Anneler Gunu

Bugun anneler gunuydu, ama evde 28 aylik bir zipir varken anneler gununden pek bir sey anlamiyor insan.  Yavru oyle “aman anneler gunuymus, anama kahvalti hazirlayip yatagina gotureyim” demek yerine sabahin korunde hortlayip gelip “kalkkk kalkkkk!” diyor.  Bu pazar gunu de benim degil onun istek ve ilgileri cercevesinde planlandi (hayvanat bahcesine gittik).  Ama yine de simdiye kadarki anneler gunlerim gozonune alindiginda progresif bir ilerleme gordugumu soylemeliyim.

Bir arkadas var burada, yakin zamanda bir yavru kopek almislar, daha 4 aylik bucur.  Kizcagiz tam bir anne modunda, kopek annesi diyor kendisine.  Bu hali cok iyi biliyorum cunku ben de 2008den beri bir kedi annesiyim, kedi soz konusu oldugunda tam bir anne-cocuk iliskimiz var hala. (Su anda da gelip kucagima yatmis oldugu icin belimin icine edecek bir pozisyonda oturarak yaziyorum bu yaziyi).  Bir canlinin sana bagimli olmasi, senden ilgi ve sevgi bekliyor olmasi, planlarini onun ihtiyaclarina gore ayarlama, onunla ilgilenemeyeceginde bir seyler ayarlama geregi, uzak kaldiginda karsilikli ozlesme bir kedi veya kopek yavruyla gayet yasadigin annesel hisler.  Ama tabii bir cocuk sahibi olmak bundan cok daha cetrefilli bir is.  Sorumluluk da katmerleniyor, sevgi de, dert de, endise de.

Cocugunu kendin dogurduysan ve emzirme isine girdiysen zaten hormonlar direkt beynini ve ic dunyani ele geciriyor.  Dogum sonrasi kafasini yasamayana tasvir etmek cok zor.  Haz veren maddelerle pek deneyimim olmadi ama alkol sarhoslugu ile karsilastiracak olursak sanki 3-5 sise sarabi devirmissin gibi bir ucma hali ama sarhoslugun aptalligi, suur yitimi yok.  Butun duyular acik, her seyi cok derinden hissediyorsun, algilar tumden acik.  Ama kafa bir milyon.  Emzirmenin hormonal etkisini yasarken cok anlamiyorsun ama Subat ayindan beri anliyorum ki kafamin icinde bazi seyleri dizginleyen, kontrol eden bir seymis emzirme.  Emzirmenin bitmesi ile bir garip oldum: beyinsel olarak uyandim gibi, cakralarim acildi sanki ama ruhsal olarak biraz coktum, allak bullak oldum.  Butun bunlar annelikle ilgili gayet biyolojik, fizyolojik seyler, kisi olarak bizim kontrolumuzun disinda cogunlukla.  Sirf bu kismi bile “kedi annesi” olarak hic yasamadigim seylerdi.

Cocugun olunca “basina gelenler”i uzun uzun anlatmayacagim, en basitinden su bloga bakinca anlasiliyor zaten.  Hamile kaldigimdan beri blog hamilelik ve annelik bloguna dondu, niyetim oyle olmasa da.  Bir cuce bicir insanin hayatini ele geciriveriyor.  Bazen daralsan da, bazen “imdaaaat!” diye bagirasin gelse de aslinda ozunde memnunsun durumdan, oyle bir sey.  Bir de bugun olanlari anlatayim.

Bugun sabahtan kahvaltimizi yapip hayvanat bahcesine gittik.  Cok guzel gezdik, hayvanlara bakti, kosturdu, minik trene binip uc dort tur dondu.  “Keyfi yerinde, kostu yoruldu, oglen sizar uyur” diye dusunuyordum.  Lakin, kazin ayagi oyle degilmis. Uykusu vardi, bitkindi ama uyumak istemiyordu.  Inatla hoplayip ziplamaya calisiyordu, yatip sakinlesmemek icin her numarayi deniyordu.  Bir noktada artik asiri yorgunluktan zivanadan cikti.  Cis diye tutturdu, biliyor ki cis dendi mi tuvalete gidiliyor.  Tuvalete goturdum, oturttum, tabii ki cis mis yok (yataga gitmeden once kocaman bir cis yapti cunku). Oturdu coraplariyla oynamaya basladi tuvalette.  Kaldirip yataga geri goturunce aglama krizine girdi. Bu kriz uzayinca artik ben de dayanamadim, sinirlerim bozuldu, onu babasina birakip gittim ben de agladim.  Ne bileyim, soyle guzel keyifli bir anneler gunu gecirmek isterdim ama aglamali, sinir bozuntulu oldu, anneligimi sorguladim cocugu uyutamadigim gibi agladi bir de.  Uyumadi bugun oglen uykusunu, disari cikinca bir 5-10 dakika arabasinda sizmisti o kadar.  Buna ragmen gece yine uykuya direndi mi, direndi.

