22 Aylik Gezenti

Kasim ayinin baslamasiyla bizim minnak da 22 ayini doldurmus oldu.  Bu ay artik guzun son demleriydi, biz de ucundan yakalasak da guzun tadini cikaracak aktiviteler yaptik haftasonlari.  Bir haftasonu yarim saat uzakliktaki bir ciftligin “pumpkin patch”ine gittik, bir haftasonu da kresten bir grup aile ile bir devlet parkinda 1 gece cadirda kalmali kampa.  Kuzucuk dogaya doydu!

Artik havalar bayagi sogudu ama, yagmur da daha sik yagiyor. Disariya cikmanin kulfet oldugu gunler geldi diyebiliriz, bu da beni korkutuyor cunku zilli haftasonu (veya haftaici evdeyse) sabahtan bir kez ve oglen uykusundan sonra bir kez daha disari cikmaya feci alisti.  Ayakkabilarini alip “outside outside” diyor.  Haftasonlari onunla gidip birkac saat gecirebilecegimiz kapali mekanlar kesfetmem lazim, dun yagmurlu havada kendimizi attigimiz halk kutuphanesinin cocuk kitaplari bolumu gibi.  Yaz boyu hayvanat bahcesi uyeligimizi gayet guzel kullandik, bunun soguk hava versiyonu bir sey bulsak iyi olurdu.  Aklimda civardaki akvaryum var, sanirim kis icin oraya uyelik alacagim, sikildikca gideriz.  Web sayfasindan anladigim kadariyla acik hava kismi kisitli, binalarin icinde dolasiliyor cogunlukla.  Kuzu da baliklari ve deniz hayvanlarini cok seviyor zaten.  Burada cocuk muzeleri, bilim enstituleri falan da var ama bizimki onlar icin henuz kucuk, anca 3-4 yastan sonra manali olur gibime geliyor.

Pumpkin patch’ten bahsedeyim.  Bu balkabagi tarlasi kisaca.  Halloween/cadilar bayrami’nin susu balkabaklari haliyle.  Genelde coluk cocuk boyle balkabagi tarlalarina gidiliyor, ciftligin icinde 5-10 dakikalik traktorun romorkunda saman balyalarinin uzerinde oturarak dolastigin bir “hayride” yapiliyor, yuzlerce kabak icinden kendine istedigin kadar seciyorsun, aliyorsun ve kapinin onune koyuyorsun.  Biz firsat bulamadik ama normalde o kabaklar oyulup sekil veriliyor ve icinde minik mumlar yakiliyor halloween gecesi.  Bu kabaklarin gorevi su: Evin onunde kabak varsa kapisini calip seker isteyebilirsin cadilar bayraminda (trick-or-treat).  Sekerimiz var gelin sinyali yani.

Pumpkin patch yapan ciftliklerin bir kismi olayi abartip guz eglenceleri duzenliyorlar, degisik degisik aktiviteler.  Corn maze mesela, misir tarlasinda bir labirent yapiyorlar, koca misirlarin arasinda yolunu bulup bir ucundan cikmaya calisiyorsun.  Biz bu sene sadece hayride ve balkabagi toplamaca yaptik (1 tane kocaman aldik).  Hazir ciftlige gelmisken marketinden biraz da sebze alisverisi yaptik geldik.  Bayagi eglenceli oldu, degisiklik oldu cocuga.  Zaten kapilarin onunde kabaklar belirdigi gunden beri “kabak! kabak!” diye dolanip duruyor, bir tarla kabagi gorunce cok sevindi.

Halloween’imiz pek neseliydi.  Sabahtan kreslerinde bir “guz festivali” vardi, butun siniflar bahcede degisik degisik aktiviteler yapmak uzere toplanmisti, aileler de davetliydi.  Bizimki kum havuzunu bulunca gozu pek bir sey gormedi tabii ama bir sure boyali kalin spagettilerle de eglendi.  Bir de uzerine tutkal sikilmis kagida onceden kesilip hazirlanmis renkli kagitlari yapistirmak suretiyle bir kolaj yapti (biz de biraz yapistirdik, cok eglenceliydi).  Aksam bizimkiler gelmeden kapiya gelmeye baslamislardi bile.  Onlar kresten/isten gelince hemen ustunu giydirip ciktik.  Bu sene yeni kiyafet almadim, gecen seneki ugur bocegi kiyafeti biraz kasarak da olsa oluyor.  Zaten giyip giyecegi yarim saat bir seydi, ugrasmadim yenisiyle.

