken zaten dikkat etmeye calisiyorum ama iki kere dusunmem lazim.  Bu aksam biraz acele ile bitirecegim icin fotograf koyamayacagim.  Ne pis insanlar var yahu, internet onlar yuzunden diken ustu oldu bize.  Artik bir sonraki yazimi turkiye’den yazarim herhalde, umarim iyi haberlerle yazarim.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s