Bu uyku direnci son birkac haftadir peyda oldu.  Uyku ihtiyaci ve duzeninde bazi degisiklikler olmasini bekliyorduk, buyuyor sonucta.  Ama bizim yasadigimiz uyku ihtiyacinin azalmasi ile ilgili degil, daha davranissal, giderek bunu anliyorum.  Okulda oglenleri 1’de yatiyorlar, bizimki bayagidir yatirildiklarinda guzelce uyuyordu.  Son zamanlarda 1:30dan once uyumaz oldu, 3ten once uyaniyor bir de.  2 saatlik oglen uykusu 1-1:30’u gecmiyor.  Aksamlari ise 8 gibi dalmis olurdu, simdi 9u buluyor.  Haftasonlari bazen hic uyumuyor bugun oldugu gibi.  Isin en yipratici yani, bir aglama krizine girip aglayip aglayip ancak oyle daliyor uykuya aksamlari.  Aglamak icin herhangi bir seyi bahane edebiliyor (bugun “cis”ti). Cok uzuluyorum, cok sinirlerim yipraniyor ama ne yapabilecegimi bilemiyorum.  Uykuya cikis saatlerini ileri geri oynattik, denedik bir sey farketmedi.  Aletha Solter’ci dusunmeye calisiyorum, gun icinde kendisini zorlayan seylerin stresini atiyor aglayarak diyorum.  “Agla kizim acilirsin” diye sariliyorum, ne yapayim.  Yine de yavrusunu aglar gormek insani parcaliyor.

Bu uykuya direnme konusunda sorun yasayan bir biz degiliz, biraz googlelayinca bunu gordum.  2-2.5 yasinda cocuklar boyle bir “donem”den geciyorlarmis.  Bazilari korkudan, bazilari “beni uyutup cilgin atiyorsunuz, eglenceden geri kalamam” sevdasindan oluyormus.  Bazen de sirf “ben bagimsiz bir bireyim, ne zaman uyuyacagima kendim karar veririm” sevdasi.  Gun icinde ve yatma hazirligindayken kendi kararlarini kendisinin vermesine firsat verin diyorlar bu durumda, pijamasini kendisi secsin falan.  Bilemiyorum.  Bunu yasayip da cozumunu bulan haber etsin.

Yoruldum vallahi bugun, fazla uzatmadan yollayip biraz dinleneyim.  Erken yatarim zaten, bu aralar uykuya doyamiyorum. Gece uyusam da devamli uykulu ve yorgunum.  Aslinda daha manali, daha duygulu bir seyler yazasim vardi annelik hakkinda, ama cok sikayet gibi bir yazi oldu.  Niyetim o degildi.  Su zorlu gunun ardindan bile buraya koymak icin fotograflarina bakarken icim doldu tasti, degisik bir duygu patlamasi bu, o aklima gelince, yuzume bakip gulunce, olur olmaz “Derya”nin hayatimda oldugunu dusununce hep yasadigim bir sey.  Sacinin bir teline dunyayi satabilecegim bir yaratik iste, zorladigi oluyor ama iste gul dedigin de dikensiz olmuyor.

Bitirirayak bir yenilik: Coursera’dan ders aliyorum bu arada, kendimden bir haber.  4er haftalik moduller seklinde dersler, biraz eski yillardan becerilerimi canlandirma amacli, data analizi vs. uzerine.  “Odevim var” demek garip geliyor ama bir seyler yapiyor, ogreniyor olmak guzel.  Eski ogrenciliklerimle farki tabii vakit.  Pazar gecesi oluyor odev son tarihi ama ben Cuma aksami bitirmek zorundayim cunku haftasonu evde bocek var.  Birkac foto da koyayim son olarak, kivircik tokabilmez saclari gorun.

Bu vesileyle gec de olsa butun annelerin anneler gununu kutlarim.  En cok da kendi annemin!

Reklamlar

2 thoughts on “Anneler Gunu

  1. Yapma yav, uyku olayi daha da mi zorlasiyor? Biz isin suyunu hepten cikardik ki sizden 8 ay geriden geliyoruz malum. Bir kere Adam saat 11’de uyandi, ugras ugras uyumadi. Benim kucagimda daliyor, cribine koyar koymaz hemen uyanip aglamaya basliyordu. Saat 4 gibi ben pes ettim. Misafir odasina gidip uzandim. O da kucagimda, o sekilde uyudu. Ben de dik durmamis oldum. Hah, iste o gun adamin cribinde yattigi son gun oldu. Artik her gece beraberiz. Gece boyunca da 2-3 uyaniyor. Yani daha da dibe vuracaksak yandik.

    • Uyku olayi daha zorlasiyor diyemem, hatta son zamanlarda butun gece uyuma sikligi artti diyebilirim. Uyku moduna girme olayi sorunlu. Bir dalsa gerisi geliyor. Uykusal degil davranissal bir sey oldugunu dusunuyorum.
      Size cribden vazgecmenizi oneririm. Yani simdiki aklim olsa bu eve crib hic girmezdi. O senin yasadigin cribe sirti deger degmez ayilan cocuk olayi bizim nice aylar sinirlerimizi bozdu. Yer yatagina gecip guzel bir aksam rutini oturttugumuzda uzun bir sure (bu yakin zamana kadar) bayagi rahat etmistik. Yatakta yanina uzaniyorsun, dalinca fiyiyorsun 🙂 Gece uyandiginda isi uzatirsa yaninda uykuya devam edebilirsin de (yer yatagi full size).

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s