17. Ay, 6. Hastalik, 10. “Mental Leap”

Bu yaziyi bir hafta kadar once yazmistim, fotograf koymak istedigimden gecikti. Anlatimda zaman yamukluklari varsa ondandir!

Bir onceki yazida krese basladigimizi yazmistim.  Aslinda hemen sonrasinda kresten, kuzunun uyum surecinden bahseden bir yazi yazacaktim ama araya bir altinci hastalik girdi ve pek cok seyde geri donus (regression) yasadik, hala toparlanmaya calisiyoruz. Bu yazida hastaliktan ve ters giden seylerden bahsedecegim anlayacaginiz. Ozetle: en sevMEdigim sayi 6!

Kuzucuk krese 5 Mayis’ta basladi, ama onceki hafta beraber deneme ziyaretlerinde bulunmustuk. Daha bu ziyaretler sirasinda hemen bir seyler kapti, basladiginin ikinci gunu hafif atesi vardi. Gun icinde ogretmenleri atesini olcup telefonla beni bilgilendirdiler, dusuk ates oldugu icin kres deneyimini sekteye ugratmamak adina gidip alip eve getirmedim.  Ates diger gunler sorun olmadi ama burnu tikanikti ve akiyordu. Ikinci haftasinin Sali gunu ise isler degisti. Pazartesi gece bayagi ateslenmisti, kontrol altinda tuttuk ama ilac vermedik gece. O gun, yani Sali gunu krese gitmedi, o hafta hic yollayamadik. Tee sonraki pazartesi tekrar basladik (bu hafta). Hastaliginin ne oldugunu basta tam anlayamadik, once siradan griptir dedik, sonra ates israrli cikip yavrum cok bitkin dusunce doktora gittik, agzinda bir yara gorunce el-ayak-agiz (hand foot and mouth disease) dedi. Ama uc-dort gun sonra atesi tam duserken ortaya cikan kirmizi dokuntulerin dagilimindan el eyek egiz degil, 6. Hastalik (roseola) oldugunu anladim.

6. Hastalik da el-ayak-agiz gibi virutik bir hastalik, antibiyotik dayamanin hic anlami yok. Hastanemizdeki doktorlar otomatikman antibiyotik dayamadi, bu surecte kendilerine guvenim artti. Gerektiginde, antibiyitik dahil, ilac kullanimina karsi degilim kesinlikle, yanlis anlasilmasin, sadece otomatik ilac dayama, antibiyotikleri “abuse” etme onaylamadigim seyler. Israrli bir ates ile basliyor, biz fazla yukselince acetaminofen verdik once (baby tylenol) ama etkisi cok kisa suruyordu. Sonra ibuprofin (baby motrin) verdik, onun etkisi daha uzun surdu. Ilki karacigeri ikincisi mideyi zorluyor bu ilaclarin, atesi kontrol altinda tutma amacli verdik daha cok. Uc gun sonra ates dusme egilimine giriyor ve sonunda normale donuyor ama bu sefer de kirmizi dokuntuler basliyor. Bizimkinde dokuntu boyundan basladi ve gobek ve sirtta asagi dogru yayildi. El ayak agizda dirseklerden dizden asagi oluyormus kizariklik, ve agizda.  Bu dokuntuler baslayana kadar tam teshis edilemiyor hastaliklar malesef ama bir kez atlattin mi bagisiklik kazaniyorsun.

Doktorlar kontrol ettiginde kulak ve cigerler temizdi, atesin sebebi ya sinus iltihabi ya idrar yollari iltihabi olabilir, antibiyotik gerekirse hangisi olduguna gore farkli ilac kullanacagiz dediler once. Bebekten idrar almak zor is, atesini bir gun takip edelim, ona gore adim atariz dedi doktor. Ertesi gun ates dusmeye baslamisti, iltihap ihtimalini azaltiyor bu. O gun kontrol icin gordugumuz doktor agizda yara gorunce el ayak agiz dedi ama bir yaklasik sonuc!