Giyindik ciktik ama ne yapacagiz pek bilmiyorduk.  Gecen sene oturdugumuz yerde bayagi parade/yuruyus yapiliyor, onun guzergahi uzerinde seker toplaniyordu.  Bizim buraya yakin bir parade de vardi aslinda ama biz “aman iki sokak asagi yukari yuruyelim, bosver” dedik.  Fazla uzatmadan biraz “trick-or-treat” yapip sonra yemegimizi yiyip yatisa gececektik.  Bizim sokakta ilerlerken bir grup gorduk, anneler babalar cocuklar.  Bizim sokaktan ailelermis, biz de onlara katildik.  Bizim zilli tabii olayi bilmiyor, ona seker toplamasi icin aldigim kabakli (jack-o-lantern’li) cantayi evde koluna takip dolasiyordu kirita kirita, sokakta da oyle yuruyordu.  (Ha, ben de montumu alirken dolapta duvagimi gordum, gecirdim kafama, runaway bride oldum!!!) Sonra diger cocuklarin ne yaptigini gordu, ben de “bak boyle bir tane alip cantana atacaksin ya da cantani acarsin” dedim.  Oooo, hatun iki sefer gostermeden sonra pro oldu.  O kadar metodik bir sekilde seker toplamaya basladi ki “aboovvv!” dedim.  Cantasini acarak yaklasiyor, alip cantaya atiyor, cantayi koluna takip devam ediyor. Tesekkur etmesini bilmiyor ama bir gulumsemiyor bile.  Hedefe yogunlasmis, direkt “bir sonrakiii!” modunda.

Biz birkac hevesini aldiktan sonra artik kapilara yanastirmadik, zaten hic gidip kapi calmadik, genelde millet ellerinde sekerleme dolu taslariyla kapilarinin onunde oturuyordu.  Biraz toplayip biraktik seker isini, toplamda yarim saat kadar kaldik disarida.  Yine de bayagi ganimet cikti cantadan.  Bu arada benim zavalli yavrum bunlari topladi cantaya atti ama ne olduklarini bilmiyor bile.  Simdiye kadar yemedi hic oyle cikolata seker.  Topladiklarindan da yedirmedik, eve gelip yine kuru uzum yedi tatli niyetine.  Bir tek dun aksam arkadaslarla otururken sekerler ortaya cikinca babasi minik bir parca kit-kat verdi.  Sevdi tabii zilli, hemen istemeye basladi birinin elinde cikolata paketi gorunce.  Gozden irak gonulden irak metodu uyguluyoruz sekerleme konusunda.  Tam civcivli saatlerde disarida oldugumuz icin sekerleri dagitamadik, aldigim cikolatalar da evde kaldi, asiri fazla cikolata var dolapta.  Kuzu bunlardan bihaber hala kuru meyve istiyor tatli yemek istediginde.  Bir gun gozu acilacak, biliyorum, olabildigince gec acilsin bana ne!

Kuzunun ilk kamp deneyiminden de bahsedeyim.  Bizim arkadaslarin oglu kreste buyuklerin oldugu bir sinifta ve sinif bir kamp gezisi duzenlemis.  Bize onlar haber verdi, biz de katilabilirmisiz.  Katilan ailelerin cogunun cocuklari 4-6 yas arasindaydi ama ikinci cocuklari olanlar arasinda minicik bebekliler, 1-2 yas civarinda cocuklular da vardi.  Cok yogun bir program yoktu: Oglene dogru parkta bulusulacak, bir doga yuruyusu yapilacak.  Sonra kamp yerine gecilip cadirlar kurulacak, yerlesilecek.  Sonra aksam yemegi ve uyku.  Ertesi sabah yine hep beraber kahvalti ve sonrasinda isteyen yine yuruyus ya da baska aktivite, isteyen evine donmece.  Bazilarimiz aksam yemegi icin bazilarimiz kahvalti icin gorev aldik.  Ozellikle aksam bayagi cok yemek yapilmisti, iyi organize edilmediginden olsa gerek, hem ayni seyden cok fazla yapildi (makarnaaa!) ve cok yemek cope gitti.

