15 Aylik Kuzu

Bugun 1 Nisan, kuzucuk 15 aylik oldu.  Son zamanlarda oyle degisiyor ki algilari, davranislari ve becerileri artik yetismek iyice zorlasti.  Turkiye’den geldikten birkac gun sonra yine mizmiz ve yapiskan oluverdi.  Daha onceki gibi sanki dugmeye basilmis gibi davranislari degisiverdi.  Bu sefer hazirlikliydim, hemen baktim thewonderweeks.com’a ve gordum ki bir sonraki “mental leap” (9 numara, 64. hafta) gelmek uzere.  3 Nisan’da 64. haftayi dolduruyor minnos (beklenen dogum tarihine gore hesaplaniyor, dogum tarihine gore degil). Harika haftalari yasadik, bakalim bu sicramayi tamamladiginda neler olacak.  Bu son gunlerdeki gibi olacaksa isim zor ama diger yandan da muthis!

Geldigimizden beri balikkizim oyuncaklariyla daha “degisik” oynuyor.  Onceden icice konan kaplari, ust uste konan diskleri falan ben dizerdim, o yikardi. Bir tanesini eline alip onunla oynardi cogunlukla.  Oyuncaklari raflarina ben yerlestirirdim o asagi indirirdi.  Simdi yikiciligi cok azalmasa da yapiciligi basladi.  Mesela diskleri ust uste dizip kule yapmaya calisiyor, cubugu delikli halkadan geciriyor, kaplari ic ice geciriyor, oyuncaklari o raftan alip oburune koyuyor, buzdolabindaki miknatisli harfleri alip bulasik makinesine yapistiriyor.  “Shape sorting” denen sekil uydurma (ucgeni ucgen delikten gecirme vs.) oyuncagindan parcalari iceri atabiliyor (ama dogru deligi bizim gostermemiz gerekiyor).  Delikli kupun icinden elini gecirip bilezik gibi kolunda salliyor.  Kamyonunu ipinden tutup cekiyor.  Daha neler neler.  Artik oyuncak ve objelerle yaptigi alip atmak, agzina sokmaktan cok daha fazla.

Hala cok fazla kelime soylemiyor: kedi dedigini anliyoruz, bana da babasina da anne diyor(!?!?) ama bazen bana ve babasina isimlerimizle hitap ediyor.  Al (A!), gel (de!) gibi seyler diyor.  Bir sey istediginde isaret parmagi ile gosterip iiiiiii iiiiii diye yirtiniyor.  Pencerenin onunde isaret parmagi ile disaridaki arabalari, agaclari, binalari gostere gostere kendi dilinde anlayamadigimiz uzuuun demecler veriyor.  Konusma konusunda hala ugrasiyor ama taklit konusunda bayagi iyi: goril resmini gosterip gogsumuzu yumruklayip o o o deyince o da yapmaya calisiyor, penguen yuruyuslerimiz fenomen! Hayvan sesleri konusunda hic fena degil (mooo, meee-e-e, neiiiigghh, hav hav demeye calisip baska sesler cikariyor! digidik digidik deyince de yerinde yaylanmaya basliyor at ustundeymis gibi.)  Hayvan demisken, beni Nazlikedi’den kiskaniyor: Nazli’yi sevdigimde kiskanip araya geliyor kucagima cikiyor.

9 Nisan’da doktor randevumuz var, kilo/boy olcumu de yapilacak.  Benim tahminim yine 30% kilo, 50% boy cikar.  Buyudugunu pijamalardan anliyoruz.  Hala tek parca pijama giyiyor, 12 ayliklar artik olmuyor, 18 ayliklar biraz buyuk geliyor.  Birkac aya bu 18 ayliklar da kucuk gelecek.  Kuculen kiyafetlerini kutulara kaldiriyorum, insan inanamiyor el kadar bicir kocaman oldu. Disler disinda saglik sorunumuz yok, kaka kati cikti mi (ya da bir gun cikmadi mi), dayiyorum Danone Activia’yi hemen halloluyor.  Turkiye’deyken 4 kopek disi cikti, onu atlattik, simdi son 4 disi (2. azilar) bekliyoruz.  Eli devamli agzinda, bir ara cenesi kipkirmizi oluyordu salyadan (meme ucu icin kullanilan lansinoh vs. lanolin kremlerini bulup surdum, cok iyi geliyor).  Simdi salya daha az, cikmakta/patlamakta olan dis rahatsizligi az, biraz rahat gibiyiz.  Aylardir ilk defa biraz nefes aldik.  Su 4 dis de ciksin da bitsin bu dis derdi!

Her sey muthismis gibi gorunuyor ama bu zillinin “akillanmasi”nin negatif yanlari da var.  Bildigin sinirlarimizi zorluyor.  Sandalyesine oturup, onlugunu giyip yemek yiyor normalde.  Once iki yudum yiyip sandalyeden cikmak icin yirtinmaya basladi.  Biraktik, masanin etrafinda done done elimizden bir seyler yemeye basladi.  Bakti geze geze de yiyebiliyor ve daha eglenceli, bu sefer sandalyesine oturtmaya kalkinca ortaligi yikmaya basladi.  Evdekilere (babaannesi geldi) masada degilken asla yemek vermememiz gerektigini soyledim, bebegin arkasindan kosa kosa yemek yedirmeye calisan annelerden olmaya hic niyetim yok.  Altini degistirirken de sacma sapan itirazlar yapmaya basladi: aciyorum, temizliyorum, diger bezi baglamaya kalkinca yirtiniyor, ayaga kalkiyor, baglatmiyor. Ciyak ciyak, kavga gurultu.