Hastaligin sumuk, ates, halsizlik, mizmizlik disinda bir yan etkisi de istah kapanmasi. Kapanmasi derken 0 kastediyorum. Yavru agzina bir lokma surmedi, hatta su bile icmedi, sadece sut emdi. Neyse ki hala emiyor, iki uc gun boyle yapisik yasadik. Sonra yavas yavas kefir de icmeye basladi. Su anda istahi normale donmus durumda. Keyfi nesesi hareketliligi de yerine geldi ama burnundaki ve burun arkasindan genzine akip oksuruk yapan sumuk bitmedi. Bir de uyku duzenimiz tam rezil oldu, en cok ona yaniyorum.

Gece emmelerini keseli gece uykularimiz giderek duzeliyordu, hatta birkac kez butun gece uyumustu ve artik bababey de onun yaninda degil yatagimizda yatmaya baslamisti. Ama hastalandiginda cok agladi ve ben gitmek zorunda kaldim. HICBIR SEY yemedigi bir gunun gecesi gece emzirdim 1 sefer. Tam bunlarin ustune bababey 1 haftaligina yurtdisina gitti ve gece beraber yattik (ama emzirmeden). Butun bu degisiklikler yeterince aglarsam annem geliyor mesajini verdi sanirim, dun gece bababey geri donup uyku isini tekrar ustlendiginde aksam ve gece uyandiginda cok agladi.  [4 Haziran ek: Su anda yine uyku duzene girmis durumda, guzel uyuyor artik.]

Uykusunda bir takim bozulmalar hastaligindan once baslamisti aslinda, tam da Turkiye’deyken oldugu gibi gece bir ara uyanip en az birbucuk-iki saat bir turlu uyuyamayip sonunda sizma olayi. Uc gece once tam dort saat bogustuk 11:30-3:30 arasi!  Bunlar hastaliktan once basladigi icin sebebi hastalik degildir diye dusunuyorum. Isin ilginci kuzudan iki hafta once dogmus arkadasimizin kizi da ayni seyi yapiyormus! Once dislerdir dedim yine (su ikinci azilar gelemedi gitti).  Ama sonra baktim, oooooo, 10. Mental leap 17ay+1 hafta civari oluyormus. Ben bir sonraki mental leap’e daha vardir diye dusundugumden buna ihtimal vermemistim.  Bizim yavru uc gun sonra 17 aylik olacak (gerci beklenen dogum tarihiyle hesaplaniyor, +9 gun). Daha onceki mental leaplerimizin hikayesini okuyanlar bilecektir, bu atlamadan birkac hafta once basliyor sikintilari.

Clingy, crying, cranky: yapiskan, aglayan, mizmiz. Hastaliktan onceki gunlerde de varolup hastayken tavan yapan hallerimiz. Soyle ki: yuruyuse cikiyorduk, ne arabasi, ne trike’i, ne babasinin kucagi. Ille bana yapisacak maymun. Omuzlarim agriyor bir de, arabaya, trike’a guvenip ergo almadiysam yaniyordum.  Sabah asagi indigimizde bir kahvalti hazirlayamiyordum kucagimdan indirirsem ciyak ciyak agliyordu. Mama sandalyesine bile oturmuyordu hastalandiginda (zaten istah yok, anne kucaginda oturmak varken sandalye de neymis?).

Baba da gidince yanacagiz diye dusunurken o haftasonu birden degisti yine davranislari, tam bir lokum oldu, “delight” yani. Kendi kendine oynuyor, bir sirinlikler, bir gulucukler, bir maskaraliklar, kendimden gececektim. Yalniz basimizayken yine yapiskan ve mizmiz olsa nasil idare ederdim bir hafta bilmiyirum (uc gunluk haftasonunda pt gunu kres de yoktu!).