Bizde baba kucuklukten izci, kamp mamp dogal habitati.  Benim o beni goturene kadar kamp deneyimim olmamisti.  Simdiye kadar hala da cok kamp deneyimim yok ama gittigim kamplar icinde bayagi zorlu olanlari var (kar altinda cadirda uyumak!).  Bu seferki tabii bambaska bir macera: cocukla kamp!  Cocugun ihtiyaci olabilecek her seyin yaninda olmasi gerekiyor, cocuga gozkulak olmak gerekiyor ve tabii cocuk bu degisik ortamda cadirda uyuyacak mi, rahat edecek mi?  Sadece bir gece ve arabayla gidilen kamp oldugu icin isimiz goreceli olarak kolaydi.  Her seyi doldurduk arabaya.  Yosemite’deki gibi ihtiyacimiz olanlari sirtimizda tasiyarak bilmemkac kilometre tirmandigimiz bir kamp cocukla bayagi daha zor olurdu.  Ben onceden detayli liste yapip yolculuk oncesi gece ve sabah her seyi hazirladim.  Acikcasi kamp isi mental olarak beni yordu o yuzden (aman bir sey eksik kalmasin olayi).

Kuzucuk gunduz yuruyusunde hic cizirti cikarmadi, kah benim kah babasinin ustunde Ergo’da oturdu uslu uslu.  Oglen uykusunu uyumakta zorlandi ama sonra babasinin kucaginda Ergo’da uyudu neredeyse 1 saat. Butun gun cok yoruldugu icin cadirda biraz dirense de sizmis. Direnme sebebi: disaridan gelen sesler ve isiklar, yeni/degisik ortamin heyecani vs.  Bir de hamaga doyamamak: Bir hamak kurmuslardi, bu ablalarla o hamakta sallanmak icin tutturdu, sallaninca da cok sevdigi icin bir turlu birakmak istemedi.  Anasi da pek severdi ve hala sever oyle salincak, hamak, sallanmak, suclayamiyorum cocugu.

Neyse, boyle gezip tozuyoruz firsat buldukca.  Bu arada hanfendi Ms. No takiliyor.  Her seye cevabi “No!” Ama boyle “Bunu bana sorduguna inanamiyorum!” modunda bir “No!” Bir de “fufu” var.  Kolumda igne yapilan yere yapistirilan pamuk parcasini gorunce “uf oldu” demistim.  Sonra bilegimdeki yanik izini gordukce “fufu fufu” diyor, ama bunu deyisini gormeniz lazim.  Kucuk Emrah’a bagliyor resman, kaslar catiliyor, sesi kiriliyor, aglamakli oluyor resmen “fufuu fufuu :'((( “.  Dilleniyor, dillendikce datlaniyor.  Ama henuz tam dillenmedigi icin derdini anlatamayinca delleniyor. 2 yas ergenligi ve tatliligi birarada.

10 Kasim’da cocuklar/toddler sinifina gececek. Birkac gun alistirma yapacak yeni sinifini ziyaret edecek.  Sonra da tam gecis.  Simdiki sinifini cok seviyor, arkadaslarinin ve ogretmenlerinin ismini sayikliyor devamli.  Umarim yeni sinifinda da mutlu olur.  Su anda gundemimizde bu gecisi alnimizin akiyla tamamlamak var.  Sonra gelsin tuvalet/bezi atma, sonra gelsin memeyi birakma.  22 ayi bitirdik, bakalim bizi daha neler bekliyor!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s