Durup dururken sirtustu yere uzanip bos bos tavana bakmak gibi komik hareketler yaptigi da oluyor, bu aralar biraz “regresyon” yasiyor, aylardir unuttugu emeklemeye geri dondu, arada emekliyor eglencesine.  Meme duskunlugu de had safhada, durup durup etegime yapisiyor/kucagima tirmaniyor memmemmem diye (hah, bildigi kelimelerden biri de bu, memmem).

Masa sandalye aldik Ikea’dan buna, en ucuz ve dandigi en hosumuza giden oldu.  Pek sevdi, cikip oturuyor, masada legolarla oynuyor. Sandalyeden masaya tirmanip pencereden disari bakmaya da kalkiyor bazen. Sandalyelere tirmanmasi normal de bugun kitapliklara tirmanmaya kalkti (expeditler var ya ikea’nin onlardan).  Ha bugun bir de sandalyeye cikip, oturulacak yerinde ayakta durup, sirtini dayayacak yerine oturmaya calisma gibi tehlikeli islere giristi.  Ortada koltuk ve sandalyeler disinda tirmanacak cok baska bir sey yok, onlari da deniyor ama biraz yuksek geliyor!  Bak sinirlarini test etmeye bir ornek daha: artik “hayir!”dan cok iyi anliyor, ben yapmiyordum ama anneannesinden ogrenmis parmagini sallayip iiii! yapmayi.  Cope dokunmamasi gerektigini biliyor, copun yanina gidip, copu gosterip, parmagi sallayip iiiii! yapiyor.  Elini cay bardagina veya isiticiyia dokundurur gibi yapip hemen geri cekip uf (o seklindeki agzindan nefesini iceri cekme sesi) yapiyordu, sicaktan da anliyor yani.  Elini babasinin cay bardagina uzatti, yine uf yapacak sandik, hooop daldirdi parmaklari yeni doldurulmus bardaktan iceri.  Eli yanik olmadi ama acimistir herhalde, bir daha yapmayacagini varsayiyorum.

Derya kuzum icin cok heyecanli zamanlar, bizim icin de oyle haliyle.  5 Mayis’ta krese basliyor (ondan onceki bir iki hafta beraber gidecegiz bazi gunler ortama alissin diye). Bence cok iyi bir zaman baslamak icin krese, artik parktaki cocuklarla falan daha sosyal oluyor, kreste arkadaslari olmasi guzel olacak.  Gece emmelerini kestik, gunduz dakika basi emmek yerine yanina pompalayip verecegim kadar icecek, emmeler otomatikman azalmis olacak.  2 yasina kadar sabah-aksam-uykudan once emer yine ama su andaki gibi karin tokluguna olmayacaktir herhalde.

Gece emmelerini kesme ve uykularimiza etkisi konusunu ayri bir yazida anlatayim istiyorum ama buradan kisaca bir iki haftadir kedi ve Turkiye gundemi izin verdikce cok guzel uyudugumu mujde ile haber vermek istedim.  15 aydir ilk defa!  Belki 15 aydir dogru durust uyumadim ama sonunda uyuyabildigim su gunlerde icim rahat uyuyorum.

Kuzucugun 15 aylik olusunu da bu yaziyla kutladiktan sonra asagidaki alintiyi yapip bitireyim. Hadi iki de fotograf:

IMG_6670

Masa-sandalye ve ikea oyuncaklarimiz

Ust uste konmus diskler. Gurur doldum.

Ust uste konmus diskler. Gurur doldum.

 

 

 

 

 

 

 

 

9. Bilissel sicrama/mental leap soyle tasvir edilmis bu arada:

From Theatricism to Temper Tantrums: 

For the first time, your child is now able to change programs he’s learned so far. And he loves playing with this. You can see how he varies the programs endlessly and studies all consequences of this. You can see how he does all kinds of “physical antics,” gets acquainted with the outdoors, starts to be more skillful with things and language, imitates others, role-plays daily life, practices emotions, starts to think ahead, starts nagging to get his way, starts to put on drama-play, starts to “demand” a vote, starts to be “aggressive,” can distinguish between mine and yours, starts being nice and placating to get on mom’s good side, starts to make jokes to get around the rules, starts negotiating and bargaining, starts experimenting with “yes” and “no,” starts to know how to get someone to do something for him, learns to do something together, wants to help in the household, and experiments with “thoughtless” vs. “careful.””

 

Reklamlar

3 thoughts on “15 Aylik Kuzu

  1. Bizimki kudurdukca gelip senin yazilari okuyorum. Iyi, Derya da azmis o zamanlar diyip rahatliyorum 🙂

  2. Her cocuk birbirinden farkli ama genel hatlar cok benzesebiliyor. Diger annelerin de ayni yoldan gectigini, ayni tatli cileleri cektigini bilmek insani rahatlatiyor, ben de cok hissediyorum onu. Yaz bir koseye 23. ayda son 4 disi gelirken cok cile cekiyor minnak, uykusundan aglayarak uyaniyor, kopekler cikarken oldugu gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s