Kres demisken, uykudan sonra ikinci sekteye ugrayan sey o oldu. Ilk hafta artik masaya oturup arkamdan el salliyordu bicir, hadi sallanma, git isine dercesine. Simdi her seferinde agliyor, zor ayriliyor. Kapidan cikip beni goremeyecegi bir yerde bekliyorum, ben ciktiktan sonra 30 saniye surmuyor aglamasi, susuyor. Ogretmenlerinden biri mutlaka teselli ediyor zaten ben cikinca. Ama yine de oyle birakip gitmesi cok zor. Arkamdan el sallamasini tabii ki tercih ederim.

Kreste gunduz uykulari berbat, gece uykusuna da kotu etki ediyor bu tabii. En fazla 55 dakika uyudu bu hafta, bir gun 25 dakika uyumus. Kendi kendine yatip uyumasi onemli bir adimdi ama bir de su sureler uzasa… Iki saati bulur mu bilmem, bari 45 dakikayi gecsin 😦

17 aylik olduk, bu mental leap cok eglenceli seylere gebe. Beynin sol tarafi gelisme atagina gececek, dil merkezi de orada oldugundan gelsin bicirbicir konusmalar, kelimeler, iki kelimelik cumleler. Orbitofrontal lobe denen bolgenin olgunlasmasiyla yepyeni becerileri gelisecek. Artik nedensellik ve o nedensellige kendi etkisini anlayabilecegi icin inatlasmalar ve isyanlar da geliyor ya neyse. Artik 17-18 ayliktan itibaren annenin bir uzantisi olmaktan cikip birey oluyorlar ve bunun da farkinda oluyorlar. Onlar artik kucuk insanlar!  Buna inanmak zor geliyor ama oyle seyler yapiyor, oyle tepkiler veriyorlar ki onlarin bebek degil kucuk insan bireyleri olduklarini kabul etmek zorunda kaliyorsunuz!

Kuzucugu her sabah lazimliga oturtuyorum, hep kaka yapardi, simdi cis de yapiyor. Keske kreste de lazimlik olayi olsaydi. Ilk haftasinda sadece sabah evde kaka yapiyordu, bu hafta sabah evde yapip bir de ustune bir-iki kez kreste yapiyor. Gunde uc kez ne kakasi anlamadim!?!  Ishal degil, kivam normal ama gunde 2-3! Gece alti baglanmis, pijamalari giymis yatmadan once kitap okurken kalkti lazimliga oturdu, iih iih dedi, cis yapti, alkisladi.  Tuvalet rutinimizi yapti, aferin ama tabii bezine yapti!! Komik kedi.

Ooooo, cok mutluyum. Bu yaziyi yazdiktan sonra kuzuyu almaya gittim, ogretmenleri aaa bak gorunce cok sasiracaksin dediler. Uyuyup uyandiklari saatleri yazdiklari panoda balikkizimin bugun 100 dakika uyudugunu gorunce agzim acik kaldi! 55 dakika uyuyunca bir uyanmis, iki pispisla geri uyumus. Umarim diger cocuklar gibi kafayi koyup 2 saat uyur o da yakinda.  [4 Haziran ek: artik uyuma sureleri uzamaya basladi sanki, 2 saati gormedik henuz ama 45 dakikadan uzun uyur oldu, 55 dakika, 1 saat 10 dakika falan gorduk gecen hafta.  Insallah insallah boyle uzayarak 2 saati bulur kreste gunduz uykusu!]

Yeni bir seyler ve fotograf ekleyip post edeyim:
Bu haftasonu hayvanat bahcesine gittik. Cok yakin bize, istedigimiz zaman, istedigimiz kadar bedava giris saglayan yillik uyelik de aldik, o yuzden her seyi bir gunde gorelim diye kasmadik.  En cok gorilleri, orangutanlari sevdi ve de penguenleri. Filleri gormus olsak ellerini kulaklarina goturup fillerin kocaman kulaklari yapardi herhalde.  Daha hayvanat bahcesini tam hakkini verecek yasta degil dogrusu ama kitaplarda gordugu hayvanlarin gerceklerini gormus olmasi iyi oldu, hosuna gitti.

Iste gecikme sebebi fotograflar:
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s